All Chapters of Just Say Nothing : โคตรคนปฏิเสธโลก (NC 18+): Chapter 191 - Chapter 200

ร่างเล็กตัวกระทัดรัดเดินต้วมเตี้ยมออกมาด้านหน้า เรนโบว์รีบหลับตาสีรุ้งลงโดยพลัน ด้วยเพราะแสงจากดวงตะวันที่สาดส่องลงมากกระทบ เธอจำเป็นต้องแหงนมองอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เพราะถ้าไม่เห็นก็มิอาจใช้พลัง แต่ก็ต้องโทษอันธการด้วยเหมือนกันที่ดันใช้เงาทิ่มศพไว้ซะสูง."อี๋.. แสบตาอ่ะ! พี่อันนะพี่อัน!"ยกมือจิ๋วขึ้นป้องแดด ครั้นจะชักพู่กันออกมาวาดแว่นกันแดดก็ดันวาดไม่เหมือน มันยากเกินไปสำหรับสกิลศิลปะของเธอในตอนนี้."เรายังวาดคนหัวเป็นสุนัขอยู่เลย ถ้าครูเฟอร์อยู่ด้วยล่ะก็เรื่องแค่นี้คงไม่ใช่ปัญหา"กระดิกคอดุ๊กดิ๊กว่าแล้วก็คิดถึงครูจับใจ เรนโบว์ก็เลยกลับมามีสมาธิกับศพครูตัวปลอมอีกครั้ง.เธอใช้มือข้างที่ว่างเอื้อมขึ้นมาป้องตา ก่อนจะย่อขาลงในท่ายอง ๆ ให้แดดโดนตัวน้อยที่สุด เหมือนจะทำทุกวิถีทางเพื่อให้มองขึ้นไปข้างบนให้ได้ เพราะยิ่งชัดเท่าไหร่พลัง "แจกความสดใส" ของเธอก็ยิ่งสำฤทธิ์ผลมากเท่านั้น สบจังหวะพอดีกับที่มีเมฆก้อนใหญ่เคลื่อนมาบดบัง พลังจากยีนก็เลยได้ฤกษ์เปิดแสดง."เย้! ได้การณ์ล่ะ""นี่แหนะ! ฟรุ้งฟริ้ง ๆ ๆ ๆ ! ไปซะไปสู่สุคติของคุณ ๆ ครูตัวปลอม!"."ฟรุ้งฟริ้ง ๆ , ฟรุ้งฟริ้ง ๆ , ฟรุ้งฟริ้ง ๆ "

"ลิ้นแสนกร่อยรับรู้รสบดอาหารขนมเค้กเป็นของดีน่ารับทานครอซองบานฉ่ำไส้มากเนยนม"."เฮ้! ไม่เบาเลยนี่คุณอ่ะ! แต่ยังหรอกผมยังไม่เชื่อว่าคุณคือครูเฟอร์ตัวจริง ผมขออีกบทล่ะกันเดี๋ยวขอนึกก่อน"อันธการครุ่นคิดในหัวเขาเหมือนจะมีแต่เรื่องกิน เพราะตั้งแต่เกิดเหตุการณ์ยุบรวมกันของผนังทั้ง 16 ห้อง ประตูที่เคยเป็นที่สำหรับรับส่งอาหารก็ได้หายไปด้วย เขากับน้อง ๆ ก็เลยยังไม่มีใครได้กินอะไรเลย."อ่าฮะ! นึกออกแล้วเอาแบบนี้ล่ะกัน"."ขนมไทยเคยกินไหมจ๊ะพ่อหนุ่ม".เฟอร์นันโดยืนนึกอยู่เล็กน้อย บางทีเขาอาจจะอ่านเกมออกแล้วก็ได้ว่าเด็กน้อยต้องการอะไร ก็เลยพรวดบทกลอนออกไปแบบรวดเดียวจบ."ขนมไทยเคยกินไหมจ๊ะพ่อหนุ่ม"เคยกินวุ้น..มะพร้าวอ่อนอยู่หลายหนเคยกินสัง..ขยาหวาน..หลากอารมณ์เคยกินคน..ขายขนมจนอิ่มพลี".คนจะงามงามที่ใจใช่ใบหน้าเธอถ่างขา..ยั่วฉัน..จนสั่นหีปาท่องโก๋..สองตัว..แนบย่ำยีก็เหมือนพี่..ปี้แม่ค้า..สราญใจ."เป็นไงล่ะเจ้าหนูฟังแล้วพอจะนึกถึงฉันขึ้นบ้างไหม ฮั่ว , ฮ่ะ ๆ ฮ่ะ , ฮ่ะ"ครูหนุ่มถึงกับกลั้นยิ้มไว้ไม่อยู่ คนห่าอะไรเอาความหิวกับเรื่องหีมาปั่นรวมกัน เขาหลุบตาลงต่ำชำเลืองมองปฏิกิริยาของพวกเ

