บททั้งหมดของ Be Hot พ่ายรักเธอ: บทที่ 81 - บทที่ 90

"คนของคุณมายุ่งกับแฟนฉันไง!" "จริงเหรอเบบี้!" "มะ ไม่..." "แล้วแต่คุณจะคิดนะ ถ้ายัยนี่ไม่มายุ่งกับคนของฉัน ฉันคงไม่ตบแล้วลากมาคืนคุณแบบนี้" "..." "จะเชื่อไม่เชื่อก็ตามใจ" พูดจบฉันก็หันหลังเดินออกมาจากตรงนั้น ฉันมองหน้าทุกคนที่ตามมาด้วยความเป็นห่วงและดูจะอึ้งกับฉันอยู่ไม่น้อย กึก~ ฉันชะงักนิดหน่อยตอนที่เดินมาตรงหน้าเรย์ เรย์หลุบตามองฉันและฉันจับมือเขา "ไปเถอะ" เขาพยักหน้าเบาๆและเดินมากับฉันทันที -เทล- "โหด!พูดได้คำเดียว" ผมพูดขึ้นเมื่อมองแผ่นหลังของพี่เรย์กับพี่ลลิสแฟนสาวคนสวยที่พากันเดินออกไปอย่างอึ้งๆ ก็เห็นพี่แกเป็นคนนิ่งๆ ไม่คิดว่าจะดุขนาดนี้ "ไปขวัญ" ก่อนจะหันไปมองพี่เกียร์ที่กอดคอเมียรักเดินตามสองคนนั้นไป ผมหันไปมองสองแฝดที่จูงมือกันเดินตามไปพร้อมกับพี่วีวี่และพี่สาวของพี่ลลิสและพี่แม็กเจ้าของผับ ส่วนพี่วอนก็กำลังเคลียร์โต๊ะของยัยเด็กเบบี้กับลูกค้าคนอื่นๆอยู่ ตรงนี้ก็เลยเหลือแค่ผม ไอ้กัสและไอ้ตอง "ก็พอรู้อยู่บ้างว่าเจ้แกดุ แต่ไม่คิดว่าจะดุขนาดนี้ ไม่เคยเห็นโหมดลงสนามแบบนี้" ไอ้ตองพูดขึ้น ผมกับไอ้กัสมองหน้ากันเหมือนรู้ใจ "ใจหายแว่บเลยเมื่อกี

เดือนต่อมา... หลังจากนั้น ยัยเบบี้ก็ไม่ได้มายุ่งกับพวกเราอีก ถึงตอนแรกๆก็ยังจะตามรังควานอยู่ แต่ฉันกับเรย์ก็ไม่สนใจไม่ว่าเธอจะทำอะไร พวกเราปล่อยให้ยัยนั่นบ้าบออยู่คนเดียวสักพัก แล้วยัยนั่นก็หายไปเอง ตอนนี้ฉันกับเรย์ใช้ชีวิตในสถานะแฟนกันแล้ว พี่แม็กกับพี่อัญก็เหมือนกัน พี่อัญยังคงขายของหน้าโรงงานในตอนเช้าๆเหมือนเดิม ช่วงเช้าฉันกับพี่อัญก็ขับรถไปตั้งร้านกันเองเพราะฉันอยากให้เรย์พักผ่อน ไม่อยากให้มาตื่นเช้าเพราะเดี๋ยวเขาก็ต้องทำงานทั้งวัน มันก็จะมีบางครั้งแหละที่เขาตื่นมารับฉันกับพี่อัญบ้าง ส่วนตอนกลับฉันกับพี่อัญก็ขนของกลับกันเองเพราะเราเอารถมา ก็จะมีบางครั้งเหมือนกันที่พี่แม็กแวะมาหา เพราะเขาต้องอยู่ที่ผับจนตีหนึ่งตีสอง เรื่องตื่นเช้าคงไม่ต้องหวัง แต่จนกว่าฉันกับพี่อัญจะขายของเสร็จก็จะเป็นช่วงสามโมงเช้าไปแล้ว ถ้าพี่แม็กตื่นเขาก็จะโทรหาพี่อัญหรือไม่ก็จะมาหา มารับพี่ฉันไปเที่ยว ไปกินข้าวบ้าง ส่วนฉันเมื่อกลับมาบ้านฉันก็ไลฟ์ขายของและแพ็กของ ส่งของเป็นแบบนี้ประจำอยู่แล้ว อ้อ เรื่องร้องเพลงที่วงของพี่หนึ่ง ฉันก็เลิกแล้วนะ จริงๆฉันคิดอยู่แล้วว่าจะเลิกเพราะเรย์ไม่ชอบแต่ก็ยังไม่ทันได้คุยแ

