Too Wrong to Love のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

“You’re what? You’re leaving?” Kunot ang noo na tanong ni Ark kay Aviannah.“Y-Yes, dad,” marahan na tugon ni Aviannah.“What do you mean? Where are you going?” sunod-sunod na tanong pa ni Ark.“Uhm…” Binitiwan ni Aviannah ang mga hawak na kubyertos saka hinarap ng ayos ang ama upang makapagpaalam dito. “Alfred offered me a project, Dad. He is a brand ambassador for a luxury brand, and he wants me to come with him to collaborate with them. And uhm… it’s in Mindoro. So, I might stay there for two months,” mahabang sabi niya.Sandaling hindi umimik si Ark na tila ba malalim na nag-iisip, ngunit maya-maya lang ay muli itong nagtanong sa anak. “And… you want to go with him?”“I want to take the opportunity, dad. So, yes. I want to go with him,” tugon ni Aviannah.“And when will you guys leave?”“This weekend po sana, but I was invited on Khyline’s birthday party on Sunday, kaya po baka Monday na lang po kami umalis.”Tumango-tango naman si Ark. “Alright. Sige, you can go with him and do t

"How's your school going?" nakangiting basag ni Cristy sa katahimikan nila ni Aviannah habang nagmamaneho siya ng sasakyan.Pinagbuksan niya kanina si Aviannah ng pintuan ng sasakyan sa passenger seat pero mas pinili ng bata na maupo sa backseat. Nagmukha tuloy siyang driver nito pero balewala para sa kanya ang bagay na iyon.Pagkagaling niya sa trabaho ay naisipan niyang silipin ang anak ng kanyang nobyo. Ilang araw na kasing problemado si Ark sa anak nito dahil sa pagiging pasaway nito na hindi na nito maunawaan pa. Alam naman ni Cristy na hindi siya gusto ni Aviannah, ramdam na ramdam niya iyon sa pakikitungo nito sa kanya kahit pa hindi nito sabihin. Pero nakahanda siyang gawin ang lahat para mapatunayan dito na malinis ang hangad niya sa relasyon nila ni Ark."Well, it's great. Thanks for asking," walang buhay na tugon naman ni Aviannah sa naging tanong ni Cristy. Bored na bored si Aviannah dahil sa halip na makagimik pa siya kasama ng kanyang mga kaibigan, ay napaaga lamang ang

Hindi nawawala ang malakas na pagkabog ng dibdib ni Aviannah, lalo pa nang tuluyan na siyang makasakay sa loob ng eroplanong magdadala sa kanya patungo sa Palawan. Rumerehistro sa isipan niya ang posibleng galit na itsura ngayon ng kanyang ama dahil sa ginawa niya. Kung may sakit na high blood lamang ito ay panigurado siyang inaatake na ito ngayon at baka isumpa na rin siya nito.Mahigit isang oras ang lumipas at ang naging byahe niya patungo sa kanyang destinasyon. Hindi niya iyon namalayan dahil sa pagiging abala ng isipan niya sa pag-iisip sa galit niyang ama. Kung mapipigilan niya lamang sana ang kanyang ama sa gusto nito ay hindi naman siya tatakas at aalis ngayon. Ngunit mukhang kahit na anong gawin niyang pagkausap dito ay desidido na talaga ito sa gusto nito, kaya nauwi na siya sa pagdedesisyon na tuluyang tumakas upang hindi matuloy ang nais nito para sa kanya.Hindi siya makapapayag na basta na lamang maikasal sa lalaking ni pangalan ay hindi naman niya alam. Gusto niyang ma

Matinding pagkahilo ang naramdaman ni Aviannah nang tumama sa kung saan-saan ang katawan niya. Nang imulat naman niya ang kanyang mga mata ay kulay pula ang nakikita niya. Dugo. Maraming dugo sa kanyang noo na tumutulo pababa sa kanyang mga mata. Mas lalo siyang nanghina sa kanyang nakitang mga dugo sa sarili. Lalo pa nang maramdaman niya ang pagkirot at ang pagsakit ng buo niyang katawan.Pinilit niyang makakilos hanggang sa unti-unti niyang maramdaman ang nanghihinang paggalaw ng kanyang katawan. Sa lakas ng pagkabagsak ng sinasakyang taxi ay tumilapon siya sa labas at mabuti na lamang at puro lupa at damo ang sumalo sa kanya. Iyon nga lang at tumama rin ang katawan niya sa ilang sanga ng punong-kahoy roon. Kaya naman puro sugat at galos din ang natamo niya sa kanyang buong katawan.Ang buong akala niya kanina ay katapusan na niya. Pero salamat sa Diyos dahil humihinga pa rin siya hanggang ngayon. Kaya kahit na labis siyang nanghihina ay pinilit niya ang sarili na muling makakilos a

Unti-unting nagising ang diwa ni Aviannah mula sa tila matagal na pagkakahimlay. Ramdam niya ang pagsakit ng buong katawan niya na tila ba binugbog ito ng husto. Bukod doon ay kumikirot din ang ulo niya at ang mga sugat niya.Pero salamat sa Diyos at buhay siya! Salamat sa Diyos dahil kahit nararamdaman niya ang mga sakit na iyon ay buhay naman siya ngayon.Maya-maya pa ay marahan na niyang iminulat ang mga mata niya. At sa pagmulat niya ay tila isang anghel ang bumungad sa kanya. Namilog ang mga mata niya at tila nahirapan siyang alisin ang buong atensyon at tingin sa gwapong binata na nasa harapan niya ngayon. Bukod doon ay kaagad ding nakaramdam ng kakaibang pagkabog ang dibdib niya dahil sa pagtatama ng mga tingin nila sa isa't isa. Kakaibang pagkabog na tila ngayon niya lamang naramdaman sa buong buhay niya.At maya-maya lang ay may isang batang babae ang dumating. "Kuya Drei, tawag ka na ni lolo kakain na raw. Sabi mo susunod ka na—" Natigilan sa pagsasalita ang batang babae nan