บททั้งหมดของ ชาตินี้ ข้าไม่ขอรัก!: บทที่ 241 - บทที่ 250

ในยามที่หยางอี้หงได้รับรู้ถึงสมรสพระราชทานของจูชางหลางกับคุณหนูฉางหมิงฟู่บุตรสาวของเสนาบดีฝ่ายซ้ายฉางอิ๋นนั้นนางยังมีใจยิ้มให้เขาแล้วเอ่ยแสดงความยินดีออกไปทว่าน้ำเสียงของนางนั้นฟังอย่างไรก็ดูเสแสร้ง จูชางหลางไม่เห็นใบหน้าของนางด้วยใบหน้างามอยู่ภายใต้หน้ากากดำที่สวมทับเอาไว้ ใบหน้าของเขายังคงราบเรีย

หยางอี้หงตกตะลึง นางได้ยินบิดาเอ่ยเรียกชื่อนางอย่างชัดเจน กระบี่ในมือของนางตกลงพื้น หยางอี้หงได้สติแล้ว หางตาของนางมีน้ำไหลออกมา“ท่านพ่อ จำข้าได้แล้วหรือเจ้าคะ”“หงเอ๋อร์ กินข้าวหรือยัง เจ้าดื่มนี่สิรสชาติดียิ่ง”เหมือนความทรงจำนั้นจะขาดหายไปอีกครั้ง สายตาที่มองนางกลับกลายเป็นว่างเปล่าเช่นเดิมหยาง

จูชางหลางเห็นใบหน้างามชัดเจน ดวงตาของนางยังบวมช้ำ ทั้งยังมีกลิ่นเหล้าคละคลุ้ง จูชางหลางขยับเข้ามาใกล้ในขณะที่หยางอี้หงถอยร่นไปด้านหลังน้ำเสียงเยียบเย็นเอ่ยขึ้น“ดื่มเหล้ามาหรือ ด้วยเหตุใด”หยางอี้หงไม่อาจปิดบังอำพรางได้ เมื่อเขาถามย่อมเป็นความเคยชินที่ต้องตอบคำถาม มิเช่นนั้นจะได้รับโทษ นางหันหน้าหน

ริมฝีปากของเขาบดคลึงจูบไล้ไปทั่วโพรงปาก เนิ่นนานชั่วครู่กระทั่งจูชางหลางรับรู้ได้ว่าหยางอี้หงกำลังค่อย ๆ อ่อนระทวยในอ้อมกอดของตนจุมพิตทั้งสัมผัสที่รุนแรงด้วยความรู้สึกบ้าคลั่งในตอนแรกจึงค่อย ๆ ผ่อนปรนเป็นอ่อนโยนลงหลายส่วนจูชางหลางดูดริมฝีปากล่างแล้วค่อย ๆ ไต่ไล้และเล็มดูดลิ้นเล็กของนางอย่างหิวโหย

หลังจากนั้นไม่นานพิธีแต่งงานของจูชางหลางและฉางหมิงฟู่ก็ถูกจัดขึ้นที่จวนจูอ๋อง พิธีแต่งงานนี้ยิ่งใหญ่ตระการตาฉางหมิงฟู่อยู่ในอาภรณ์สีเขียวงดงามหรูหราขับเน้นให้นางดูสูงศักดิ์ และงามสง่า นางถือพัดเจ้าสาวปิดบังใบหน้าเอาไว้ในยามที่เข้าพิธี ทว่าเสียงลือเสียงเล่าอ้างในเรื่องความงามของฉางหมิงฟู่ก็กระฉ่อนไป