ฉันนั่งอ่านคอมเม้นต์ของพวกผู้ชายที่หลั่งไหลเข้ามาพลางคิดในใจว่าเรย์จะได้เห็นไหม หรือว่าตอนนี้เขากำลังสนุกจนลืมฉันไปแล้ว ฉันก็ไม่รู้นะ ว่าวิธีของฉันมันจะได้ผลไหม แต่ฉันลงทุนโชว์ความเซ็กซี่ขนาดนี้แล้วนะ ถ้าเขาหวงฉันจริงๆเขาต้องสนใจฉันสิ เขาต้องกลับสิ... แกร่ก~ "อ๊ะ!" ฉันตกใจลุกพรวดขึ้นจากที่นอนพลางหันไปมองบานประตูที่ถูกเปิดเข้ามาโดยไม่ได้รับอนุญาต ฉันล็อกประตูแล้วนะ แต่ว่า... "เรย์!" ฉันเรียกชื่อเขา เรย์เป็นคนเปิดประตูห้องฉันเข้ามา เขาเดินเข้ามาและล็อกประตูทันที "นายเข้ามาได้ไง" "พี่คงลืมว่านี่บ้านเก่าผม" อย่าบอกนะว่าเขามีกุญแจสำรอง แล้ว... "มะ มองอะไร" ฉันถามเขาที่เดินเข้ามาหาฉันด้วยใบหน้าที่แสดงออกว่าไม่พอใจ เขาไล่สายตามองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้าเพราะฉันยังใส่ชุดตัวนั้นที่ถ่ายลงเฟซอยู่ "เรย์..." "ใครสอนให้ทำแบบนี้?" เขาถามฉัน "ฉันก็แค่โพสต์ภาพ" "เซ็กซี่แบบนั้น แคปชั่นแบบนั้น?" "ก็ทำไมล่ะ ชอบไม่ใช่เหรอ?" "ใช่ ผมชอบ" เรย์พูดด้วยน้ำเสียงกึ่งประชด เขากดสายตามองฉันพลางขยับเข้ามาหา เขาจะคว้าตัวฉันไว้แต่ฉันพลิกตัวหนีเขาทัน "พี่ลิส มานี่" "ไม่ นายกลับบ้าน

ฉันเดินมาทิ้งตัวลงนั่งบนชุดโซฟารับรองของรีสอร์ทพลางกุมขมับตัวเอง ก็ว่าจะเลิกเล่นนะ แต่อีกใจมันก็อยากจะรู้เหมือนกัน ว่าคำใบ้ของเรย์มันจะไปสุดที่ตรงไหน แล้วฉันจะเอาชนะความกวนประสาทของเขาได้หรือเปล่า ฉันก็เลยนั่งคิดไปคิดมาถึงเลขสาม ตอนนี้ฉันคิดถึงเลขสามที่ฉันอาจจะเคยเห็นผ่านตาในละแวกนี้ เพราะฉันคิดว่าของรางวัลน่าจะต้องอยู่ในตัวรีสอร์ทนี่แหละ ว่าแต่...ถ้าฉันไปถามพนักงานคนนั้น เธอจะใบ้ให้ฉันไหมนะ? ไม่ลองไม่รู้เนอะ สวบ~ คิดได้ดังนั้นฉันก็เลยเดินกลับไปหาเธออีกครั้ง เธอเงยหน้าขึ้นมายิ้มให้ฉัน "เอ่อคือ...อยากจะถามว่า ในรีสอร์ทนี้ พอจะมีอะไรที่เป็นเลขสามบ้างมั้ยคะ?" เธอยิ้มให้ฉันพลางผายมือไปบริเวณทางเดิน ฉันหันไปมองก่อนจะหันกลับมามองเธอ เธอพยักหน้าให้ฉันและยิ้มให้อีกครั้ง นี่คงจะเป็นคำใบ้คำเดียวที่ฉันจะได้จากเธอสินะ ฉันยิ้มให้เธออีกครั้งพลางเดินไปตรงทางเดินที่เธอผายมือไป กึก~ ฉันหยุดยืนและมองไปตามทางเดิน ถึงได้เห็นว่ามีสติ้กเกอร์ลูกศรสีแดงๆแปะอยู่ที่ผนังทางเดิน ลูกศรที่บ่งบอกให้ฉันเดินตามไปในทิศทางที่ลูกศรชี้ ฉันก็เลยก้าวขาเดินตามไป ฉันผ่านประตูห้องที่มีตัวเลขอยู่เหนือประตู

หลังจากเราปาร์ตี้กันจนอิ่มหนำสำราญ โดยที่แทบจะไม่มีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เลย ฉันเองก็แอบแปลกใจเพราะไม่คิดว่าพวกเขาจะปาร์ตี้โดยขาดเหล้าเบียร์ได้ คือก็ไม่ใช่ว่าพวกเขาจะเป็นพวกติดเหล้าอะไรแบบนี้หรอกนะ แต่นี่มันกรณีมาเที่ยวปลดปล่อยกันไง ฉันก็คิดว่าพวกเขาจะดื่มกันซะอีก สวบ~ และตอนนี้เรย์พาฉันแยกออกมาจากปาร์ตี้ เขาพาฉันมาเดินเล่นที่ชายทะเล เราเดินจับมือกันพร้อมกับพูดคุยกันไปด้วย "พี่ลิส" "ว่าไง?" ฉันถามเมื่อเขาเรียกฉัน "ผมพูดจริงๆนะ" "หืม เรื่องอะไร?" ฉันหยุดเดินและหันไปมองหน้าเขา "เรื่องแต่ง" "ก็...อื้ม" "ไม่ ผมหมายถึงพรุ่งนี้" "ห้ะ" "ที่ผมพูดว่าเราจะแต่งกันพรุ่งนี้" "จะ จะบ้าเหรอเรย์" ฉันตกใจจริงๆนะ ฉันคิดว่าเขาพูดเล่น ไม่คิดว่าเขาจะขอฉันแต่งงานวันนี้และพรุ่งนี้ก็แต่งเลยจริงๆ มันเร็วเกินไปนะ ฉันตั้งตัวไม่ทันนะเนี่ย "พูดจริงๆ" "เรย์ มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆนะ" ฉันมองหน้าเขาด้วยสายตาจริงจัง เรย์เองก็มองหน้าฉันด้วยสายตาเดียวกัน "สำหรับฉัน มันไม่มีปัญหา แต่สำหรับนาย...บ้านนาย ครอบครัวนาย ชีวิตนายไม่ได้ตัวคนเดียวนะ เอาจริงๆ พ่อแม่นายยังไม่รู้ด้วยซ้ำมั้งว่านายคบก