All Chapters of Just Say Nothing : โคตรคนปฏิเสธโลก (NC 18+): Chapter 181 - Chapter 190

"ยังมีเด็กแบบพวกเราอีกไหมครับครู?"วิสุงวิสุงถามในฐานะพี่ใหญ่."หึ.. มีอีกเยอะเลยแหละพ่อหนุ่ม ยังมีคนแบบครูอีกตั้ง 15 คน แต่ละคนจะมีลูกศิษย์เป็นของตัวเอง ครูเชื่อว่าพวกเขาจะต้องมีพลังพิเศษจากยีนรูปแบบอื่น ๆ ด้วย เราจะได้เห็นกันตอนเธออายุครบ 5 ขวบ""แต่กว่าจะถึงตอนนั้นมีเงื่อนไขอยู่ว่า พวกเธอจะต้องเรียนรู้วิชาความเป็นมนุษย์ให้แตกฉานเสียก่อน มนุษย์ยังต้องทำอะไรที่มากกว่าการก่อไฟนะเจ้าหนู! โอเค๊!"."คร๊าบบบ!"กระทืบส้นเท้าใส่ก้อนหินเสียงดัง "กริ๊บ" จัดแถวหน้ากระดานเรียงหนึ่ง ประหนึ่งกองกำลังรักษาป่าที่ขึ้นตรงกับผบ.ทบ...12 ชั่วโมงผ่านไป.หลักสูตรมากมายถาโถมใส่กระโหลกเด็กจนสมองแทบบวม แล้วหนึ่งในนั้นก็คือวิชาสร้างที่พักอาศัยสำหรับมนุษย์! อิมานิ , มะยังภันเต , กับวิสุงวิสุง ช่วยกันขมีขมันในการนำท่อนไม้และใบไม้ขนาดใหญ่มาถักทอสร้างเป็นเพิง มีการขุดหลุมฝังเสา มีการทำโครงหลังคากันฝนแบบหยาบ ๆ เอาเพียงว่าให้พอซุกหัวนอนได้ตามแบบฉบับของคนป่าที่ต้องการที่พักอาศัย.เท่านี้ก็ถือว่าหรูมากแล้วเมื่อเทียบกับเมื่อวาน ฟ้าเริ่มมืดผ่านไปไม่กี่ย่อหน้ากลางวันก็เปลี่ยนเป็นกลางคืน เหล่าลูกศิษย์อาศัยอาหารกล่

การเรียนการสอนดำเนินไปด้วยความเรียบร้อย โดยมีครูติช่าเป็นผู้ให้คำอธิบายแก่เด็ก ๆ พร้อมกับภาพตัวอย่างประกอบเวอร์ชั่นหุ่นโชว์สามมิติ ที่จัดแสดงไว้ในตู้กระจกชั้นล่างของตึก."comfort woman คือสิ่งที่หทารญี่ปุ่นทำกับสตรีชาวเกาหลี พวกเขาจะทำการจัดทำโรงนอนขึ้นมาไว้ในค่ายทหาร หลังจากนั้นก็จะจับผู้หญิงที่เป็นเชลยศึกไปขังเอาไว้ วันดีคืนดีมีอารมณ์ทางเพศขึ้นมาก็จะผลัดกันเข้าไปใช้บริการ มีการกระทำชำเลาลวนลามร่วมเพศสุดวิตถารแล้วแต่ใจจะไขว่คว้า เห็นผู้หญิงเป็นแค่ Sex Subject สตรีเกาหลีหลายแสนนางต้องกำพร้าครอบครัวมาเป็นนางบำเรอ โดนขยำ , โดนขยี้ , โดนขย้ำ ,ปลุกปล้ำไม่รู้กี่ทีต่อกี่ที พอเสร็จก็แยกย้ายปลูกค่ายใหม่ไปเรื่อย ๆ ไม่มีที่สิ้นสุด"."ทว่าหลังจากนั้นไม่นานสงครามโลกครั้งที่สองก็จบลง ญี่ปุ่นพ่ายแพ้สงครามอย่างราบคาบ เกาหลีที่อยู่ฝ่ายสัมพันธมิตรก็เลยนำประเด็นนี้เข้าสู่ที่ประชุมสหประชาชาติ พวกเขาเรียกร้องให้จักรพรรดิญี่ปุ่นทำพิธีขอขมา พร้อมกันนั้นก็ยื่นคำขาดให้ญี่ปุ่นจ่ายค่าเสียหายชดเชยเป็นจำนวนเงินสูงถึงล้านล้านเหรียญดอลล่าสหรัฐ"."หึ ๆ ใช้หนี้กันหัวบานเลยล่ะ ถือเป็นการสร้างความได้เปรียบให้แก่ประ

