All Chapters of เซ็ตนิยายอีโรติก ปางร้อนรัก: Chapter 81 - Chapter 90

เจนสุดาเผลอยกสะโพกขึ้นด้วยความเสียวซ่าน แต่ไคก็ยังไม่หยุดปลุกเร้าความร้อนในกายเธอด้วยการเลื่อนอันเดอร์แวร์ลงต่ำไปกองอยู่ที่ปลายเท้า หญิงสาวบีบเกร็งไปหมดทั้งตัว หน้าท้องของเธอขมวดแน่น ปลายเท้าเกร็ง เธอตื่นเต้นสุดประมาณเมื่อเขาถูไถปลายคางเหนือเนินสามเหลี่ยมอวบอูม                “อูว...เจน...อา...ซี๊ด”                ไคส่งเสียงครางไปพร้อมกันขณะที่เขาแนบฝ่ามือลงกับเนินสามเหลี่ยมปกคลุมด้วยไยไหมสีน้ำตาลเข้มหนาแน่น เขาห่อปากสูดหายใจเมื่อเห็นว่าเนินนั่นใหญ่แทบจะเท่า ๆ กับฝ่ามือของเขา เจนสุดาแอบซ่อนความอลังการไว้ไม่ใช่เล่น ๆ                “เจน...คุณเคยได้ยินไหมว่า ผู้หญิงขนดกจะมีอารมณ์ทางเพศสูง”                “รู้ได้ยังไงคะ ไค”

เจนสุดาตะแคงตัวเข้าหาเขา เสียดสีทรวงอกอิ่มกับอกกว้างเมื่อความรุ่มร้อนและเสียวซ่านกำลังกลุ้มรุมตัวเธออีกครั้ง ไม่น่าเชื่อเลยว่าเธอจะเป็นฝ่ายร้องขอเขาเอง แต่มันเกิดจากความต้องการแรงกล้าที่อยากเห็นว่าตัวตนของไค แท้จริงเป็นอย่างไรกันแน่“เจน...อืม” ไคครางลึก เสียงของเขาดังอยู่ในลำคอก่อนที่จะค่อย ๆ ดึงสายรัดที่เอวและเมื่อขอบกางเกงถูกเลื่อนต่ำลงเจนสุดาก็แทบหยุดหายใจเมื่อสิ่งที่เธออยากเห็นมันนักหนาอวดความใหญ่โตและแข็งแกร่งแก่สายตาทั้งคู่หญิงสาวไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน ไม่ใช่ว่าเธอจะไม่เคยดูหนังประเภทปลุกใจเสือป่าหรือภาพผู้ชายเปลือย แต่สำหรับชาวประมงหนุ่มลูกครึ่งไทยฮาวายอย่างไค มีอะไรดีมากกว่านั้น“ไค...อา...ทำไมมันถึงได้...ใหญ่แบบนี้คะ”นักเขียนนิยายโรแมนติกสาวสั่นสะท้านในอกเหมือนมีกลองรัวอยู่ข้างใน เธอเริ่มสำรวจตัวเขาด้วยการสัมผัสส่วนปลายของแท่งสีน้ำตาลเข้มกลางลำตัวสีแทนจัดมันเบ่งบานเหมือนเห็ดยักษ์ แต่สีแดงก่ำ เจนสุดาลูบไล้ไปที่ส่วนบนเรียบลื่นและสัมผัสกับความชุมฉ่ำเป็นหยาดน้ำใส ๆ หลั่งออกมาเหมือนหยาดน้ำค้าง“อูววว

ยิ่งเธอเม้มริมฝีปากเข้ากันแน่นก็ดูเหมือนมันจะยิ่งเพิ่มขนาดความใหญ่โตมากขึ้น มันเหยียดขยายและพองตัวอยู่ในปากของเธอ และดูเหมือนว่าหญิงสาวก็มีความสุขเหลือล้นกับการใช้กลีบปากอิ่มสวยของเธอช่วยทำให้เขามีความสุข                “ซี๊ดดด...เจน...อา...ซี๊ดดดด...อูวววว....อา”                ไคขยับสะโพก ส่ายร่อนไปมาตามจังหวะการขยับปากรูดขึ้นลงของหญิงสาว ทุกอย่างในตัวเขาขมวดแน่น ชายหนุ่มปั่นป่วนในช่องท้องจนสุดระงับ                แต่...อย่าเพิ่งก่อน ไค...ทั้งที่อยากไคลแม็กซ์ในปากของนักเขียนนิยายสาวเจียนใจจะขาด เขาจินตนาการว่าถ้าหากมันเกิดขึ้นจริง ทั้งที่อยากเห็นน้ำขุ่นข้นสีขาวที่พุ่งออกมาจากตัวเขาเปรอะเปื้อนใบหน้าของเจนสุดาและเธอกำลังไล้เลียมันเข้าปากด้วยความเอร็ดอร่อย           

