Todos los capítulos de The Billionaire Ruse : Capítulo 71 - Capítulo 80

Pagkatapos nilang mag-agahan sa Maple Buffet, nagyaya si Shann na gusto raw niyang mag-swimming ulit. Kahit busog na, energetic pa rin. Pumayag naman agad si Leon at Isabelle.“Doon na lang tayo sa indoor pool,” sabi ni Leon habang hawak ang kamay ni Isabelle. “Mas okay ‘yon, hindi masyado mainit sa balat.”Maya-maya’y nakaupo na silang dalawa sa poolside, habang si Shann ay naglalaro sa tubig, tumatawa kasama ang ibang bata.“Isabelle,” tawag ni Leon.“Hmmm?” Lumingon siya rito.Hindi sila sumama sa swimming, pero naroon lang sila sa gilid para bantayan si Shann at mag-relax.“Hindi mo ba gustong maligo?” tanong ni Leon habang nagkakape.Umiling siya. “Wala akong isusuot, ‘di ba? Basa pa ‘yung swimsuit ko kagabi.”“Pero kung meron ka, gusto mo ba talaga?” Tanong ulit ni Leon, this time mas may concern sa tono.Ngumiti siya at tumingin sa anak nilang masayang lumalangoy. “Okay lang ako. Mas gusto ko ngang dito lang, katabi ka.”Napatingin siya kay Leon—nakatingin na pala ito sa kaniya

“Hindi ako makapaniwala na makikita ko ang kapatid mo na 'yon, Willow. Kahit kailan naiinis talaga ako kay Isabelle!” Hindi mawala-wala ang inis ni Lizzy matapos siyang sagutin ni Isabelle. Panay ang komento niya nang masama tungkol kay Isabelle ngunit parang hindi pa rin sapat iyon para maibsan kahit papaano ang pagkapahiya niya kanina. Parang gusto niya itong balikan sa restroom at sampalin hanggang sa mabura ang mukha nito. Si Willow na nasa tabi ni Lizzy ay tahimik lang at hindi nagkomento kahit nilalait na ang kapatid niya.Kahit siya man din ay nagulat na makita si Isabelle rito sa isang luxury hotel. Alam niya na hindi nandito si Isabelle para magtrabaho gaya ng nauna niyang naisip. Pero ano nga ba ginagawa ng kapatid niya sa ganitong klaseng hotel? Hindi ba dapat binabantayan nito ang ina na nasa ospital?Kahit napakasimple lang ng ayos ng kapatid niya, masasabi niya na lamang ang kagandahan nito sa kanila ni Lizzy na bagay na ikinaka-insecure niya. Kahit si Lizzy na isang q

Pagkarating pa lang nila sa kuwarto, agad na dumiretso si Isabelle sa kama at pabagsak na nahiga roon. Hindi niya gustong makita ni Leon na umiiyak siya. Kaagad na hinablot niya ang kumot para itago kay Leon ang pamumula ng mga mata niya. "Okay ka lang ba?" tanong ni Leon na nakatayo sa pinto. "Masakit ang ulo ko," mahina niyang sagot, ni hindi siya lumingon. "Ipapahinga ko lang ito sandali."Iniyakap niya ang mga braso sa unan, pilit na itinatago ang panginginig ng boses.Tahimik lumapit si Leon sa kama at sinalat nito ang noo niya, para bang sinusuri kung may lagnat siya. Saka nito maingat na inayos ang kumot sa katawan niya."Sige. Ako na muna bahala sa kapatid mo. Magpahinga ka na lang. Aayusin ko na rin ang mga gamit natin," anito na hinalikan pa siya sa noo. Pagkasara pa lang ng pinto ni Leon doon tuluyan nang gumuho ang depensa niya. Tamihik siya na napahagulgol sa iyak. Tinakpan niya ang kanyang bibig gamit ang isang kamay. Ayaw niyang marinig siya ni Leon mula sa labas.

"Sigurado ka ba na ayos lang sa hotel na nag-stay pa tayo?" tanong ni Isabelle, halos paos ang boses habang nakatitig sa kisame, hinihingal pa rin.Nakadapa si Leon sa tabi niya, isang braso’y nakayakap pa rin sa baywang niya, parang ayaw siyang pakawalan kahit tapos na ang lahat. Mainit pa ang balat nito, namumula ang dibdib at ang tanga, kapwa sila habol ang hininga—tila parehong nilindol ng sandaling pinagdaanan nila.“Oo,” sagot ni Leon, hinagod ng tinig ang katahimikan. “Sila rin ang nag-offer na mag-stay muna tayo rito ng isa pang araw habang masama pa ang pakiramdam mo. Masama pa rin ba?" tanong nito na may pigil na pilyong ngiti habang nakatingin sa kaniya. Lumingon si Isabelle sa asawa.Napakagat siya sa labi.My God.That wasn’t just sex.That was blow-her-mind, legs-trembling, soul-shaking sex.Hindi niya akalaing masasabayan niya si Leon—pero mas lalo niyang hindi inakalang kaya siya nitong dalhin sa gano'ng matinding rurok… muli’t muli.Leon moved like he knew exactly wh

Marahan ang bawat yapak ni Mr. Z habang papalapit sa conference room. Nakatakip ang kalahati ng mukha niya ng isang itim na fedora, habang ang mga kamay niya’y balot ng leather gloves—hindi lang basta proteksyon, kundi tila parte na ng kanyang pagkatao. Tahimik ang buong palapag. Walang ibang may karapatang gumamit ng lugar na ‘yon kundi siya lang. Pagdating niya sa dulo ng hallway, pinagbuksan siya ni Lucca ng pinto. Tahimik siyang pumasok. May pinindot si Lucca na maliit na black button sa ilalim ng mesa. Agad na bumukas ang isang pintuan sa gilid—isang salamin na one-way mirror. Tanaw nila ang loob ng conference room, pero hindi sila makikita mula roon. Pumasok din si Maxine, habang nanatili si Lucca sa labas bilang assistant ni Duke. “Mr. Z, Mr. Lui is here,” mahinang pahayag ni Maxine. Lumingon siya sa babae at tahimik na tinaas ang isang hintuturo. Alam na ni Maxine ang ibig sabihin no’n—magbigay ng distansya sa kaniya. Yumuko siya agad para itago ang pamumula ng mukha niy