Lahat ng Kabanata ng Consultant Turned Contracted Wife: Kabanata 291 - Kabanata 300

Tumawa nang malakas ang babae. “Surprise!” ani Nessa, taas-baba ang kilay. “Ang tagal mo namang napagtantong ako ’to. Dahil ba sobrang ganda na ng buhay mo ngayon kaya nakalimutan mo na ako? Ha?” Ang ngiti nito ay parang kutsilyong humihiwa sa hangin.“P-paano ka nakasakay ng barko?” mahina ngunit mariing tanong ni Selena. “Imposible… imposible na ikaw lang mag-isa ang nakagawa ng paraan. At lalong imposibleng tulungan ka ni Nigel—”Hindi na niya natapos ang sasabihin.“Manahimik ka!” sigaw ni Nessa, malakas, basag, at puno ng poot na nagpatigil sa hangin sa pagitan nila. “Huwag na huwag mong babanggitin ang pangalan ng hinayup*k na ’yon!” Nagngingitngit na halos magdugtong ang mga ngipin niya. “Demonyo ang hayop na ’yon!”Namula ang mga mata ni Nessa sa galit. Mabilis na bumalik sa isip niya ang mga panahong kinaladkad siya ng mga tauhan ni Nigel papasok ng sasakyan at dinala sa night club nito.Pagdating doon, hindi siya tinanong, hindi siya pinakinggan. Ipinuwesto agad siya bilang

Isang patalim ang dahan-dahang idinikit ni Nessa sa kanyang leeg.“Subukan mo lang sumigaw,” bulong ni Nessa, halos didikit ang labi sa tainga ni Selena, “at babaon ang kutsilyong ito sa lalamunan mo.”Bahagyang idiniin niya ang talim, sapat para maramdaman ni Selena ang lamig nito sa balat.“At huwag kang mag-alala,” dagdag niya habang nakangising tumatawa, “hindi ka mag-iisa sa kabilang buhay. Isasama ko pa ang mga anak mo.”Parang binuhusan ng malamig na tubig ang buong katawan ni Selena. Nanlambot ang kanyang mga tuhod. Kumirot ang dibdib niya sa takot—hindi para sa sarili niya, kundi para sa kanyang mga anak.“Huwag… huwag ang mga anak ko,” umiiyak niyang pagsusumamo. “Nessa, maawa ka. Mga pamangkin mo pa rin sila…”Ngunit sa mga mata ni Nessa, wala nang bakas ng kahit anong awa—tanging isang babaeng handang wasakin ang lahat para sa sarili niyang paghihiganti.“Aba, at bakit naman ako maaawa sa’yo at sa mga anak mo?” tumaas ang kilay ni Nessa. “Ikaw ang dahilan ng lahat ng paghi

“Mr. Strathmore, pupunta muna ako sa security room at titingnan ang mga live footage. Baka sakaling may nahagip ang camera—kung sino ang kumuha sa kambal pati na rin kay Mrs. Strathmore,” sabi ni Tyler.“Sige. Tawagan mo agad kami kapag may nakita ka,” tugon ni Axel.Matapos iyon, mabilis na tumakbo si Tyler palabas at nagtungo sa security room upang mag-imbestiga.“Kayo dalawa, tulungan ninyo ang mga caretaker at ilagay sila sa higaan, tapos maghanap kayo ng—”Hindi pa man natatapos ni Axel ang kanyang sasabihin ay may narinig silang boses.Sabay-sabay silang napalingon at hinanap ang pinanggagalingan ng ingay, hanggang sa mapansin nila ang isang walkie-talkie na nasa ilalim ng higaan.Kinuha iyon ni Russell at agad na iniabot kay Axel. Nabalot ng matinding kuryosidad si Axel—wala namang iniwang walkie-talkie ang alinman sa kanila—kaya lalo siyang nagtaka. Dahan-dahan niya itong binuksan at nagsalita.“Hello?”Pagkasabi niya n’yon ay may agad na sumagot sa kabilang linya.“Oh, mabuti

Nagsalitan ng putok ang magkapatid na Russell at River sa kampo ni Klyde. Dalawa lamang sila, ngunit nagawa nilang mapaatras ang mga tauhan nito. Ilan sa mga ito ang napatay kaya naman, wala nang pagpipilian si Klyde kundi ang umurong. Lumabas na sila mula sa ship’s bridge—nakuha na rin naman nila ang kanilang pakay kay Axel.Ngayon, si Selena naman ang balak nitong hanapin upang makuha ang pirma o fingerprint niya, sakaling pumalag o manlaban ito.Mabilis na lumabas si Klyde, mahigpit ang hawak sa papel ng transfer agreement habang papatakas. Sinubukan siyang tamaan ng bala ng magkapatid, ngunit mahigpit ang depensa ng mga tauhan nito na nagsilbing panangga, kaya tuluyan siyang nakatakas.Huminto sa pagpapaputok ang dalawa at agad na lumingon pabalik kay Axel upang tulungan itong makatayo.Nang makabangon si Axel, sabay-sabay na silang lumabas ng ship’s bridge. Habang tumatakbo at sinusundan si Klyde at ang mga tauhan nito, binuksan niya ang kanyang walkie-talkie upang tawagan si Tyl

“Alam ko… alam kong may mga pagkukulang ako,” nanginginig niyang sabi. “Pero huli na ’to, Klyde. Pagbigyan mo na ako kahit sa huling pagkakataon. Nakikiusap ako! Talagang kailangan na kailangan ng dad ko ang tulong mo. Wala na akong ibang malalapitan kundi ikaw.”Narinig niyang suminghal si Klyde bago ito muling nagsalita.“Heather, wala nang dahilan para tulungan ko kayo. Hindi mo tinupad ang napagkasunduan natin. Ibig sabihin noon, wala na rin akong obligasyong tulungan kayo. Hindi ako charity foundation,” malamig nitong wika.Matapos sabihin iyon, agad na ibinaba ni Klyde ang tawag—hindi na hinintay pa ang anumang sasabihin ni Heather.“Klyde? Hello?! Klyde!” desperado niyang tawag. Ngunit ang tanging sagot lamang ay ang tuluyang pagputol ng linya.Dahil d’on, tuluyan ng sumabog sa galit si Heather. Sa tindi ng kanyang galit, nabalibag ni Heather ang kanyang cellphone sa sahig. Sa lakas ng pagkakatapon, hindi lamang nabasag ang screen—nagkahiwa-hiwalay pa ang casing nito.“Hayop ka