Semua Bab ARMANI 1: FRACTURED HEART (ELIJAH): Bab 41 - Bab 50

ANTIPOLO, a downtown city in RizalPagpasok pa lamang ni Clayton sa loob ng kilalang bar na iyon sa isang bahagi ng Antipolo ay bumungad kaagad sa kanya ang jam-packed na lugar. Expected naman 'yon dahil biyernes ngayon kaya maraming parokyano. Umikot ang paningin niya sa paligid para maghanap ng p'wede niyang ma-p'westohan. Puno na halos ang mga nakakalat na lounge sa paligid ng bar. May mga grupo sing naglalaro ng beer pong habang may ilang naglalaro ng billards. Pasipol-sipol na naglakad si Clayton nang may humarang sa kanya. "Hello there, loverboy." maharot na sabi ng babae kay Clayton. Kumunot ang noo ni Clayton. Napatitig siya sa babaeng kaharap na tila ba kinikilala ito ngunit kaagad ding lumiwanag ang mukha nang sa wakas ay rumehistro sa kanyang isipan kung sino ang kaharap. "Lily?!" naninigurong usal ni Clayton habang unti-unting nagkakaguhit ang isang malawak na ngisi sa kanyang mga labi. "Ow-hohow! Lily, of course it's you..." aniya sa babae bago ibinuka ang mga braso

"ELLIE, WAKE UP..." "Hmmm..." mahinang ungol ni Elijah.Nanatiling nakapikit ang kanyang mga mata. Kinapa-kapa niya ang kamang kinahihigaan para hanapin ang isa pa niyang unan at nang masapo iyon ng kanyang kamay ay kinuha niya iyon saka niyakap. Mula sa pagkakatihaya ay tumagalid siya para ituloy ang tulog. Wala siyang pakialam sa kung sino mang tumatawag sa pangalan niya ng paulit-ulit. "Elijah, gumising ka na diyan." Kasabay ng mahinang yugyog sa kanyang balikat ay muling narinig ni Elijah ang pagtawag ng pamilyar na tinig sa pangalan niya. At sa inaantok pang diwa ay kumunot ang noo niya. 'Gaven?' ani ng isang bahagi ng isipan ni Elijah. Kumibot-kibot ang mga labi Elijah. Ano ang ginagawa ng kaibigan niya sa Daraitan? Hindi pa alam ni Gaven ang tungkol sa lugar. Hindi naman sa ayaw niyang ipaalam kay Gaven ang tungkol doon. Sadyang nakakaligtaan lamang niya dahil sa dami ng operation ng Sirens Alliance pati na rin ang sunod-sunod na business deals niya na ang iba ay kailanga

SAN DIEGO, CALIFORNIA KASALUKUYANG nakatayo si Grayson sa porch ng bahay nila ni Tatia. Nakatanaw siya sa malayo habang hawak sa kamay ang isang tasa ng umuusok na kape. Iisa ang laman ng kanyang isipan. Si Elijah. Kamusta na kaya ang babae? Namimiss din kaya siya nito? Because him? God knows how much he misses her. Kung p'wede lang niyang liparin ang Pilipinas para lang makita si Elijah. Kahit hindi niya ito makausap basta matanaw lang niya ay ayos na sa kanya. Bumuga ng hangin si Grayson. Kahit anong paalala niya sa sarili na dapat na niyang kalimutan ang babae ay hindi niya kaya. Oo, may bagong buhay na siya kasama si Tatia at dapat na dito lang nakatuon ang isip niya pero ang hirap gawin. Habang lumilipas ang mga araw ay mas lalong tumitindi ang pangungulila niya kay Elijah. Pero ano ba ang magagawa niya? Kasal na siya kay Tatia.Isang mapaklang ngiti ang gumuhit sa mga labi ni Grayson. He has to move forward. Mas kailangan siya ni Tatia. SAMANTALA, kanina pa nakamasid si T

"SIT DOWN, ELIJAH." Tatlong salita mula sa Lolo niya. Simpleng mensahe pero sapat na para mapalunok ng laway si Elijah. Pormal ang anyo nito maging ang tinig. At ang mga mata nitong normal nang mapanuri ay nakatutok lamang sa bawat galaw niya habang ito ay nakaupo sa solong sofa na nasa pinakagitna. Tahimik at dahan-dahang humakbang si Elijah patungo sa naghihintay na lounge. Pinili niyang umupo sa tapat ng Lolo niya habang tatlo niyang nakatatandang kapatid ay pare-parehong nakatayo at si Cameron ay nasa wheelchair. Walang kibo ngunit dama niya ang galit ng mga ito. "L-Lolo..." bahagyang pumiyok ang tinig na usal ni Elijah nang makaupo.Napahawak siya sa laylayan ng suot niyang bubble skirt at nilaro-laro iyon na tila ba sa pamamagitan niyon ay mababawasan ang kabang nararamdaman niya. "Why?" Napayuko si Elijah. Unti-unting namuo ang mga luha sa gilid ng kanyang mga mata. Dama niya ang ngitngit ng Lolo niya. Simpleng "why" pero naroon ang bigat. "I-I'm so sorry, Lolo." mahina

"HEY, YOU'LL BE OKAY... " masuyo ang tinig na sabi ni Grayson kay Tatia na nakaupo sa hospital bed nito. Hinahaplos-haplos din niya ang buhok nitong panipis na nang panipis. Isinugod niya ang babae sa hospital kagabi dahil namimilipit ito sa sakit. Ayon sa doctor ni Tatia ay masyadong aggressive ang sakit nito kaya mas mabilis kesa sa inaasahan ang pagkalat ng cancer cells sa katawan ng babae. Tipid na ngumiti si Tatia. Alam naman niyang hindi na siya magtatagal. Ayaw mang iparinig ni Grayson sa kanya kapag kausap nito ang doctor niya ngunit dama iyon. Tanggap naman na niya ngunit minsan ay hindi pa rin niya maiwasang itanong sa Panginoon kung bakit siya pa? Marami pa siyang gustong gawin. Bakit binigyan siya nito ng sakit na wala nang lunans nang matuklasan niya? Kung sana ay nalaman niya kaagad. Kung sana ay hindi niya ipinagsawalang-bahala ang mga indikasyon. Baka sakali may lunas pa. Baka sakali kakayanin pa niya kahit tatlong taon. Baka kaya pa niyang bigyan ng anak si Gra