บททั้งหมดของ The Return Of The Abandoned Ex-Wife: บทที่ 441 - บทที่ 450

“THEN, don’t leave. Don’t leave us again… Or maybe just bring us with you. And we’ll fight it together.”Hindi matanggal ang tingin ni West sa asawa, na para bang sinusulit ang nalalabing oras na magkasama silang dalawa, dahil sa oras na makaalis ito ng isla, ay hindi niya alam kung kailan niya muling masisilayan ang mukha ng babaeng pinakamamahal niya.Hinila ni West si Amber para bigyan ito ng yakap. Gusto niyang isama ang mag-ina niya, pero natatakot siya na sa oras na dalhin niya ito pabalik ng Manila ay may masamang mangyari sa kanila. He can’t afford to lose them—not anymore.“I wish I could,” bulong niya, pinipilit na ngumiti. “Pero ayokong madamay kayo. Ayokong masaktan nila kayo. Ayokong may mangyaring masama sa inyo.” Huminga siya ng malalim. “Please, don’t make it hard for me, wife.”Amber clutched her hand on his shirt. “I don’t want to make it hard for you, West. Pero… Mag-asawa tayo…” mahinang saad ni Amber, tama lang na marinig ni West. “We don’t might have a proper vow,

“ANONG gone? Na-nawala?” Kinakabahang tanog ni Amber, halos hindi na niya marinig ang tunog ng palogid niya. Ang kanyang mga mata ay nakatitig lang kay West. Malikot ang mga mata nito, nanginginig at base sa titig nito ay alam ni Amber na hindi alam ni West kung anong gagawin niya ng mga oras na iyon.Amber hugged him tightly. Inalo pa niya ang likod ni West para pakalmahin ito, pero ang totoo ay maging siya hindi niya maikalma ang sarili.Nanghihina ang mga tuhod niya. Hindi niya alam kung saan kukuha ng lakas, lalo na ngayon na maging si West ay nanghihina rin.“She’s gone…” ulit ni West. Amber’s mind is blocked. Anong klaseng ‘gone’ na pinagsasabi ni West? Nawala? O hindi kaya… Namatay?Nanlamig si Amber. Nanginginig na rin ang buong katawan at tagaktak na ang malamig na pawis mula sa kanyang ulo.“Gone? Nawawala nga?” Kahit sa samu’t saring emosyon na nararamdaman ni Amber ay nakuha niyang hanapin ang boses para maitanong iyon kay West.“I… I need to go.” Wala sa sariling saad ni

MATAPOS pakalmahin ni Amber si West ay agad niyang pinuntahan si Winson para asikasuhin ito na hanggang ngayon ay wala sa sarili. Kasama niya sa pag-asikaso si Wade.“Ano ba talagang nangyari, Wade?” Malumanay na tanong ni Amber. Umiling si Wade, nakayuko at tahimik na napaiyak. “H-Hindi ko alam, Ate…” hikbing saad ni Wade. “I was just… standing here, facing the garden, hanggang sa nagmamadaling bumaba si Daddy…” Hindi na nagawang ituloy ni Wade ang sasabihin nang napalakas ang hikbi nito. “Hindi ko talaga alam… Hindi ko alam…”Nakaramdam ng konsensya si Wade para kay Amber. She’s been too nice to him, but now, he lied to her. He knows well how Amber treasured his Mom.Mapapatawad pa ba kaya siya ni Amber sa oras na malamang may kinalaman ito sa pagkawala ni Meredith Lee? Naging abala si West sa kakautos sa mga tauhan niya na halos patayin niya sa tindi ng galit sa pagiging pabaya ng mga ito.“Hindi ko kayo binabayaran para maging inutil!” Bulyaw niya sa mga tauhan niya. “Find her

UMALINGANGAW ang panunuyang tawa sa opisina. Napahawak pa sa t’yan si Zavian nang marinig ang sinabi ni Zendaya, halos umiyak na ito kakatawa.“Really,” panimula ni Zavian at sinusubukang tumigil sa kakatawa. Ilang sandali lang ay tumigil ito sa kakatawa, pinunasan ang butil ng luha sa gilid ng mga mata. Ngumisi ito kay Zendaya. “You really give me a good laugh, Ms. Madrigal. I didn’t know you could make someone laugh by your ridiculous joke. Nice one.”“Take responsibility for it?” Napailing si Zavian, hindi mawala ang ngiting pangungutya sa labi. “Do you think you can fool that sly fox?” “At bakit ko naman siya lolokohin…” Natawa si Zendaya, mailang segundo ay sumeryoso ang mukha nito. “Kung anak niya talaga iyon? Why? May iba ba akong nilalandi?”Nawala ang ngiti sa labi ni Zavian. Kita niyang hindi nagsisinungaling ang babae. Seryoso ang mukha nito at walang kahit anong bakas maliban sa sakit at lungkot.Pinaglaruan ni Zavian ang mga daliri niya, saka inikot ang swivel chair pahar

MATAPOS ang hapunan, hindi na nag-aksaya ng oras si West. Hinila niya agad si Amber papasok sa kanilang silid at sa oras na sumara ang pinto, idiniin na niya ito sa kahoy. His body caged her in, lips crashing down on hers with desperate aggression. The kiss was raw, devouring, almost punishing, sliding down to her neck as though he wanted to mark every inch of her.“West!” natatawang singhal ni Amber, halos nauubusan ng hininga. “Hindi pa ako nakakapag-toothbrush!”“Does it matter?” mariin niyang bulong sa pagitan ng mga halik, boses na paos sa pagnanasa. “I don’t care—nothing matters except having you.” His teeth grazed her skin, leaving trails of heat and ownership.Pero dahil alam nitong naririto sina Natasha, ay maaagaw nito ang atensyon ni Amber, kaya habang hindi pa abala ang dalawang magkaibigan, ay agad na niyang inangkin si Amber.“West…” napaungol si Amber nang mariing himasin ni West ang hinaharap ni Amber, habang patuloy ito sa paghalik sa leeg niya.“God,” West rasped when