“เจน...อุววว...อา...คุณเหนื่อยมั้ย?”ไคผ่อนแรงลงจากจังหวะอันรัวเร็ว เขาหอบหายใจขณะถามแต่หญิงสาวกลับส่ายหนน้าที่ชื้นไปด้วยเม็ดเหงื่อเล็ก ๆ ที่เกาะพราว รอยยิ้มแห่งความสุขสมระบายอยู่บนใบหน้าหวาน“ไม่ค่ะ...”เธอตอบเสียงหวิว “เจนไม่เหนื่อย แต่ว่า...คุณอึดมากเลยนะคะ ไค...เจนน่ะนำหน้าคุณไปตั้งสองครั้งแล้ว”“ผมอยากให้เป็นอย่างนั้น เจน” เขากล่าวด้วยรอยยิ้มหวานฉ่ำและทรงเสน่ห์ ใบหน้าหล่อเหลาเริ่มเครียดเขม็งอีกครั้งเมื่อเขาเริ่มออกแรงขยับสะโพก“ผมไม่เหนื่อย...แต่คุณ...จะมีครั้งที่สามอีกหรือเปล่า?”ไคถามอย่างจะยั่วเย้า ท่าทางของเขาเซ็กซี่ไม่หยอก เจนสุดามองเขาด้วยประกายตาระยิบระยับ“ก็ไม่แน่นะคะ ไค”หญิงสาวตอบก่อนเด้งสะโพกขึ้นเพื่อให้กลีบสวาทเสียดสีกับท่อนเอ็นที่ยังค้างคาอยู่ในตัวเธอ ท่าทีหยอกเย้านั้นทำให้ชายหนุ่มแทบคลั่ง เจนสุดาทำเหมือนเอียงอายแต่ที่ไหนได้เธอร้อนยิ่งกว่าไฟกลางมหาสมุทรเจนสุดากัดปากตัวเองเบา ๆ เธอส่งสายตาเชิญชวนให้เขาหลังจากที่แตะขอบสวรรค์ได้ถึงสองรอบ ไคร

แม้เขาจะบอกว่าพ่อแม่ของเขาอยู่ที่ฮาวายก็ตาม แต่เธอก็ต้องการความมั่นใจอะไรบางอย่างแม้ว่าเขาจะแสดงออกซึ่งความจริงใจและนอกจากนั้นก็คือความหลงใหลอย่างประหลาดที่เธอมีต่อชายชาวประมงผู้นี้ในเช้าวันที่เจนสุดาคิดว่าเธอจะบอกกับหนุ่มชาวประมงลูกครึ่งไทยฮาวายว่าเธอจะขอกลับขึ้นแผ่นดินใหญ่หลังจากใช้ชีวิตอยู่บนเกาะแสนสวยท่ามกลางทะเลอันดามันมากว่าสองสัปดาห์ หญิงสาวก็ยังไม่เห็นเขาภายในบ้านมันเป็นเวลาเช้าตรู่ที่แสงแดดยังทาบทอมาไม่ถึงตัวบ้านริมหาด ร่างอรชรเดินหาเขาทั่วบ้านและรอบ ๆ ก่อนจะตัดสินใจเดินออกไปที่เขาเอาเรือหาปลาเกยตื้นไว้เป็นประจำแต่แล้วยังไม่ทันไปถึงที่นั่นนักเขียนสาวก็ได้ยินเสียงคนพูดคุยอยู่ไม่ไกล เธอจำได้ว่าเป็นเสียงของไค เขากำลังพูดอยู่กับผู้ชายอีกคนซึ่งหญิงสาวก็จำได้อีกว่าเป็นคนในหมู่บ้านซึ่งมีคนอยู่ไม่กี่หลังคาเรือนที่เขาพาเธอเข้าไปบ่อย ๆ เจนสุดาสืบเท้าเข้าไปหยุดที่หลังต้นไม้ใหญ่ เธอกำลังจะเรียกชายหนุ่มหากไม่ได้ยินชายวัยกลางคนผู้นั้นเรียกเขาด้วยสำเนียงพูดกลางแบบแปร่ง ๆ เสียก่อนว่า“นายหัวครับ”มันทำให้เจนสุดาชะงักกึกก่อนที่จะแอบร่างน้อยก