Lahat ng Kabanata ng Lustful Desire : Save Me, Uncle Drake: Kabanata 41 - Kabanata 50

Matuling lumipas ang mga araw. Naging kampante si Abby sa mga yakap at halik ni Drake. Ganun din, naging kampante na ang dalaga sa bahay-bakasyunan. Ngunit ang kaligayahan ni Abby ay hindi pa lubusan dahil sa isang bagay na hindi nangyayari. Iyon ang singilin siya kay Drake sa paraang alam niyang ginagawa nito sa ibang babae.Alam niyang bagama't nagpakita ng interes sa kanya si Drake, alam niyang ilag ito. Madalas, kapag nadadalaw ito at hindi nakakapagpigil na halikan siya, nararamdaman pa rin aniya ang pag-aatubili nito, lalo na ang pagpipigil sa sarili. Naging palaisipan kay Abby ang mga kilos ni Drake. Konti na lamang at makukumbinsi na siya na wala siyang dating sa lalaki. Hindi siya maganda sa paningin nito at kolateral lang talaga ang turing nito sa kanya. Kaya unti-unti lang siya."Asa ka pa, Abby? Isa ka lamang utusan para sa kanya. Ang silbi mo bilang kolateral ay ang alipin lamang niya. Pero ang iniisip mo na pupunan mo ang malamig inyang mga gabi. In your dreams! Siya na

"At isa pa," dagdag niya, "hindi ko hahayaang makita ni Abby ang kahit anong kahinaan sa akin. Kailangan niyang malaman na kahit anong mangyari, nandito ako para sa kanya. Kailangan niyang malaman na ligtas siya, anuman ang mangyari." Tumingin siya kay Empoy. "Ipagpatuloy mo ang mga paghahanda. Kumilos tayo nang mabilis. At siguraduhin mong walang anumang impormasyon ang makakawala mula sa amin. Ang lahat ng gagawin natin ay dapat manatili sa loob ng apat na sulok ng bahay na ito hangga't hindi pa tayo handa." "Opo, Boss. Gagawin ko po ang lahat ng aking makakaya. Pero Boss, may dalawang paraan para matigil na ito," sabi ng kanyang kanang kamay. "Dalawang paraan? Anong pinagsasabi mo, Empoy?" "Boss, hayaan ninyong linawin ko ang dalawang paraan na nasa isip ko," panimula ni Empoy habang nakatayo nang tuwid sa harap ng mesa, ang kanyang boses ay mababa at seryoso na parang nagbabahagi ng isang mahalagang lihim. "Una sa lahat, napakadaling solusyunan ang problema kay Dencio. Alam

Sa gitna ng mabibigat na isipin at pagkatapos nilang mag-usap ni Drake, hindi mapakali si Abby. May kung anong kaba at pangamba na gumugulo sa kanyang kalooban. Isang pakiramdam na hindi pa tapos ang lahat at may darating na mas mabigat na pagsubok. Dahan-dahan siyang humiwalay sa yakap ni Drake at muling sumilip sa maliit na siwang sa pinto, patungo sa pasilyong madilim at tila walang katapusan. Sa isang iglap, halos huminto ang kanyang paghinga at nanigas ang kanyang buong katawan. Doon, sa liwanag ng lampara sa dulo ng pasilyo, nakita niyang naroon ang kanyang ama. Nakatayo ito sa dilim, nakasandal sa pader, at tila matagal nang nagmamasid at naghihintay. Ang anino nito ay tila bahagi ng kadiliman, at ang mga mata nito ay nakapako mismo sa direksyon ng kanilang silid. Ang hitsura nito ay gusgusin, pagod, at puno ng lumbay, ngunit higit sa lahat, kitang-kita sa mukha nito ang matinding pag-aalala at isang uri ng panlilinlang na matagal nang kilala ni Abby. At sa pagkakataong ito,

Halos madurog ang puso ni Drake sa narinig. Tama nga ang hinala niya. Narinig ni Abby ang lahat. At parang binabayo ang puso niya sa mga naririnig na dahilan ni Abby. Gagawin nito ang sakripisyong iyon para hindi na siya huthutan pa ni Dencio. Mas nanaisin ni Abby na angkinin niya ito upang bumaba ang halaga at hindi na maikolaterali sa iba.Sa unang pagkakataon sa lahat ng panahon, ngayon lamang na-excite si Drake na angkin ang isang babae. Oo, kinakasabikan niya si Abby kahit pa nga palagi niyang pinipigilan ang sarili dahil sa mga maling akala. Pero mula kagabi na nalaman niya ang katotohanan . Lalo na lumabis ang paghanga , pananabik at pagkauhaw niya sa dalaga."Abby, hindi mo kailangang gawin ito. Mag-iisip ako ng paraan. Patawarin mo ako, Abby, kung hindi kita pinaniwalaan. Patawarin mo sana ako. Sa bawat halik ko ay parusa.Buong akala ko ay magkasabwat kayong magama. Pero maniwala ka, Abby, hindi ko pa man nakakausap ang ama mo kagabi. Hindi ko pa man naririnig ang kahayupan

Naiwang nakatulala si Abby sa gitna ng magulong kumot, habang ang lamig ng hangin na pumapasok mula sa nakabukas na pinto ng balkonahe ay tila tumatagos sa kanyang buong pagkatao. Ang ligaya at kapanatagang naramdaman niya ilang sandali pa lamang ay biglang naglaho, napalitan ng matinding kirot at pagdududa. Ang pangalang hindi niya lubos na marinig nang malinaw, ngunit sapat na upang gunitain ang parehong pangalan mula sa nakaraan, ay umuulit-ulit sa kanyang isipan na parang isang sumpa. "Sino siya, bakit nababbggit ka niya.Ilang ulit na. Ikaw ba ang nakaraan?Ikaw ba ang dahilan kaya mailap siya?"nabalot ng mga tanong ang isip ni Abby. Hindi siya maaaring magkamali. Ang tono ng boses ni Drake, ang takot at sakit na halos hindi marinig sa kanyang bulong at lahat iyon ay nagpapatunay na may puwang pa rin ang babaeng iyon sa pinakailalim ng puso nito. Isang puwang na kahit anong gawin ni Abby, ay tila hindi niya mapupunan. Dahan-dahan siyang bumangon at binalot ang sarili ng kumot. A