Alle Kapitel von ซาลาเปาบ้านข้านั้นทั้งขาวทั้งนุ่ม: Kapitel 371 – Kapitel 380

ก่อนที่จะเดินทางมาเข้าเฝ้า สวีหยินก็รู้อยู่แล้วว่าราชโองเรียกตัวของฮ่องเต้ในคราวนี้ มากน้อยย่อมมีความเกี่ยวพันถึงข้อพิพาทระหว่างเขากับองค์หญิงใหญ่และหอยาหงจือหลินเหตุการณ์ที่ผ่านมาใช่ว่าสวีหยินไม่เสียใจ เขาในยามนี้นึกเสียใจจนลำไส้เป็นเขียวแล้วด้วยซ้ำ ทว่าต่อให้ภายในใจจะรู้สึกย่ำแย่แค่ไหน สวีหยินก็ท

ใบหน้าหล่อเหลาโน้มต่ำชิดติดใบหู ไอร้อนที่มาพร้อมเสียงทุ้มต่ำทำให้เยว่อวิ๋นอดหน้าแดงไม่ได้ ทว่าเมื่อฟังเรื่องราวจากสามีจบ ความสนใจของเยว่อวิ๋นก็ถูกดึงไปที่เรื่องอื่น หลงลืมความรู้สึกกำกวมเมื่อครู่จนหมดสิ้น“ในเมื่อเงินจำนวนนี้ก็คือสิ่งที่น้าของท่านคิดมอบออกมาเพื่อชดเชยให้แก่ท่านแม่ เช่นนั้นข้าคิดว่าม

หากทว่าน่าเสียดาย ราชโองการที่เจียหมิงฮ่องเต้ส่งคนมาประกาศนั้น กลับกลายเป็นน้ำเย็นเฉียบที่สาดลดดับไฟความหวังพวกสวีจ้าวเหว่ยจนหมดสิ้น พวกเขายังไม่ทันคิดตรึกตรองว่าการที่ฮ่องเต้ทรงทำแบบนี้หมายความว่าอะไร บรรดาจวนของผู้ที่เคยแสดงท่าทีตกปากรับคำก่อนหน้านี้ ก็พากันส่งคนนำของขวัญที่สองพ่อลูกเอาไปมอบให้กลั

ในขณะที่เยว่อวิ๋นครุ่นคิดให้กำลังใจคนสกุลสวีนั้น นางไม่ได้นึกเลยว่าสิ่งที่ตนคาดเดาจะเกิดขึ้นไวทันตาเห็นขนาดนี้เพราะเพียงไม่กี่วันต่อมาหลังจากวันนั้น ข่าวเรื่องที่สวีหยินได้รับการปล่อยตัวก็ถูกส่งมาจากเมืองหลวง“ไม่มีใครรู้ว่าทำไมจู่ๆ ฝ่าบาท ถึงทรงมีรับสั่งให้ปล่อยตัวสวีหยินอย่างกระทันหัน แต่ว่าที่สา

ในเวลาช่วงสั้นๆ องค์หญิงใหญ่ที่เดิมทีเปรียบประหนึ่งตะเกียงไฟใกล้สิ้นแสง ก็กลับมาลุกโชนสว่างสดใสราวกับฟื้นคืนชีพกระนั้น เรื่องนี้ทำให้บรรดาคนรอบตัวมู่หรงเซียนยินดีอย่างยิ่ง พวกเขาทุกคนจึงไม่มีใครคัดค้านที่ผู้เป็นนายไม่คิดจะกลับเมืองหลวงในเร็ววันเพียงแต่น่าเสียดาย วันเวลาอันสุขสงบที่ว่านั้นกลับไม่ได้