ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / Alipin Ng Tukso / บทที่ 111 - บทที่ 120

บททั้งหมดของ Alipin Ng Tukso: บทที่ 111 - บทที่ 120

245

Kabanata 111

Khaliyah POVBumaba na ako nang maramdaman kong wala na si Amedeo. Nagulat ako kasi ang sala na kahapon lang ay punong-puno ng sirang kagamitan—basag na mesa, nakatumbang mga silya at wasak na banga—ngayon ay parang bagong ayos ang lahat.Tama ako kasi wala na rin sina Amedeo at ang mga tauhan niya. Tahimik na ulit ang paligid, pero hindi nito natatabunan ang bigat na iniwan niya sa katawan ko. Sa utak ko, paulit-ulit pa rin ang eksena ng kamay niyang humawak sa buhok ko, ang boses niya na punong-puno ng pananakot at galit. Hindi ko alam kung paano ko ‘yun makakalimutan.“Ma’am Khaliyah,” tawag sa akin ng isa sa mga kasambahay dito. “Nakahain na po ang almusal ninyo sa dining.”Ngumiti ako nang pilit pagtingin ko sa kaniya. “Wala pa akong gana, e.”“Pero, baka magalit si Sir Nolan,” sagot naman niya.“Mamaya na lang siguro kapag nagkagana na ako.”Hindi ko na hinintay ang sagot niya. Lumakad ako palayo, palabas ng bahay. Kailangan kong huminga. Kailangan kong ma-relax. Ang sikat ng ar
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 112

Khaliyah POVKahapon, pag-uwi nila Nolan, Yanna at Larkin ay parang mga tulala sila, lalo na sina Nolan at Larkin. Sa tingin ko ay nakaranas sila ng matinding labanan. Pero ang mas tinignan at pinakiramdaman ko nun ay ang asawa kong tila takot na takot na para bang mababaliw. Kitang-kita ko na parang na-trauma siya. Gusto ko sana siyang lapitan para ma-comport pero hindi ko ginawa dahil tila pati si Nolan ay natameme. Sa tingin ko, muntik na silang mamatay sa naging labanan kanina kaya ganito.Hindi ko tuloy nasabi agad kay Nolan ang gusto kong sabihin. Kapagdaka kasi ay pumasok siya sa kuwarto niya at nagpaalam na magpapahinga kasi napagod siya.Kaya hinayaan ko na lang. Naghintay na lang ako nang pagkakataon na masabi ko kay Nolan ang plano ko.KINABUKASAN, pagkauwi ni Nolan bandang hapon, agad ko siyang hinarap sa sala. May uwi pa siyang box na pizza at mga milktea na iba’t iba ang flavor.“Nolan,” tawag ko habang nilalapitan siya. Nakasuot pa siya ng dark gray suit na parang galin
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 113

Larkin POVNakaupo ako sa bangkong kahoy habang katabi ang amo kong si Nolan dito sa training area. Tahimik akong nanunuod sa bawat galaw ni Yanna habang tinuturuan niya si Khaliyah kung paano umiwas sa suntok, kung paano gamitin ang lakas ng kalaban para makapanlaban.“Lower your stance, Ma’am Khaliyah. Use your hips, not just your arms,” seryosong sabi ni Yanna habang iniiwasan ang isang mabagal na suntok ni Khaliyah. Napakunot ang noo ng asawa ko, pero kita sa mga mata niya ang determinasyong matuto.“She’s trying,” ani Nolan na napapangiti habang tinititigan si Khaliyah. Nang bigla siyang madapa, dali-daling tumayo si Nolan. “Yanna, not too hard.”“Sir, ‘di ko po sinasadya,” sagot ni Yanna habang bahagyang yumuko bilang paggalang kay Nolan na bida-bida. Pero sa loob-loob ko, wala namang mali, e. Parte ‘yun ng training. Hindi matututo ang asawa ko kung laging binabantayan o bini-baby nitong pangit na ‘to.Pero hindi ko masabi ang mga ‘yun. Wala akong karapatan. Baka masampal at map
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 114