ออนิวแทร็ปบนข้อมือข้างขวาเด้งหน้าจอออกมา มันแสดงภาพของแผนที่ในสถาบันแห่งนี้พร้อมกับตำแหน่ง 16 จุดของครู 16 คนเป็นสีแดงสว่างวาบวามกระพริบวูบไหว เฟอร์นันโดหยุดเดินพลางจ้องมองมันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่จู่ ๆ จุดสีเขียวเข้มจะปรากฏขึ้นมาบนแผนที่แล้วครูคนอื่น ๆ ก็เริ่มเดินไปที่นั่น."ว้าว! คงเป็นที่นั่นสินะที่ ๆ คุณอยู่ Dr.J แล้วเราจะได้เห็นดีกัน"เฟอร์นันโดยิ้มกรุ้มกริ่ม.ณ ตอนนี้ม่านพลังที่เคยกั้นห้องของแต่ละคนไว้ได้ถูกปลดออกหมดแล้ว นั่นจึงเท่ากับว่าครูแต่ละคนสามารถเดินไปไหนมาไหนได้โดยสะดวก แถมยังมีแผนผังอาคารแบบละเอียดยิบอัพโหลดมาให้อีกต่างหาก."แจ่มไปเลยช่วยเราได้เยอะ แต่จะดีกว่านี้มากถ้าจุดแดงเหล่านี้บอกได้ว่าใครเป็นใคร? จุดไหนคือผู้ชาย? จุดไหนคือผู้หญิง? แล้วครูติช่าอยู่ตรงไหน?".คิดไปพลางเดินไปด้วย ด้วยความสัตย์จริงว่าเฟอร์นันโดไม่ได้หื่นขนาดนั้นหรอก เขารู้แก่ใจว่าควรทำตัวเป็นแบบอย่างให้แก่เยาวชน เพราะตอนนี้เจ้าตัวไม่ใช่สายลับ Parallel ผู้รักในงานศิลปะอีกต่อไปแล้ว หากแต่เป็นถึงครูผู้กุมชะตาเด็กถึง 3 ชีวิต ไม่สิเผิน ๆ อาจจะทั้งโลกเลยด้วยซ้ำ หากเขาทำภารกิจทำลายองค์กรหนนี้ไม่สำเร็จ..

