Lahat ng Kabanata ng Lustful Desire : Save Me, Uncle Drake: Kabanata 31 - Kabanata 40

Napabuntong-hininga ulit si Drake at ininom ang laman ng kanyang baso. "May punto ka, Empoy," sabi niya nang mahina. "Ayoko ring nakikita siyang nahihirapan o takot na takot sa akin. Gusto ko, ah....gusto ko na kahit papaano ay maging maayos tayo." Ilang ulit na tumango si Drake na tila sumasang-ayon sa lahat ng sinasabi ni Empoy."Wala namang mawawala sa'yo, Boss. Bale-baliktarin man ang mundo, pag-aari mo si Abby kung nais niyang maging malaya, bayaran niya ang utang ng kanyang ama o tumbasan niya ang ilang milyong utang sa serbisyo niya, niya ba?" solsol pa ni Empoy."Okay, bukas na bukas din ay ipaasikaso mo 'yan. Pagadgadan no ang cctv, ipalagay mo sa mga kanto na hindi agad mahahalata. Ayokong maging hindi rin komportable si Abby. Tungkol naman sa karagdagang guard, sasabihan ko si Joseph na i-add at i-deploy sa labas ng rest house pansamantala. At sige, gawin natin ang payo mo. Buksan ang pinto ng kwarto niya bukas. Hayaan siyang lumabas. Pero doblehin ang bantay at siguraduhing

"Do it, damn it! Gawin mo na!" sigaw ni Drake, ang boses nito ay dumadagundong sa buong silid at tila yata yayanig ang mga dingding. Pero nanatili lang akong nakatayo at nakatingin sa kanya. Kahit anong pilit kong magpanggap na matapang at matatag, alam ko sa sarili ko na nanginginig ako sa takot at kaba. Parang may nakadagan sa dibdib ko at halos hindi na ako makahinga. Gusto kong kumilos, pero parang nanigas ang buong katawan ko at ayaw sumunod ng mga paa at kamay ko. Tumaas ang isang kilay niya at halatang naiinis na sa paghihintay. "What? Do you think ako ang gagawa niyan para sa'yo? Ano bang ina-expect mo, Abby? Are you waiting for me to treat you like a Princess? Iniisip mo ba na pagpapantasyahan kita, itatrato bilang isang babaeng iniingatan at sinasamba? At mamumuhay kang Reyna sa bahay ko?" panunumbat at pang-iinsulto nito sa akin. Doon parang binuhusan ako ng malamig na tubig at natauhan nang tuluyan. "Ikaw ang nangangarap ng gising, Abby," mariin niyang sabi. "Y

Lumipas ang ilang araw at naging kakaiba ang naging takbo ng buhay ni Abby sa loob ng mansyon ni Drake. Sa halip na ituring siyang katulong o pariwara, kabaligtaran ang nangyari. Siya ay pinakain nang masarap, binigyan ng magagandang damit, at pinayagang gumalaw nang malaya sa loob ng malawak na bahay, maliban na lang sa ilang pribadong kwarto na mahigpit na ipinagbabawal. Pero sa kabila ng ginhawang nararanasan niya, hindi nawala ang takot at pagtataka sa isip niya. Laging umiikot ang tanong. "Bakit? Bakit ganito na lang siya kabait bigla gayong ilang araw lang ang nakararaan ay halos wasakin na niya ang pagkatao ko? Isang hapon, habang nagbabasa siya sa sala, biglang dumating si Drake galing sa opisina. Hindi ito naka-suot ng formal na damit kundi naka-sando at shorts lang, kitang-kita ang hugis ng katawan at ang mga ugat sa braso na nagpapakita ng lakas. Agad na tumayo si Abby at yumuko. "Ikaw pala yan Uncle Drake," mahinang sabi niya, handang tumalima sa anumang utos. Pero

"Don't forget that you're mine, Abby. Sa akin ka magbabayad ng utang." Iyon ang namutawi sa labi ni Drake. Nanigas si Abby. Hindi siya makahinga. Ang mga salitang iyon ay parang musika sa pandinig niya, pero parang patalim din na maaaring makasakit. "Alam ko 'yan, Drake…!" tanging nasabi niya. "Lasing ba ito?Umniinom ba ito habang may meeting?" nasabi na lamang ni Abby. Ngunit biglang siyang binitawan ni Drake na parang nagising sa isang panaginip at umatras. Napakamot ito sa ulo at mukhang inis sa sarili. "Kalimutan mo na ang sinabi ko! Pagod lang ako. Tara na, uuwi na tayo!" mabilis na sabi nito at tinalikuran siya, nagtatago ng emosyon na hindi nito kayang aminin kahit sa sarili niya. At doon napagtanto ni Abby… na sa loob ng isang taon na ibinigay niya para magbayad ng utang, baka hindi lang pera ang mawala sa kanya. Baka pati ang puso niya, hindi niya namamalayan na tuluyan nang ibinigay sa lalaking ito. Buong biyahe ay nanatiling tahimik si Drake. Nakakunot ang noo at naka

Hindi maipaliwanag ni Abby kung bakit, pero parang may kakaibang init at lambing ang bawat salitang binitiwan nito. Ang utos na dapat ay matigas at awtoritaryan ay biglang naging parang hiling na puno ng kahulugan. At halos lumambot at manghina ang mga tuhod ng dalaga nang igawad sa kanya ni Drake ang isang nakabibighaning ngiti. Isang ngiting nakasanayan na niyang makita, ngunit sa gabing iyon ay tila mas matamis at mas mapanganib pa kaysa noon. Tumalikod na ito at naglakad paakyat, habang si Abby naman ay naiwang nakatayo pa rin sa kanyang pwesto, hawak ang dulo ng mesa at hinahabol ang kanyang hininga. Alam niyang sa sandaling dalhin niya ang kape sa silid nito, ay muli na namang siya papasok sa mundo ni Drake. Isang mundong hindi niya alam kung makakaligtas pa ba siya, o kung nais pa ba niyang makaligtas. Dahan-dahan niyang inupuan muli ang kanyang upuan, isinubo ang natitirang kanin sa kanyang plato, at habang nginunguya ito, tila isinama niya rito ang lahat ng kanyang pag-aalin