Todos os capítulos de MELTING HIS HEARTLESS HEART (Billionaires Regret): Capítulo 221 - Capítulo 230

Napasalampak paupo si Miranda habang nakatakip ang mga palad sa magkabila niyang teynga. Hindi niya tuloy narinig ang mga yabag na paparating ni Lucas. Mabilis iyon at puno ng pagkataranta. Halos patakbo siya nitong nilapitan habang si Olivia naman ay natatakot na napaatras na lang. Kilala na niya kung paano magalit si Lucas.Masama ang tingin na ipinukol ni Lucas kay Olivia. Gusto niya itong kausapin pero mas natuon ang atensiyon niya kay Miranda. Agad siyang bumaba at pantayan ito. He scooped her tsaka humakbang palayo sa babaeng mas lalong napuno ng luha ang mga mata. "Lucas..." Napatigil siya sa pagtawag ni Olivia sa kanya. "This is the last time you will see me..." Gumaralgal ang boses na ika nito. Wala siyang pakialam. Humakbang na muli siya para iwanan ito. "Kaya sana pakinggan mo ako." Muli siyang napatigil. "Hindi ko sinasabing patawarin mo ako, kami nila mama sa nagawa namin. Pero sana, nakabukas ang puso mo sa pagbabago at sa kapatawaran pagdating ng panahon."Nagtagis b

Malawak ang mga ngiti. Normal na na ang kilos at hindi na awkward si Miranda. Nagawa na rin niyang makipag-usap sa ilang ipinakilala ni Lucas sa kanya sa ilang party na napuntahan. May mga camera pa rin na nakatutok sa kanila. This time, she will not be hidden. Ang mukha niya ay hindi na tatakpan pa kapag lumabas iyon sa news. Iyon ang plano ni Lucas sakaling hindi magpapakita si Vincent doon ngayon. Their plan is to draw him out and make a move without calculating anything. Batid ni Lucas na kapag nakita nito si Miranda bilang si Michelle ay mawawala ito sa sarili. Kung may inililihim man ito sa totoong pagkatao ni Miranda ay ang lalake na mismo ang maglalabas ng katotohanan. He will make sure na lalabas ang katotohanan sa pagkatao ng babaeng nasa harapan niya."It's still early in the evening..." bulong ni Lucas kay Miranda. "Let's enjoy the night..."Tiningala ni Miranda si Lucas. Ngumiti."Alam ko..." aniya. Hinarap niya ito mabuti at kunwaring inayos ang kurbata. Nang maayos niy

Walang kumikilos. Walang nangahas magsalita. Tanging ang humihingal nilang mga paghinga ang maririnig sa loob ng apat na sulok na lugar na kinaroroonan nila. Nakayakap sa isa't isa ngunit nanatiling nakadukdok at nakatago ang mukha ni Miranda sa dibdib ni Lucas. Samantalang si Lucas ay diretsong nakatingin sa kisame. Pawang nag-iisip.Humupa na ang init sa kanilang mga katawan. Nawala na ang alak na sinisisi ni Miranda kung bakit naging malakas ang loob niyang ipagkaloob ang sarili sa lalake. Nagsisisi ba siya? Alam niyang hindi. Dahil ang totoo, kakaibang luwalhati ang hatid sa kanya ng ginawa nilang dalawa. Parang dinala siya nito sa ibang mundo. Naging maligaya siya sa mga oras na iyon. Pumikit siya at sinubukang matulog. Ngunit naging mailap sa kanya ang antok. Hindi siya gustong dalawin nito kaya nanatili siyang mulat hanggang sa maramdaman niyang kumilos si Lucas."Miranda..." tawag nito sa kanyang pangalan. Buti naman at nagawa na nitong tawagin siya sa tunay na pangalan. Kan

Napalunok si Aurora sa narinig. Sana nga ay matapos na ang lahat. Ang kalbaryo na hatid sa kanila ni Vincent ay maputol na. Nadamay siya roon dahil pumayag siyang maging parausan nito dahil totoong minahal niya ito. Pero sa paglipas ng taon, natutunan niyang kalimutan ang nararamdaman. Hanggang sa takot na lang ang nanaig sa kanyang sistema. Hindi niya alam kung anong kinalaman ng matandang babae na tulak-tulak niya ngayon kay Vincent at kung bakit sila tinutulungan nito. But it reminds her of someone. Kung hindi lang siguro disfigured ang mukha nito ay mas makakasiguro siya kung sino talaga ang kamukha nito. Parang nakita na niya ito noon. Hindi lang siya sigurado.May sunog ito sa kaliwang pisngi at ang mata nito sa kaliwa ay nabulag din kaya nakasuot ito ng itim na salamin. Sa una ay natakot soya dito. Pero kalaunan, noong makilala niya itong mabuti ay naging panatag siya."Alam mo bang ang mga bulaklak sa hardin na ito ay itinanim ko. Ngayon kay sisipag na nilang mamulaklak..."

Yakap ni Miranda ang sarili habang nakasiksik sa pinakasulok ng kuwarto. Mayroon talaga siyang pakiramdam na naroon na siya sa sitwasyon na iyon dati. Sa kanyang pagkakadukdok ay tila naririnig na naman niya ang mga iyak ng kung sino. Nang iangat niya ang mukha at tumingin sa kanyang gilid ay nagulat siya. Nakita na naman niya ang isang babaeng katulad niya ay nakadukdok doon at umiiyak."M-Michelle..." tawag niya dito. Sigurado siyang si Michelle na naman ang nakikita niya."Kaya ko ba siyang patawarin? Kaya ko bang kalimutan ang mga pasakit na nagawa niya?" tanong ng umiiyak na babae. Gumalaw ang kanyang mga labi. "Hindi mo na ba siya mahal?" natanong niya. Napalunok siya nang pakiramdam niya ay may bumara sa kanyang lalamunan.Umangat ang tingin nito sa kanya. "Ikaw, mahal mo pa ba siya?" Nagulat siya sa balik na tanong nito.Parang may kung anong mabigat na dumagan sa dibdib niya. Napakurap-kurao siya habang matamang nakatitig sa babaeng kausap. Napansin niyang tila siya nanana