جميع فصول : الفصل -الفصل 230

ภูมิประเทศตรงนี้เป็นภูเขาหินที่มีความสลับซับซ้อนทางภูมิศาสตร์ พื้นที่เหยียบอยู่มากกว่า 70% เป็นหิน อีก 20% และ 10% เป็นดินและทุ่งหญ้าแห้ง ๆ ตามลำดับ การที่ครูหัวเพลิงของฝ่ายตรงข้ามเหมือนเดินชนกำแพงล่องหน และการที่เสียงของเขาหายไปจากลำคอ นั่นก็เพราะเจ้าตัวได้ตกอยู่ในภวังค์ของอีกหนึ่งกระบวนท่าไม้ตายของเฟอร์นันโดซะแล้ว!.Silent Barrier คือกระบวนท่าลับหมายเลข 2 ในโหมดซาวน์แอ็ดแทคของสายลับนักศิลปะ โดยหลักการก็คือการดึงเอาคลื่นเสียงต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นรอบตัวมาถักทอกันเป็นโครงข่าย! ใช้เป็นโล่ก็ได้! หรือจะใช้เป็นคุกกักขังใครก็มิใช่ปัญหา! เพราะปัญหาจะย้ายไปอยู่ที่ตัวคนโดนมากกว่า ศัตรูจะมองไม่เห็นสิ่งนี้และตราบใดที่พวกเขามีหูให้ได้ยินเสียง พวกเขาก็จะกลายเป็นเหยื่ออยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน.ในเคสนี้เฟอร์นันโดได้ใช้เสียงจากสายลม บวกกับเสียงของก้อนหินที่ขัดสีกับเหลี่ยมผา สร้างเป็นโดมเสียงทรงกลมกลายเป็น Silent Barrier ล่องหนที่ขังครูหัวเพลิงไว้ภายใน ต่อให้เขาจะหนีไปทางไหนตัวก็จะติดแหง็กเป็นหนูติดจั่นอยู่อย่างงั้น กระบวนท่าไม้ตายนี้จึงส่งผลดีทั้งในเชิงรุกและเชิงรับ กล่าวคือถ้าเป็นฝ่ายรับมันสามารถใช้เป็นโล

ผ่านพ้นห้วงเวลาอันสุดตึงเครียด ถึงต้อนนี้ก็น่าจะได้เวลาที่พวกเด็ก ๆ ทั้งสามจะต้องลืมตาตื่นขึ้นมาสักที เฟอร์นันโดจึงได้นำลูกแก้วทั้งสามสีใส่คืนลงไปในหลุมสล็อตบนออนิวแทร็ปของตัวเอง เสียงดัง "กริ๊ก!" นี่เรียกได้ว่าใสแจ๋วมาก เช่นกันกับลูกกะตาของทุกคนที่สว่างโพลงขึ้นใสเป็นประกาย ราวกับความสดใสที่เคยจางหายได้กลับคืนสู่เกาะมหัศจรรย์แห่งสถาบัน BPI นี้อีกครั้ง."ครู! ครูเฟอร์ครับ! สถานการณ์เป็นไงบ้าง?!"อันธการตวาดคำนี้ออกมาก่อนเลยเป็นประโยคแรก ตัวเขายังคงดำเมื่อมต่อให้ตกใจแค่ไหนก็ยังดูน่ากลัวราวกับปีศาจอยู่ดี."แฮ่ก ๆ ๆ อะไรอ่ะพี่อัน! เกิดอะไรขึ้นกับผม ทำไมผมถึงจำอะไรไม่ได้เลย?!"ตรงข้ามกับสกายด์หัวเขาเหมือนกับแบล๊งค์ไปเลย เหมือนเมาแล้วภาพตัดขนาดตัวเองโดนชักลูกแก้วประจำตัวออกยังไม่รู้สึกรู้สา จึงไม่แปลกใจที่พี่รองหัวสีฟ้าผู้นี้จะค่อนข้างงงกับสิ่งที่เกิดขึ้น แล้วก็ทึ่งไปกับสภาพแวดล้อมที่มีแต่เศษอวัยวะเลือดสาดกระจัดกระจาย.ทว่านั่นก็ยังไม่สู้เรนโบว์น้องสาวตัวเล็ก รายนี้เธอตื่นแล้วล่ะแต่แค่นอนลืมตาแหงนมองท้องฟ้าอันสวยงามอยู่ เพราะก่อนหน้านี้หากจำกันได้ เธอคือคนที่โดนโจมตีหนักที่สุดเลย โดนไฟคลอ

ตื่นขึ้นมาแคะขี้ตาบิดขี้เกียจแล้วบิดไปบิดมา นอนหลับกันไปได้ยังไงก็ไม่รู้แต่ก็นอนไปแล้ว หลังการกรำศึกมาอย่างหนักทั้งตี้ก็ได้กางเต็นท์นอนกันบริเวณที่เยื้องกับจุดปะทะมานิดหน่อย ดูเหมือนกลยุทธ์เขียนเสือให้วัวกลัวของเฟอร์นันโดจะใช้การได้ดีมิเลว เพราะตั้งแต่ที่ทิ้งร่องรอยการต่อสู้ไว้จวบจนป่านนี้ก็ยังไม่มีวี่แววของครูกับลูกศิษย์กลุ่มไหนบุกเข้ามาชิงลูกแก้วพลังของพวกเขาเลย.แล้วพอได้หลับพักผ่อนร่างกายก็เหมือนได้ฟื้นฟูตัวเอง อาการแว้งกัดจากท่า Last short สุดท้าย Infinity Resonance (สั่นพ้องนิรันดร์) ก็เหมือนจะหายเป็นปลิดทิ้งไปด้วย เฟอร์นันโดลุกขึ้นจากถุงนอน เขาลองคลำดูที่ลำคอก็พบว่าบัดนี้รูเล็ก ๆ ที่เคยพ่นน้ำออกมาเป็นน้ำพุได้สมานจนเป็นเนื้อเดียวกันหมดแล้ว ตามติดมาด้วยเสียงใสแจ๋วของเรนโบว์ที่ตะโกนเรียกอยู่หน้าเต็นท์."คุณ! ครู! เฟอร์! ตื่นได้แล้ว! มันสายแล้วนะคะ~!"ขนาดเป็นแค่เด็ก 5 ขวบ แต่สกิลความน่ารำคาญนี่เทียบชั้นมนุษย์เมียในภายภาคหน้าได้เลย.อันธการเองก็ไม่ต่างกันเขาแบกกระเป๋าเป้เก็บข้าวของกอดอกรออยู่ก่อนแล้ว ถัดมาถึงเป็นสกายด์ที่พยายามอะลุ่มอล่วยบอกให้ทุกคนใจเย็น ๆ ลงหน่อย ครูเฟอร์นันโดต

