All Chapters of Lustful Desire : Save Me, Uncle Drake: Chapter 21 - Chapter 27

"Ano!!? malakas kong sabi na tila umalingawgnaw sa silid. Umiling ako, ang mga luha ng galit ay namumuo sa aking mga mata."Niloloko mo ang sarili mo! Ikaw ang nagplano ng lahat! Lagi mong ginagawa 'yan! At ngayon, narito ako, dahil lang sa utang. Anong plano mo sa akin?Usig ko sa kanya. Nagiging mas matatalim ang mga tingin ni Uncle Drake sa akin. Inilagay ang folder sa kanyang attache case pagkatapos ay dahan-dahan siyang lumapit sa akin, matatag ang tingin, halos parang aking dinudurog ng pinong - pino sa mga tingin niya na iyon. "Sino ang nakikipaglokohan at kanino Abby?Ayokong basagin ang ilusyun mo pero wala akong oras para sa ganito. Kung anuman ang usapan ninyong mag ama, at kung anuman ang plano nyo laban sa akin, siguraduhin nyo lang na hindi ko malalaman dahil tinitiyak ko na hindi ko kayo hahayaang mabuhay. "Anong pinagsasasabi mo?Anong planong sinasabi mo?wala kaming ganyan, ikaw ang bigla na lang sumulpot at ikaw ang nagngipit. Hah! ang kapal naman ng mukhang mong bin

Drake'S Pov>Nataranta ang mga tauhan ng hawiin ko ang anumah nakapatong sa aking lamesa ng oras na iyon."Hindi ako papayag na nalamangan ng taong iyon! Lalong hindi ako papayag na siya pa ang magpoprotekta sa’yo, Dencio. Kailangan na sa mga kamay ko kaagbayad ng atraso mo sa akin. Hindi ka maaaring saluhin ng taong iyon."Nagngingitngit kong sabi."Hindi lang ito tungkol sa utang na pera Dencio, kasama na rito ang pride, abala at lahat na. Hindi maaaring makawala ka lamang ng ganun tapos sa iba ang abala." giit ko sa kanya."Wala na akong choice, Mr.. Mondragon. Bukas na ang ultimatum ng mga utang ko. Hindi ko kayang bayaran kung hindi tatanggpin ang tulong niya. Ayaw mo namang tanggapin ang anak ko." nakaluhod na si Dencio."Hinding-hindi ko matatanggap na makakalusot si Dencio sa kagipitan na dapat ay sa tulong ng toang iyon! Hindi ko hahayaan na hawakan niya ang anumang bagay na n dapat ay akin." bulong ko. Tumingin ako sa direksyon ng bote ng whisky, pagkatapos ay sa mga mata ni

Ang sama ng loob ay dumadaloy sa aking mga ugat tuwing naaalala ko ang mga pangarap naming pinagsama na hindi na mabubuhay. Ngunit ang lahat ng galit na iyon ay nalulunod at napapalitan ng awa at panghihinayang para sa buhay ng unang babae kong minahal. "Kung sana’y ipinaglaban mo ang meron tayo, Andrea. Kung sana’y hinintay mo ako hanggang sa makapagtatag ako ng sarili, hanggang sa makapaghanda ako ng kinabukasan na pwede nating ipagmalaki. Kung sana’y hindi ka natakot na tumakas at makipagtanan sa akin noon.Kung sana..Kung sana…” puro na naman sana ang lumabas sa bibig ko ng mga oras na yun. Nakuyom ko nang mahigpit ang aking mga kamao, hanggang sa maramdaman ko ang sakit ng mga kuko ko sa aking mga palad—ngunit hindi ito katumbas ng sakit na nararamdaman ko sa puso. Bawat salita ay bigat ng lahat ng “sana” sa aking isipan sa mga nakaraang taon ay parang sumpa pa rin sa buhay ko hanggang ngayon. Mga katok sa pinto ang gumambala sa akin sa pagkatulala ko dahil sa pagbanalik tanaw

Umalingawngaw ang boses ko sa buong silid dahil sa gulat ko sa sinabi ni Uncle Drake. Nanlilisok ang mga mata kong tumingin sa kanya. Kung makakapstay lang ang titig ay matagal ng walang honjgna ang lalaking ito. "Hindi ako makakapayag na iyon ang kapalit. Hinding hindi ko hahayaan ang lalaking walang puso ito ang bababoy sa akin." sigaw ng kalooban ko. "Hah! ganun ka ba kabobo, Abby, don't tell me hindi sumagi sa isip mo na posibleng iyon ang kapalit? sumbat ko sa sarili ko. "Oo sumagi nga pero sa galit na nakikita ko sa mga mata niya akala ko ni dulo ng daliri ko ayaw niya makita." katwiran ko naman. "Why do you look suprise, dont tell me, nagmamaang-maangan ka ba para kunin ang atensiyon ko. Wait, come on, hindi ba dapat ay inaasahan mo na ito?" sabi ni Uncle Drake sa akin. "Magaling kang umarte, Abby, dapat ay nag audition kang maging actress, malay mo may suwerte ka doon. Marami doon ang tulad ko na may pera at impluwensya na tiyak na masisilo ng drama mo. Pero malas mo