Lahat ng Kabanata ng ซาลาเปาบ้านข้านั้นทั้งขาวทั้งนุ่ม: Kabanata 171 - Kabanata 180

นางคิดถึงข้อเสนอที่ย่าฮวาบอกมาแล้วก็อดใจเต้นแรงไม่ได้ ถ้าผู้ใหญ่บ้านถูกขับไล่พ้นจากตำแหน่ง ตาเฒ่าบ้านนางก็จะได้ขึ้นมาแทน...ขณะที่ป้าจ้าวกำลังจมอยู่กับฝันหวาน จมูกก็ได้กลิ่นหอมลอยมาตามสายลม หลายคนสูดลมหายใจฟืดฟาดไม่หยุด ก่อนจะมองเห็นเจินซื่อกับชิงหลัวเดินถือตะกร้าใบใหญ่เข้าไปยังบริเวณที่ผู้คนกำลังทำ

สีหน้าและท่าทางของหวังสวี่อยู่ภายใต้การสังเกตของกู้เหยียนเซียวทั้งหมด เห็นท่าทางดีอกดีใจจนออกนอกหน้าของเขา ทำให้ชายหนุ่มมั่นใจในการคาดคะเนของตัวเองยิ่งขึ้น ใบหน้าหล่อเหลาพลันทะมึนลงกว่าเดิมเป็นเท่าตัวกว่าที่หวังสวี่จะรู้สึกตัวสายตาเย็นชาของกู้เหยียนเซียวก็แทบแช่แข็งเขาตายแล้ว ในใจนายท่านหวังได้แต่ค

“นี่ไม่ใช่เรื่องการแต่งงานการเมือง แต่ฮ่องเต้ทรงรักใคร่ฮองเฮาจริงๆ สองพระองค์เป็นเหมยเขียวม้าไม้ไผ่[1] กันมาตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ ดังนั้นหลังจากที่ฮองเฮาจากไป จึงทรงไม่แต่งตั้งใครขึ้นมาแทนที่” หมอเฉินเล่าอย่างใจลอยอยู่บ้าง ถ้าไม่เพราะเหตุการณ์ครานั้นเปลี่ยนแปลงชีวิต เขาเองก็คงยังเป็นแพทย์หลวงที่คนให

เพราะเรื่องของฉีเฟยบวกกับข่าวลือเรื่องพฤติกรรมน่ารังเกียจที่ได้ยินมาก่อนหน้านี้ ทำให้เยว่อวิ๋นไม่ค่อยที่จะชื่นชอบหวังสวี่เท่าไรนักยิ่งมารวมกันกับความไม่พอใจในตัวฮ่องเต้หลังฟังหมอเฉินเล่า ฉินเฟิ่งที่เกี่ยวข้องกับบุคคลสองคนนี้เลยพลอยถูกนางมองแล้วขัดหูขัดตาไปด้วยอีกคนดังนั้นหลังการผ่าตัดสำเร็จ เยว่อว

เยว่อวิ๋นไหนเลยจะล่วงรู้ ว่าเพียงคำพูดพร่ำบ่นแค่ไม่กี่ประโยคเหล่านั้นของตน จะทำให้สามีคิดการณ์ไกลไปจนถึงขั้นวางแผนก่อกบฏได้กัน นางพูดคุยถึงเรื่องนี้ต่อสองสามประโยค ก็หันความสนใจไปยังเรื่องความร่วมมือระหว่างตนกับกู้เหยียนเซียวทันที“นี่นับได้ว่าเป็นเรื่องดี หากสามารถทำสำเร็จกองทัพจะได้ผลประโยชน์มากมา