Todos los capítulos de The Billionaire Ruse : Capítulo 91 - Capítulo 100

Tahimik na naglakad si Leon hanggang dulo ng pasilyo, saka biglang kumaliwa para makasakay ng elevator papunta sa kabilang building.Pagbukas ng pinto sa third floor parking, sinalubong siya ng malamig na hangin at ng itim na SUV na nakaparada sa pinaka-dulo. Nandoon si Rocco, nakatayo at alerto.“Mr. Z,” bati nito, bahagyang yumuko.Tumango lang si Leon—o sa mundong iyon, si Mr. Z—at pumasok sa sasakyan. Sa loob, unti-unting naglaho ang malumanay na titig ng isang mapagmahal na asawa. Ang natira, ay malamig na mga mata ng isang taong sanay magplano ng digmaan.Tahimik silang bumiyahe, dumiretso sa Z’ Oasis Hotel and Casino.Sa private elevator, walang ibang pasahero. Pagdating sa penthouse, bumungad si Lucca, parehong seryoso ang mukha nito sa kaniya. Leon faced them, his expression hard as steel—wala na ni bakas ng lalaking kanina lang ay magiliw na kausap ang biyenan niya.“What’s new?” His voice was low, measured, but dangerous.Nagkatinginan sina Rocco at Lucca, tila nag-uusap s

"Ho?" gulat na bulalas ni Isabelle, halos napa-angat ang kilay sa biglang pagsulpot ng boses.Isang mababang tawa ang pinakawalan ni Boss Quil, na walang pagmamadaling naglakad papalapit sa kaniya. May awra itong parang sanay makakuha ng atensyon—relaxed pero may bahid ng kumpiyansa na halos nakakainis."Hi, Ma’am," aniya, bahagyang nakayuko na parang may sariling istilo ng pagbibigay galang. "I’m the owner of Tanzelric & Co. I’m Quillian Tanzelric Marcellane. And you are?""Isabelle Montenegro, Sir," magaan ngunit maingat na pakilala ni Isabelle. Tumayo siya nang bahagya at iniabot ang kamay upang makipagkamay sa kaniya—hindi masyadong mahigpit, pero sapat para ipakitang may dignidad siya."Ms. Montenegro—""Mrs. Montenegro, ho," pagwawasto niya agad, may bahagyang diin sa Mrs. "Misis na ho ako."Bahagyang kumunot ang noo nito bago ngumiti, parang nasiyahan sa pagwawasto."Mrs. Montenegro," ulit nito, mabagal, at para bang sinururi siya ng mga mata nito, marahil hindi isguto ito nani

Nakatingin si Mr. Z kay Lucca, malamig ang mga mata nito habang nakasandal sa leather chair. Ang katahimikan ng penthouse ay tila bumabalot sa paligid—tanging mahinang ugong ng aircon ang maririnig. Ramdam ni Lucca ang bigat ng tensyon; bawat salita ay parang may kasamang panganib.“Mr. Z,” maingat na simula ni Lucca, pinili ang bawat salitang lalabas, “Ms. Isabelle went with Maxine to Tanzelric & Co., the jewelry store owned by Boss Quil. There’s still no confirmation if Boss Quil himself is there.”Biglang nagtaas ng kilay si Mr. Z, halos hindi kumurap. Ang noo nito’y napakunot, mabigat at mariing reaksyon na para bang ayaw niyang marinig ang pangalang iyon.“Maxine?” matalim ang tinig niya. “What is she doing there? And why does she have to meet Isabelle? Did I ever say she can see my wife without my knowledge?”Parang may tumiklop sa sikmura ni Lucca. Alam niyang delikado ang sitwasyon. Ramdam niya ang pressure sa bawat bigkas ng boss niya, at kahit siya’y hindi tiyak kung papaano

Huminto ang motor sa mismong harapan ni Isabelle, kasabay ng malakas na ugong ng makina na halos ikabingi niya. Napaatras siya sa gulat at tuluyang bumagsak sa malamig na lupa. Nanlaki ang mga mata niya habang pilit na bumabangon, ngunit nanginginig ang tuhod at halos hindi siya makagalaw. Ang liwanag ng ilaw mula sa motor ay tumama diretso sa kaniya, para bang isang spotlight na walang kawala. “Magandang binibini…” malamig at mabagal ang tinig ng lalaking bumaba mula sa motor, mabigat ang bawat yabag papalapit. Ang bota nito’y kumalabog sa sementadong kalsada, parang martilyong dumadagundong sa tenga ni Isabelle. “Saan ang punta mo? Gabing-gabi na at mag-isa ka lang dito. Gusto mo bang ihatid kita?” Pinilit ni Isabelle ang sarili na huminga nang maayos, kahit pakiramdam niya’y tinutuhog ng malamig na hangin ang kaniyang dibdib. Ayaw niyang ipakita ang takot. Dahan-dahan siyang tumayo, pinupunasan ang alikabok sa kaniyang palad kahit nanginginig pa ang mga ito. “M-magandang gab

Iyak nang iyak si Isabelle habang mahigpit na nakayakap sa asawa. Ramdam niya ang mabilis na pagtaas-baba ng dibdib ni Leon, humihingal ito. Hindi niya matukoy kung iyon ba’y dahil sa pagod sa ginawa nito sa lalaki o dahil sa galit. Biglang hinawakan ni Leon ang mga kamay niya na nakayakap sa katawan nito. Bahagyang itong kumalas at saka muling umarangkada ng isang malakas na tadyak sa tagiliran ng lalaking nakahandusay sa lupa. "Ugh!" “Leon!” halos pasigaw na ang boses ni Isabelle, nanginginig sa takot. “Tama na. Tigilan mo na siya, please… baka makulong ka," pakiusap niya. Nag-aalala siya na baka makulong ito katulad ng nababalitaan niya noon kay Leon. Nanginginig ang kaniyang mga kamay ng pigilan niya si Leon. "Please, ako nakikiusap sa'yo, Leon, tigilan mo na 'yan! Umalis na tayo. Tara na. Baka mapahamak ka pa." Hindi lang takot ang bumabalot sa kaniya—puno rin siya ng pangamba. Natatakot siyang tuluyan nang lamunin ng galit si Leon. Natatakot siya na baka may magawa i