ตัดภาพเหตุการณ์ทั้งหมดกลับมาที่เฟอร์นันโด ในระหว่างที่ครูคนอื่นกำลังวิ่งหน้าตั้งกันพลุกพล่าน สายลับหนุ่มเองก็ไม่ต่างกันเขาเป็นศิลปิน มีหรือที่จะปล่อยให้ความรุ่มร้อนในบรรยากาศพาดผ่านกายาอันร้อนรุ่มของตนเองได้ ปอยผมยาวสีทองสะบัดพริ้วไหว สำทับด้วยการตวัดเอาสายเข็มขัดหนังใส่ลูกแก้วสล็อตพาดผ่านลงที่ข้างลำตัว.การพาดเฉียงสะพายแล่งแม่งเท่ซะมิมี เฟอร์นันโดดูโหดราวกับแรมโบ้ หลุมกลมเปล่าเปลือยเรียงตัวกันเป็นแถวราวกับตับกระสุนปืนกล ก่อนที่ต่อมาเจ้าตัวจะหยุดฝีเท้าเล็กน้อยเพราะเริ่มรับรู้ได้ว่าพื้นที่วิ่งอยู่ชักจะมีน้ำขัง."น้ำอะไรวะ?"เป็นการคิดในใจที่ได้ยินเพียงคนเดียว.โพรงจมูกฟุดฟิดสูดดมแล้วได้กลิ่นเหมือนทะเล โคตรแม่มมึงจะสมจริงไปไหน เกาะแมทธิเรียลไอแลนด์ถูกเนรมิตขึ้นจริง ๆ ณ ใจกลางสถาบันแห่งนี้ มันเหมือนจริงจนแยกไม่ออก มวลคลื่นที่กระทบขาทำเอาเซถลาแทบจะเสียหลัก เฟอร์นันโดรู้ได้โดยพลันว่าขืนวิ่งต่อไปข้างหน้าก็คงมีแต่จะลึกขึ้นแล้วก็ลึกขึ้นไปอีก การหยุดสักนิดจึงเป็นแนวความคิดที่ดีมิเลว."พวกครูคนอื่น ๆ เริ่มวิ่งหายลับตาเราไปหมดแล้ว""เอ้อ! ก็ดีเหมือนกันนะทางใครทางมันจะได้ไม่ต้องระวังตัวมาก""

สัญญาณพิกัดบอกตำแหน่งจากออนิวแทร็ปร้องโครมคราม ครูเฟอร์นันโดวิ่งตามมาในทิศทางนั้นด้วยความยากลำบาก เพราะต้องคอยประคองควยที่ดีดแข็งของตัวเองไปพลางด้วย พลังเสน่ห์มหารัญจวนของติช่าช่างร้ายกาจนัก ถ้าไม่ใช่เพราะเขาขมิบหนังไข่ตัวเองไว้ป่านนี้ก็คงจะเสียท่าไปแล้ว."อั๊กกก.. อูยยย.. ยังเจ็บอยู่เลยเนี่ยะ.. ยิ่งวิ่งยิ่งเสียดสีแม่งเอ๊ย!".หลักฐานก็คือริ้วรอยบนลูกอัณฑะที่ทั้งช้ำแล้วก็แดงเถือก บวกกับใบหน้าอันเหยเกไรสิ้นสภาพบุรุษผมยาวลูกครึ่งอิตาลีผู้สง่างาม ก่อนจะก้มมองออนิวแทร็ปอีกทีเพื่อตรวจเช็ค."ติ๊ด! , ติ๊ด! , ติ๊ด! , ติ๊ด!"."ฝั่งโน้นเลย! อีก 400 เมตร ถึงตัวพวกเด็ก ๆ ป่ะเร่งฝีเท้าหน่อย!"ปากบอกยังไงขาก็วิ่งไปตามนั้น..ลมลำเพยพัดโชยโบกโบยวิหารหายไปไหน รูปปั้นเทพเจ้ากลับขึ้นสวรรค์ไปแล้วหรือไรใครบอกที 3 ชีวิตวัย 5 ขวบเหมือนถูกลอยแพ อันธการ , สกายด์ , เรนโบว์ ยืนหันหลังพิงกันตกตะลึงกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับสภาพแวดล้อม ศาสนสถานศิลปะของพวกเขาหายไปหมดสิ้น หนำซ้ำยังถูกแทนที่ด้วยโขดหินและก้อนหินน้อยใหญ่ระรานตาเต็มไปหมด.ลานหินขนาดใหญ่แผ่ตัวกว้าง ความตะปุ่มตะป่ำของมันน่าขยะแขยงราวกับหนังคางคก โดยจะเร