Khaliyah POVMainit-init pa ang pandesal sa plato nang abutan ako ni Nolan ng kape. Nasa dining area kami, magkatapat sa mahabang mesa habang nagpapakaabala siyang asikasuhin ako. Hindi lang daw kasi siya basta anak ng mafia boss, kaya rin daw niyang magpaka-alipin sa taong gusto at mahal niya.Naalala niya tuloy ang nangyari sa kaniya noon kay Larkin. Na halos magpaka-alipin siya sa tukso na nararamdaman niya sa asawa niya. Kasi naman, nung una palang ay takam na takam na siya kay Larkin sa sobrang hot ng katawan nito.“Thanks,” sabi ko habang inaabot ang mug.Ngumiti lang siya. Pero para kay Khaliyah, hindi bagay kay Nolan ang maging sweet na ganoon. Parang hindi kapani-paniwala. “You look better today,” aniya. “Must be the training.”Hindi ko na pinansin ang sinabi niya, wala akong panahon makipaglandian sa kaniya. “Nolan, I’ve been thinking… what if we do the training in Baguio instead?”Napatingin siya sa akin habang ngumunguya ng pandesal na may ube at keso sa loob. “Baguio? Why
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 115

Khaliyah POVMadaling-araw nang makarating kami sa Baguio. Malamig ang simoy ng hangin dito. Tahimik ang paligid. Sina Nolan, ako, Larkin, at Yanna ang magkasamang bumiyahe. Naiwan sina Bok at Bak sa bahay. Sila ang inatasan ni Nolan na mag-asikaso sa ibang business nito.Pagbaba ko ng sasakyan, agad akong sinalubong ng makapal na hamog. ‘Yung lamig ay parang dumiretso sa buto ko, dapat pala ay nag-jacket na ako bago bumaba. Pero, grabe, gustong-gusto ko ‘tong lugar na ‘to. Na-miss ko ng sobra ang Baguio. Napansin ko, tahimik masyado dito sa lupain ni Nolan na ‘to. Parang malayo ito sa mga galaan dito sa Baguio.“We’re finally here,” sabi ni Nolan habang nag-uunat.“It’s freezing, Nolan, ”sagot ko habang masaya kong iniikot ang tingin sa buong paligid. Tuwing bubuga ako ng hangin sa bibig ay may usok.Ang laki ng villa, maganda at may sariling training area sa likod. Pero ang pinaka-nagustuhan ko rito ay ang katahimikan talaga. Wala pa atang mga kasambahay kasi walang sumalubong sa am
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 116

Larkin POVSa kabila ng malamig na klima, pinapawisan pa rin kami ni Yanna sa kusina habang tinatapos ang huling putahe para sa pananghalian. Utos ni Nolan kasi na kami ang maging kusinero at kusinera ngayong araw. Hindi naman ako nagreklamo, to be honest, marunong naman akong magluto at masarap din ang luto ko—hindi sa pagmamayabang, pero iyon ang totoo. Gusto ko rin kasing magpakitang gilas kay Nolan.“Yanna, lagyan mo ng konting asin pa ‘yang sinigang,” sabi ko habang iniihaw ang bangus sa maliit na grill sa gilid ng kusina.“Got it,” sagot niya na medyo seryoso ang mukha habang tinitikman ang sabaw.Hindi nagtagal ay nailatag na namin sa hapag ang lahat ng pagkaing niluto namin. May chopsuey, inihaw na bangus na may kamatis sa loob, golden brown na porkchop, sinigang na baboy na may tamang asim at piniritong chicken na malutong sa labas pero juicy sa loob. Maayos naming inayos ang lamesa bago namin tinawag sina Nolan at Khaliyah.“Lunch is ready!” sigaw ni Yanna.Ilang sandali lan
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 117

Khaliyah POVTahimik ang buong villa ngayong gabi. Pero bakit pa nga ba ako magtataka e, apat lang kami dito.Nasa kusina ako ngayon, nakasandal sa isang upuan habang pinagmamasdan sina Larkin at Yanna na abala sa pagluluto. Gabi na, at kapag ganitong oras na, mas naging malamig ang simoy ng hangin dito sa Baguio. Sobrang tahimik na lalo ng paligid.“Hey, Khaliyah, want to help me slice the tomatoes?” tanong ni Yanna habang hawak ang kutsilyo may at chopping board.“Huwag na, baka biglang dumating si Nolan, makita pa niyang pinapagawa natin si Khaliyah,” saway sa kaniya ni Larkin.“Oo nga pala, sige, huwag na,” sabi ni Yanna na dapat ay gagawin ko na kasi gusto ko ring tumulong talaga. Naaawa kasi ako sa kanilang dalawa. Halos apat na ulam pa kasi ang lulutuin nila.Wala si Nolan. Nasa itaas, nakakulong sa kwarto at busy sa family meeting na mukhang sikreto ang eksena, dahil isinara niya ang pinto at nagsuot pa ng headset. Malamang ayaw niyang marinig ng kahit sino ang usapan nila.Ka
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 118

