บททั้งหมดของ Marrying My First Love's Brother: บทที่ 91 - บทที่ 100

Nang lumabas si Anastasha sa opisina ng doktor, nakita niya sina Norman at Dimitri na naghihintay sa dulo ng corridor. Maingat siyang tumakbo palapit sa dalawa at sabay silang tatlo na lumabas ng ospital. Nang sumakay si Anastasha sa kotse, nakita niyang isinara ni Norman ang pinto at hindi pumasok sa puwesto nito sa likod ng manibela.Dahil nasanay na sia sa routine na ganito ni Dimitri ay agad niyang napagtanto na may gustong sabihin si Dimitri sa kanya. "May sasabihin ka ba?” maingat niyang tanong dito.Sumulyap si Dimitri sa kanya, pagkatapos ay dahan-dahang tumingin sa kawalan. Nabasa niya pa ang pag-aalangan sa mga mata bago ito tuluyang makaiwas ng tingin. Kinabahan tuloy siya dahil mukhang seryoso ito base na rin sa pag-aalangan sa kaniyang mga mata.“I know that we agreed to this marriage only on papers. Pero legal pa rin kitang asawa. At parte ka na rin ng pamilyang Lazatine. Kaya gusto kitang isama at ipakilala sa isang tao,” sabi nito.Agad na nabuhay ang kaba sa dibdib ni

“Answer me!” Domino demanded.Hindi napigilan ni Anastasha ang mapangisi nang marinig ang pagiging desperado nito sa sagot na hindi niya pa rin ibinibigay. “Naririnig mo ba ang sarili mo, Domino?” Pagak siyang natawa rito. “Dimitri and I are legally married. Wala kang pakialam kung may mangyari man sa pagitan namin o wala.”Naningkit ang mga mata nito sa kaniya. “Paralisado ang kalahati ng katawan ng kuya ko. At sigurado rin akong hindi ka niya gusto. No need to hide it from me. Walang nangyari sa inyo kagabi, tama?” tanong pa rin nito nang hindi man lang binibigyan ng atensyon ang mga salita niya.“Wala kang pakialam, Domino. Wala kang kinalaman sa kung ano man ang gawin namin o hindi. Bitawan mo nga ako!” Muli siyang nagpumiglas upang makawala sa pagkakahawak nito ngunit dahil sa hindi hamak na mas malaki ito at mas malakas sa kaniya ay walang hirap siyang nakokontrol ni Domino.Mas lalong nabuhay ang kaba sa kaniyang dibdib nang walang babalang hapitin siya nito palapit sa kaniya a

Napuno nang katahimikan ang buong hapagkainan dahil sa nakabibinging ingay na nilikha nang malakas na sampal ni Dante sa bunso niyang anak. At kahit sino sa kanila ay walang dudang nararamdaman ang matinding galit nito para kay Domino.Bahagyang napaatras si Anastasha sa gulat dahil sa biglaang pagtaas ng emosyon ng lahat ng naroon. Lalo na nang makita niya kung paanong malinaw na bumalatay sa mukha ng lalaki ang galit para sa ama.“Why did you slap me, Dad?” he asked in a voice that was painted with betrayal. Nakahawak pa ito sa kaniyang pisngi at ang mukha ay larawan nang hindi pagkapaniwala.“Don’t you dare run your mouth like that again!” nagbabantang saad ni Dante sa anak. Muli pa itong nagtaas ng kamay dahil sa galit nunit mabilis nang nakalapit sa dalang nagtatalong lalaki si Adelaide upang pigilan ito sa binabalak.“Stop it, Dante!” Humarang ang kaniyang biyenan sa harapan ng lasing na si Domino upang protektahan ito. “Your son is drunk! Hindi mo siya kailangang pagbuhatan ng

Natuod sa kinauuuan si Anastasha dahil sa matiim na titig ni Domino sa kaniya. Sa hinuha niya ay narinig nito ang sinabi ng nakatatandang kapatid tungkol sa pag-alis nito. Malinaw iyong nakasulat sa kakaibang kislap sa mga mata nitong tila ba maraming gustong ipahiwatig.Muli na naman tuloy siyang kinabahan. Napalunok siya’t pinilit ang sarili na huwag itong intindihin. Ngunit huli na dahil hindi na niya magawa pang burahin ang takot at kabang namamahay sa kaniyang dibdib.“Nandito naman tayo para samahan si Anastasha. Wala naman sigurong magiging problema. Hindi na siya dapat pang mag-alala. Aalagaan naman natin ang asawa niya,” sabi ni Adelaide sa katanungan ni Dante."Kung ganoon kailan ka makakabalik?" Patuloy na tanong ni Dante sa kanyang panganay na anak matapos marinig ang mga salita ng kanyang asawa.“Hindi ko pa alam. I’ll know after my visit. But if I am needed, maybe 3 months,” he answered, which shocked Tasha.Napalingon siya sa asawa suot-suot ang gulat na ekspresyon sa m

Hindi siya nagawang sagutin ni Domino dahil sa anghang ng mga salita niya. “Alam mo, Domino, pakialaman mo na lang ang buhay mo. Lalo na ang mag-ina mo. Let me live my own life outside your control. Wala ka na rin namang lugar sa buhay ko. Hind ba dapat mas natutuwa ka pa na iba ang pinakasalan ko? You didn’t have any feelings for me. You were never even interested in me, Domino,” I reminded him.Marahas itong nagbuntong-hininga dahilan para mapalingon siya rito. He sounded frustrated but Anastasha couldn’t care less. Ayaw niya itong makasama. She hates how he turned into the man that is far different from how she knew him. At kung siya ang tatanungin ay ayaw niya itong makita ngayon.“Palagi kang nasa harapan ko, Anastasha. Paano kita bibitawan sa lagay na ‘yon? Kahit sa panaginip ko, palagi kang nandoon. You in our home is torture, Tash! Naiintindihan mo ba?” Sa gilid ng kaniyang mga mata ay nakita niyang ginulo nito ang magulo na nitong buhok. “Kung ang gusto mo lang naman ay pahir