เด็ก ๆ คิดกันหัวแทบแตก ต่างคนต่างมีมุมมองเป็นของตนเอง สังคมแห่งประชาธิปไตยก็แบบนี้ ทุกคนมีสิทธิ์มีเสียงเท่ากันหมดอยู่ที่ว่าใครจะจูงใจเพื่อนในทีมได้ และฝั่งไหนที่ได้คะแนนโหวตมากสุดเฟอร์นันโดก็จะสั่งให้ดำเนินการตามนั้น ไม่มีการดึงเช็งหรือต้องการจะสืบทอดอำนาจใด ๆ.เรนโบว์ผินหน้าหันไปทางครูหนุ่มรูปหล่อ เธอพยายามจะใช้การออดอ้อนที่ถนัด รวมไปถึงการพยายามที่จะประเมินท่าทีของเฟอร์นันโดด้วย แต่ทว่าสิ่งที่ครูทำกลับกลายเป็นการนั่งลงตรงเนินดินในละแวก ต่อด้วยการควักเอาพู่กันประจำตัวออกมาจากด้านหลัง สะบัดกวัดแกว่งกลางอากาศราว 3 - 4 ครั้ง แล้วก็ได้ออกมาเป็นภาพแอพแซ็คแนวอิมแพชชั่นนิสต์ ที่สื่อความหมายถึงความโกลาหลวุ่นวายของทีม ณ ตอนนี้.สีสันทุกเฉดพุ่งออกมาแหวกว่ายราวกับมีชีวิต เส้นสายกระเพื่อมยึกยือไล่ต่อกันไปเป็นระดับ บ่งบอกถึงทักษะของคนวาดที่เข้าขั้นปรมจารย์ชั้นครู เสียอย่างเดียวคือไม่มีใครดูออกสักคนว่าเฟอร์นันโดวาดรูปอะไร โคตรแม่มมันเหมือนกับว่าเขานั้นกำลังหลอกด่าพวกเด็ก ๆ อยู่กลาย ๆ ยิ่งตัดสินใจช้าไอ้รูปนามธรรมนี่ก็มีแต่จะใหญ่ขึ้น ๆ.จนในที่สุดน้องคนสุดท้องอย่างเรนโบว์ก็เลือกที่จะแสดงออก เธอกร