Khaliyah POVPagkatapos ng hapunan namin, sinabi ni Nolan na maaga kaming matulog dahil mag-uumpisa ng maaga bukas ang training ko rito. Totoong training naman din talaga ang gagawin ko pero iba pa rin talaga ang purpose kung bakit gusto kong pumunta rito sa Baguio. At ang purpose na ‘yun ay mag-start na ngayong gabi.“Let me take a quick shower,” sabi ko kay Nolan habang binubuksan ko ang cabinet sa kuwarto namin dito sa Baguio. Sobrang lamig dito sa Baguio at nakakatawa na maligo pa sa gabi, pero kasi, part ‘yun ng plano ko. May kailangan akong ayusin sa loob ng banyo.“Sige,” maikling sagot niya habang inaalis ang jacket niya at inaayos ang kama. Mula sa gilid ng mata ko, sinipat ko siyang mabuti. Wala siyang kaalam-alam na may katarantaduhan kaming gagawin ni Larkin mamaya.Sa loob ng banyo, hinanda ko na ang gamot na pampatulog na ihahalo ko sa kaniya mamaya. Tinabi ko na muna ito sa may gilid ng cabinet dito para hindi niya makita.Pagkalabas ko ng banyo, nakatapis lang ako ng t
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 119

Khaliyah POVPagpasok ko sa loob ng kuwarto, nagulat ako kasi nakaupo sa table si Nolan, nakaharap na naman sa laptop niya habang may kausap.Paglapit ko sa kaniya, sumenyas siya na maghintay ako. “Sorry, sobrang importante itong emergency meetin,” mahina niyang bulong habang nakatakip ang kamay niya sa phone. Pagkasabi niya nun, bumalik na agad siya sa kausap niya.Napailing ako kasi hindi ito maganda. Isa lang ‘yung dala kong gamot, isa lang ang nabili ko. Kung lalamig ang gatas at hindi niya ito maiinom, lagot na, hindi ko siya mapapatulog agad. Akala ko pa naman ay madali na lang ito, hindi pala kasi may lintik na emergency meeting na naman.Naupo muna ako sa kama, nakinig sa kaniya.“Papa, hindi natin puwedeng gawin ‘yon. Alam mo namang humihina na tayo, mas malakas ang grupo na pinapalabas ni Yanu Vanguardia. Palagi tayong talo, palagi ring nasisira ang mga teritoryo natin. Kapag tayo ang unang sumugod, mababawasan na naman tayo ng soldiers,” dinig kong sabi ni Nolan habang sery
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 120

Khaliyah POVNang alam kong bagsak na si Nolan, lumabas na ako ng kuwarto. Sa labas, nakita kong nakaabang si Larkin. “Tulog na siya,” sabi ko sa kaniya kaya lumapit na siya sa akin.“Bakit natagalan, kanina pa ako dito ah?” pagtataka niya. Sabi na nga ba’t magtataka siya kung bakit tumagal.“May urgent meeting. Kausap niya kanina ang papa niya. Hinarang niya ang dapat na pagsugod ng soldiers niya para gantihan si Yanu Vanguardia, e, naaamoy ni Nolan na mahina sila, palagi silang talo kaya pinakelaman niya ang desisyon ng ama niyang mafia boss.”“Ganoon pala ang nangyari. So, ibig sabihin, takot na sila ngayon kay Yanu. Magandang balita ‘yan.”“Pero huwag ka munang magsaya kasi mukhang paghahandaang mabuti ni Nolan ito,” sabi ko pa.“Sandali, sure bang tulog na siya? Sure bang nainom na niya ang gatas?” paniniguro pa niya.“Ubos na ubos, mahal. Sa loob nga lang ng five minutes ay effective agad ang pampatulog,” sagot ko kaya nagpasya kaming pumasok na sa loob.Lumapit si Larkin kay No
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
1011121314
...
25
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status