جميع فصول : الفصل -الفصل 80

สุดท้ายฉันก็พาเรย์มาหาเมษาตามที่เขาขอ จากนั้นเราก็พากันมานั่งอยู่บริเวณใต้ต้นไม้ใหญ่ที่สงบและร่มรื่น ด้านหน้าของเราเป็นแม่น้ำใหญ่ มีสะพานต่อออกไปเป็นจุดให้อาหารปลา เราสองคนนั่งมองแม่น้ำกว้างและต่างคนต่างเงียบ มันเหมือนกับว่ามีอะไรจุกอยู่ในใจ เหมือนมันไม่รู้จะเริ่มพูดกันยังไงด้วยซ้ำ "พี่ลิส" "อืม" ฉันขานรับเมื่อเรย์เป็นฝ่ายพูดขึ้นมาก่อน "ผมไม่รู้ว่าจะถามดีมั้ย...แต่ผมอยากรู้" "ถามเถอะ" ฉันพูดขึ้นอีกแต่สายตาก็ทอดมองไปที่แม่น้ำกว้างเหมือนเคย "ทำไม..." "..." "เมษาถึง..." เขาอยากรู้ใช่ไหม ว่าทำไมลูกถึงจากไป "..." ฉันเงียบเพราะกำลังตัดสินใจ การที่ฉันจะพูดถึงเรื่องที่กระทบกระเทือนจิตใจของฉันแบบนี้ มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเหมือนกันนะ ฉันคิดถึงมันทีไร ฉันก็ต้องร้องไห้ออกมาทุกครั้ง ถึงฉันจะเคยโทษว่าเป็นความผิดของเขา แต่จริงๆแล้ว เชื่อไหมล่ะ ฉันคิดมาเสมอว่าฉันผิดเอง เพราะลูกอยู่กับฉัน ถ้าฉันดูแลตัวเองดีกว่านี้ ลูกก็คงไม่จากฉันไป... "หมอบอกกับฉันว่า..." "..." "มันเป็นความเครียดสะสมของฉัน บวกกับร่างกายฉันที่อ่อนแอมากในตอนนั้น" "..." "ลูกก็เลยไปจากฉัน" "..." "จริง

ภาพแรกคือพี่ลิสนั่งอยู่กับผู้ชายคนหนึ่งในร้านอาหารที่น่าจะเป็นคาเฟ่ ภาพที่สองคือภาพที่พี่ลิสจับมือผู้ชายคนนั้นและทั้งสองคนมองหน้ากัน ส่วนภาพสุดท้าย คือภาพที่ทั้งสองคนกำลังเดินออกจากร้านนั้นด้วยกันอย่างสนิทสนม ที่สำคัญ ผู้ชายคนนั้นผมจำได้ว่าเคยเจอมาแล้ว ชื่อไอ้พี่เฟรมอะไรนั่น ผมเคยเห็นมันหยอกล้อกับพี่ลิสแล้ว แต่พี่ลิสบอกกับผมว่าเป็นหุ้นส่วนที่จะทำแบรนด์เสื้อด้วยกัน... แต่วันนี้พี่ลิสก็บอกว่าจะไปดูงานเสื้อ บอกว่าไปดูคนเดียวเพราะไอ้พี่เฟรมนี่ไปต่างจังหวัดไง แล้วทำไม!? ?:: พี่คิดว่าหลังจากนี้ สุดที่รักของพี่จะไปต่อ ที่ไหนกันคะ ?:: เบบี้เห็นสนิทสนมหยอกล้อกันน่าดู ?:: เบบี้เตือนพี่ด้วยความเป็นห่วงนะ ?:: พี่ลิสก็ไม่ธรรมดานะคะ เบบี้เห็นผู้ชายเข้าหาไม่หยุดตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว ?:: เบบี้ไม่อยากให้ใครมองว่าพี่โง่นะ ผมกดออกจากแชทของเบบี้และกดโทรหาพี่ลิสทันที และนั่นก็ยิ่งทำให้ผมอารมณ์พุ่งสูงปรี้ดเข้าไปอีก "แม่งสายซ้อน อะไรวะ!" ติ้ง~ ฉันหลุบตามองมือถือที่มีแชทส่งเข้ามา ตอนแรกฉันคิดว่าเรย์จะแชทมาหาฉัน ซึ่งฉันเองก็ไม่ได้ทักไปหาเขาหรอก เพราะเขาบอกว่ายุ่งมาก ก็เลยไม่อยากจะร