กำหมัดแน่นยืนจังก้าเบ่งพลังประหนึ่งมีซุปเปอร์ไซย่าเป็นไอดอล แต่แทนที่จะเป็นแสงออร่าสีทองเหลืองอร่ามเปล่งรัศมี รอบตัวอันธการกลับมีแต่สีดำมืดสนิท มันกระเพื่อมเหลวเป็นม่านเปลว ก่อนจะถักทอกันขึ้นเป็นรูปร่างของปีศาจแยกเขี้ยวตาแดงก่ำ ความสูงน่าจะราว 3 เมตรเห็นจะได้ ขนาดพอ ๆ กับตึกสองชั้น ทว่าพอมาปรากฏอยู่ด้านหลังเด็กตัวเล็ก ๆ อย่างอันธการแล้ว มันก็เลยดูน่าเกรงขามมากทีเดียว."พี่อัน.. ผะ.. ผมขอโทษ"สกายด์ถึงกับเสียงสั่น.เช่นกันกับเรนโบว์ที่ ณ ตอนนี้แม้แต่ผนึกสีฟ้าที่สกายด์ใช้พันธนาการไว้ก็ยังแตกออกเป็นเสี่ยง เธอกระโดดโหยงลงจากแขนครูเฟอร์ ตัวสั่นเทาเป็นลูกนก ตกใจไม่ต่างจากเห็นผี."ชะ.. ใช่พี่.. พวกเราจะไม่ทะเลาะกันอีกแล้ว.. ครูเฟอร์ก็พูดอะไรบ้างสิคะ ช่วยหยุดพี่อันทีเถอะได้โปรด"เด็กสาวขอร้องแล้วก็ดูเหมือนจะไม่เป็นผล เมื่อจู่ ๆ เฟอร์นันโดก็เอ่ยขึ้นมาว่า."เปล่าประโยชน์น่ะทั้งสองคน ดูที่ข้อมืออันธการตอนนี้สิ เห็นไหมว่าในออนิวแทร็ปเขามีอะไรอยู่?".รีบวิ่งตื๋อมาหลบหลังครูเอาไว้ เรนโบว์กับสกายด์ดูจะหายโกรธกันไปแล้ว ทั้งคู่ถึงพยายามชะเง้อมอง ก่อนจะพบว่าสิ่งที่เฟอร์นันโดหมายถึงก็คือลูกแก้ว "sh

"ครูครับแย่แล้ว! เรนโบว์โดนจับ!"สกายด์ตะโกนสุดเสียง เขาวิ่งตีคู่อยู่กับครูเฟอร์นันโดในทิศ 12 นาฬิกาซึ่งอยู่ตรงข้ามกับเรนโบว์โดยสิ้นเชิง แถมยังห่างจากจุดที่อันธการยืนอยู่ราว 10 กว่าเมตร."ถึงขีดจำกัดแล้วสินะ ทำได้ดีมากเรนโบว์เธอทำหน้าที่หลอกล่อเบนความสนใจได้ดีมาก"ครูหนุ่มพูดเหมือนตอบคนละประเด็น แลดูเขาจะไม่สนใจความเป็นความตายของลูกศิษย์เลย สายตาจ้องมองแต่เพียงการกระดีดกระเด้งของเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ สลับกับคิดขึ้นมาในใจว่าถ้าเรื่องนี้จบลง คงจะต้องเป็นตัวเขาที่วาดเสื้อผ้าให้เรนโบว์ใหม่.แล้วทันใดนั้น! เฟอร์นันโดกับสกายด์ก็ได้หยุดฝีเท้าลง."กึก!"."แฮ่ก ๆ แฮ่ก ๆ โอเคครับครู ผมจะวกกลับไปช่วยน้องก่อน ครูจัดการไอ้ปีศาจ Shadow นั่นไปก่อนเลย แฮ่ก ๆ แฮ่ก ๆ "สกายด์เสนอโดยที่เจ้าตัวยังคงเหนื่อยหอบ."No! , No! , ไม่ต้อง! เรนโบว์เขาทำดีอยู่แล้ว อย่าให้ความตั้งใจของน้องเสียเปล่าสิ ดีซะอีกที่การเบนความสนใจจากเธอทำให้เราเข้าใกล้เป้าหมายได้มากขนาดนี้ เห็นไหมเจ้าเงาดำยักษ์ปักหลั่นนั่นยังไม่รู้ตัวเลยว่าเรากำลังซุ่มเล่นงานมันอยู่"."แต่ครูครับ! เรนโบว์อาจจะตายได้เลยนะ! ครูไม่เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นฝั่งโ