ผืนป่าสีเขียวขจีเป็นอะไรที่ดูแล้วสบายตา มองไปทางไหนก็กว้างสุดลูกหูลูกตาราวกับเป็นป่าจริง ๆ แล้วก็เป็นความจริงที่เบอร์แบโต้พยายามจะลองโน้มน้าวพวกลูกศิษย์ของตัวเองดูอีกครั้ง เขาอยากจะลองคุยกับ อิมานิ , มะยังภันเต , แล้วก็วิสุงวิสุง ตอนที่เป็นมนุษย์ดู บางทีพวกเขาอาจจะรับฟังเหตุผลขึ้นมาบ้างก็ได้."เป็นไงพวกเธอพอจะเข้าใจในสิ่งที่ครูพูดไหม? เราจะชิวมากเลยนะก็แค่ปีนภูเขาขึ้นไปนิดเดียวเราก็จะได้เป็นผู้ชนะ แล้วจะขอพรอะไรจากด็อกเตอร์ J ก็ได้ หรือถ้าพวกเธออยากสนุกเราก็แค่วางกับดักไว้ตรงตีนเขา ใช้การรบแบบกองโจรยังไงอยู่ในป่าพวกเราก็ได้เปรียบ".เบอร์แบโต้ผิวหมึกพูดเสร็จก็จ้องมองไปที่มะยังภันเต เจ้าเด็กผู้นี้มีผิวสีทองแดงออกแทน ๆ นิดหน่อย คนผิวใกล้เคียงกันอาจจะสื่อถึงกันได้ง่ายกว่า แต่ทว่าคำตอบที่ออกมากลับเป็น!."ผมไม่อยากปีนเขาอ่ะครู! ผมอยากออกไปผจญภัยในโลกกว้างมากกว่า พวกเราไม่เคยออกจากป่าเลยนะครู ข้างนอกนั่นมีภูมิประเทศตั้งหลายแบบ ผมดูจากแผนที่ในออนิวแทร็ปผมอยากไปดันเจี้ยน ผมอยากไปทะเลด้วยครับ"มะยังภันเตตอบเสียงเรียบ เห็นแบบนี้แต่เขาก็กลั่นกรองคำตอบก่อนเป็นอย่างดีแล้ว .คราวนี้เบอร์แบโต้ก็เล

กรอกเลนส์ตาดิจิตอลในออปติคอลซูมพยายามแสกนหาตัวผู้เป็นครูของฝ่ายนั้นอย่างสุดความสามารถ ช่วงเวลานั้นเบอร์แบโต้รู้ตัวแล้วว่าตนเองกำลังพาลูกศิษย์มาเผชิญกับความยากลำบาก หนักสุดคือตาย! เบาสุดก็อาจจะแค่เสียลูกแก้วแล้วก็ยอมออกจากเกม แต่นั่นหาใช่วิถีของผู้กล้าไม่! เกิดมาเป็นชายทั้งทีเด็กพวกนี้เพิ่งจะ 8 ขวบ พวกเขาจะมาตายก่อนทำควยแข็งเป็นไม่ได้ และเบอร์แบโต้จำเป็นจะต้องรับผิดชอบ.แต่จนแล้วจนรอดเขาก็มองหาครูของฝ่ายนั้นไม่เจออยู่ดี เขาเจอแต่เด็ก 3 คนที่สันนิษฐานว่าน่าจะเป็นไซบอร์กทั้งหมด มิหนำซ้ำไอ้สองคนที่ซุ่มอยู่ในตึกสองฟากฝั่งก็กำลังทำในสิ่งที่คล้ายคลึงกันมาก นั่นก็คือการเสียบปลั๊ก! พ่องมึงตาย! ไม่รู้ว่ากี่แสนกี่ล้านโวลท์ที่แผ่ซ่านออกมาจากเครื่องไดนาโมที่ซุกไว้ในตึก เบอร์แบโต้ถึงกับหน้าถอดสีหลังเห็นกระแสไฟสีเหลืองสปาร์คยึกยือไต่มาตามสายเคเบิ้ลทั้งสองข้าง!.พวกมันพุ่งสะบัดแกว่งไกวราวกับฟาดแส้ และเพียงไม่กี่อึดใจต่อมาก็พุ่งเข้าไปถึงตาข่ายเหล็กถักที่พันธนาการร่างกายของ อิมานิ , มะยังภันเต แล้วก็วิสุงวิสุงเอาไว้!."เปรี๊ยะ! , เปรี๊ยะ! , เปรี๊ยะ!""แกร๊ก ๆ , แกร๊ก ๆ , แกร๊ก ๆ"."อ๊ากกกก! , โอ๊ยย