"นะ อื้อ" พูดจบเขาก็ใช้มืออีกข้างล็อกต้นคอฉันพร้อมกับดึงให้เงยหน้าขึ้นไปและกดริมฝีปากลงมาบนปากฉันโดยที่ฉันไม่ทันได้ตั้งตัวอะไรเลย เขาบดเบียดริมฝีปากและควานใบลิ้นที่มีกลิ่นของแอลกอฮอล์เข้ามาในปากฉันอย่างจาบจ้วง ฉันตกใจมากเพราะไม่คิดว่าเขาจะทำแบบนี้ ไม่คิดเลย "อื้อ!" ปึ้ก~ ฉันพยายามดิ้น ทุบและผลักเขาออกแต่ยิ่งฉันผลักเขาเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งขยับเข้ามา ยิ่งฉันดิ้นเขาก็ยิ่งล็อกใบหน้าฉันให้รองรับรสจูบที่รุนแรงมากขึ้นเท่านั้น เพี้ยะ~ "เลว!" เมื่อเขาผละริมฝีปากออกฉันก็ตบและด่าเขาทันที "ยังเลวได้อีกนะ" "ถ้านายทำอะไรฉัน ฉันจะ อื้อ" เขาไม่รอให้ฉันพูดจบด้วยซ้ำ เขาขยี้ริมฝีปากลงมาอีกพร้อมกับพลิกตัวฉันออกมาจากบานประตู เขาต้อนให้ฉันเดินถอยหลังทั้งๆที่ยังคงจูบฉันไม่หยุด ฟลุ่บ~ จนกระทั่งขาด้านหลังของฉันชนเข้ากับโซฟา ฉันเกือบจะหงายหลัวแต่เรย์ก็ใช้ท่อนแขนโอบเอวประคองตัวฉันเอาไว้ก่อนที่เขาจะเป็นคนกดให้ฉันทรุดลงบนโซฟาเอง... มะ ไม่ได้นะ ฉันจะให้เขาทำแบบนี้ไม่ได้! "อย่า ปล่อยฉันนะเรย์!" เมื่อตัวฉันถูกกดให้นอนลงบนโซฟาเรย์ก็ผละจูบออกและตามมาคล่อมตัวฉันไว้ ฉันดันตัวเขาอย่างรวดเร็วทัน

(มึงมีปัญหาอะไร...) เสียงปลายสายพูดขึ้นเมื่อกดรับ เสียงยังคงดูงัวเงียเหมือนคนเพิ่งตื่น (มีปัญหาอะไรถึงโทรหาเมียกูดึกดื่นแบบนี้ไอ้เวร) "กูขอคุยกับน้องหน่อย" (คุยกับกูนี่) "ไม่เอา มึงเป็นเพื่อนกู" (ก็เออ กูเพื่อนมึงไง แล้วทำไม...) เสียงของไอ้เกียร์จากปลายสายเงียบไปก่อนที่จะมีเสียงของขวัญพูดขึ้นมา (ค่ะพี่เรย์) "ขวัญ โทษทีนะที่โทรมากวนดึกๆ" (ไม่เป็นไรคะ พี่มีอะไรรึเปล่าคะ) "มีสิ" ผมพูดพลางคว้าตัวพี่ลิสมากอดและกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นอีก "ขวัญจำวันที่เราไปเที่ยวแล้วเจอเบบี้ได้มั้ย" (เบบี้...ค่ะ ทำไมคะ) "คืองี้นะ...ตอนนี้พี่ลิสเข้าใจผิด คิดว่าพี่ไปกับเบบี้" (อ้าว ทำไมคิดงั้นล่ะคะ ก็พี่ไม่ได้ไปกับเด็กนั่นหนิ) ผมหันไปมองหน้าพี่ลิสที่ยังคงมีคราบน้ำตาอยู่ "ใช่ไง แต่เบบี้ส่งรูปที่น่าจะแอบถ่ายตอนจังหวะที่พี่หันไปหาและจมูกชนกับแก้มพอดีมาให้พี่ลิส" (จังหวะนรก) เสียงไอ้เกียร์พูดแทรกขึ้นมา ผมเดาว่าฝั่งนั้นน่าจะเปิดสปีกเกอร์โฟน "เออ นรกไง แถมยังบอกว่ากูพาไปอีก พี่ลิสเข้าใจผิดไปใหญ่แล้วเนี่ย" (น่าตบ!) เสียงของขวัญพูดขึ้นมา (นิสัยแบบนี้พี่เรย์เคยไปยุ่งได้ไ

18.20น. M'Max:: กูลุ้นคู่นี้มากกก W'Won:: สักทีนะไอ้เสือ? Khongkhwan Phimrapas:: ดีใจด้วยนะคะพี่ๆ? Kin Akirah:: กูไปฝึกงานไม่เท่าไหร่ ทิ้งกูโสดคนเดียวเฉย? Unchan Y:: ให้มันได้แบบนี้สิน้องเขยพี่ Thichakarn Cream:: ส่งสติ๊กเกอร์ Peerawas Pete:: แหมมมมมมมม? Vi Vee:: ว่าแล้ว เพื่อนฉันซุกเด็กที่ไหนไว้ Tong:: เฮีย แน่นอนว่ะ? Gear Korngavin:: ยินดีต้อนรับเข้าสมาคมกูครับเพื่อน? ฉันนอนอ่านคอมเมนต์ที่หลั่งไหลเข้ามาไม่หยุดจนมือถือฉันแทบจะค้างพลางหลุดยิ้มออกมา ดูแล้วเราคงจะโดนแซวยับจริงๆนั่นแหละ “ดูอะไรครับ?” เสียงเรย์ที่นอนกอดฉันอยู่ด้านหลังพูดขึ้น เขาจับให้ฉันพลิกตัวหันหน้าไปหาเขา “หืม?” “ไม่ต้องมาทำหน้าแบบนี้เลยเรย์” ฉันบีบจมูกเขาอย่างหมั่นไส้เพราะเขามองฉันด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ “พาฉันกลับบ้านได้แล้ว” “ยัง…” “ป่านนี้พี่อัญห่วงฉันแย่แล้ว” “ไม่หรอก ผมโทรไปบอกพี่อัญให้แล้ว” เขายิ้มพลางขยับเรียวแขนกอดฉันไว้ เขานี่นะ! “งั้นก็ลุกได้แล้ว ฉันหิว” “พี่ยังไม่อิ่มอีกเหรอ?” “ข้าว ฉันหิวข้าว!” “อ้อ ฮ่าๆๆ” “ไม่ต้องหัวเราะ จะลุกหรือไม่ลุก!” ฉันดันตัวเองลุกขึ้นพ