เศษชิ้นส่วนมือถึงกับสลายไปพร้อมกับเลเซอร์บีม มันไม่เหลือแม้แต่เศษผงขี้เถ้าด้วยอานุภาพแห่งลำแสง และพอโดนการสวนกลับช็อตนี้เข้าไปเบอร์แบโต้ก็ถึงกับต้องกระโจนถอยห่างออกมาเลย ส่วนฝั่งของไอ้เด็กนั่นก็เริ่มกระเถิบตัวลุกขึ้นยืนตามมา แล้วก็สะบัดหัวยิงเลเซอร์ออกจากเบ้าตาแบบโคตรสะเปะสะปะ! บางทีอาจจะเป็นเพราะน้ำหนักหมัดที่เบอร์แบโต้ซัดไว้ก็ได้ หรือไม่ก็อาจจะเป็นเพราะเจ็บสะสมจนข้อต่อคอคงสภาพไม่อยู่ ไซบอร์กเด็กจึงออกอาการยิงมั่วดังกล่าว.เส้นลำแสงเป็นท่อน ๆ ส่องสลับไปมาฉวัดเฉวียนราวกับไฟสปอตไลท์ในงานคอนเสิร์ต มีทั้งเฉียง 45 องศา , เอียง 30 องศา , ทแยงมุม 25 องศา หรือบางลำก็แทงขึ้นไปตรง ๆ พุ่งขึ้นฟ้าตั้งฉาก 90 องศาเลยก็มี เรียกได้ว่าเลเซอร์สังหารเหล่านี้ยิงได้มั่วซั่วไปหมด ข้อดีคือเบอร์แบโต้สามารถกระโดดหลบได้ง่าย แต่ก็มีข้อเสียคืออานุภาพการทำลายล้างของมันที่ค่อนข้างจะรุนแรง โดนนิดเดียวมือยังขาดแล้วบรรดาเสาคานอิฐผนังจะไปเหลืออะไร ขนาดอยู่บนดาดฟ้าตึกโล่ง ๆ โครงสร้างตึกหลังนี้ยังสั่นครือเหมือนใกล้ถล่ม."จิ้ว! , จิ้ว! , จิ้ว! , จิ้ว!"."โครม! , โครม! , โครม! , โครม!".เบอร์แบโต้ทั้งพุ่งทั้งกระโจนทั้
Baca selengkapnya
Masuk
