บททั้งหมดของ My Ex's Uncle Owns Me: บทที่ 51 - บทที่ 58

Ranzzel's Point of View*Maraming pagkain ang nasa lamesa ngayon at kanina ko talaga tinitingnan kung ano talaga ang nangyayari at maski ang mga kaibigan ko ay parang walang nangyari ngayon.Hindi nila inaalala na ang kasama nila ngayon ay ang pinakanirerespeto na doctor sa buong mundo.Tiningnan ko ang asawa ko na kalmado lang na kumakain habang nakikinig sa mga sinasabi ng mga nandidito ngayon sa harapan namin. Napansin naman n'ya na nakatingin ako sa kanya kaya inilapit niya ang bibig n'ya sa tenga ko dahil na siguro sa ingay ng paligid."You want some?"Tinuro n'ya ang bbq na nasa harapan namin. Dahan-dahan naman akong umiling dahil kanina pa talaga ako kumakain. "Busog na ako, hubby."Kumuha s'ya ng pineapple juice at binigay sa akin. "Drink this."Kinuha ko na lang ang baso at ininom 'yun. "Ahh, may naalala ako. Tungkol kay Silve---"Biglang natigilan ako sa pag-inom ng juice nang marinig ko mula kay Briannah ang pangalan ng lalaking 'yun."Shh..."Agad pagtatahimik sa kanya

Ranzzel's Point of View* Lumipas ang ilang araw at mabuti tahimik pa rin ang pamumuhay namin ng asawa ko dito at walang kalaban na pumunta dito. Napatingin ako sa kanya na tinitingnan n'ya isa isa ang mga kumukunsulta sa kanya at nakikita ko naman na masaya s'ya sa bagay na 'yun. Lumapit ako sa kanya habang may dala akong pandesal at kape. Hindi pa kasi siya kumakain ngayon dahil marami nang naghihintay sa kanya kanina pa lamang. Habang lumalapit ako ay nakita n'ya agad ako at sabay ngiti. "Hubby, kain ka muna sandali. Hindi ka pa kasi kumakain." "I'm fine, wife. Hindi pa ako nagugutom." Napakunot ang noo ko dahil sa sinabi n'ya at napabuntong hininga s'ya at napatingin sa mga kumonsulta sa kanya. "Kain muna po tayo dahil alam ng asawa ko ang iba aa inyo dito ay hindi pa kumain. Balikan n'yo na lang po ang linya ninyo mamaya po. Salamat." Napangiti ako dahil sa sinabi n'ya at agad namang sumunod ang mga taong nandodoon at napatingin s'ya sa akin. "Can I eat now, wi

Ranzzel's Point of View*Nasa bahay na kami at binigyan ko ng tubig si Vince dahil pagod na pagod s'ya ngayong araw lalo na 'yung dumating na mga bisita ngayon."Hubby, 'di mo na sana pinatulan ang mga 'yun."Tiningnan ako ni Vince at nag-sign s'ya na lumapit ako sa kanya. Lumapit naman ako at pinaupo n'ya ako sa lap n'ya. "Wife, wag mo ng isipin ang bagay na 'yun, okay?" mahinang ani n'ya sa akin.At pinat niya ang ulo ko."Pero..."Hinalikan n'ya ang labi ko para tumahimik na ako at sandali lang 'yun."Alam ko na gusto ko 'rin na tulungan ang mga taong nandidito kaya ko ginawa ang bagay na 'yun. Hindi tama ang pagsingil sa kanila ng ganun."Hinaplos n'ya ang buhok ko."Hubby, nag-aalala kasi ako baka once makisali ka sa ganung bagay ay baka madamay ka pa at baka makita ka ng mga taong---""I can protect myself, my love."Tiningnan ko ang mga mata n'ya at nakikita ko ang assurance roon na walang mangyayaring masama sa kanya o sa akin. "Ikaw bahala, hubby."Napangiti na lang s'ya."

Ranzzel's Point of View* Hindi ko napigilan na lumabas ng bahay at agad naman akong nahawakan ni Vince. "Wife, anong gagawin mo?" "Ano pa ba? Edi sugurin ang babaeng 'yun." "Hindi mo naman kailangang gawin ang bagay na 'yan." Naningkit naman ang mga mata kong napatingin sa kanya. Eh ano pa ba ang gagawin namin sa bagay na ito? "Vince, kailangan may gagawin tayo para sa mga taong nandidito. Alam mo naman na hindi makatarungan ang ginagawa sa kanila 'di ba? Tutulungan ko sila sa abot ng makakaya ko." Hinila ko ang kamay ko at agad akong tumakbo papunta sa babae kung saan nandodoon ang mga taong nagagalit at nagmamakaawa sa babae na si Winnie. "Babayad na kami ng taxes. Ibalik mo na ang kuryente namin." "Susunod na kami sa kagustuhan ni mayor." Napakamao ako habang nakatingin doon. Ginagamit nila ang walang edukasyon ng mga tao dito para tapak tapakan at maliitin sila. Ito ang hirap sa mga maliliit na baryo katulad dito. Humarap ako sa kanila at napatingin naman sa