Tous les chapitres de : Chapitre 291 - Chapitre 300

Mukhang napakalalim ng hininga ni Ginoong Watson habang nakayuko ang mga balikat; wala na ang dating lakas ng loob at katalinuhan na taglay niya."Nabigo akong maging isang ama at negosyante. Hindi ko kayang hawakan ng mahigpit ang mga bagay na dapat ay sa akin. Hindi ko alam kung ano ang nakikita ng Diyos sa akin para ibalik niya sa akin ang lahat, kahit na hindi ako karapat-dapat na tumanggap nito."Tumingin siya sa tatlong miyembro ng pamilyang Rockfeller bago magpatuloy, "Nakakahiya ako sa inyo. Maaari ninyong hawakan ng mahigpit ang mga biyaya ng Diyos, samantalang ako naman...."Mabagal na tumango ang Matandang Ginoo, "Huwag mong ihambing ang iyong mga problema sa mga problema ng iba. Kung patuloy mong gagawin iyon, hindi ka makakaunlad at makakapag-usad. At huwag mong kailanman pagdudahan ang mga bagay na itinalaga ng Diyos para sa iyo. Tumingin ka lamang sa amin mula sa labas; kung makikita mo naman ang buong larawan sa loob ng pamilyang Rockfeller, ipinapangako ko sa iyo na m

Ngayon narito si Thomas, nakatayo sa harap ng matayog na tarangkahan na kumakatawan sa pangalang pamilya Watson.Wala na siyang maalala tungkol sa mansyon na ito."Sino ka? Huwag kang manghingi ng limos dito." Lumabas ang isang guwardya mula sa poste ng seguridad at lumapit kay Thomas na mukhang karaniwan lamang.Hindi kailanman naging interesado ang lalaki na magmukhang maayos tulad ng mga taong nasa mataas na antas ng lipunan. Matapos niyang desisyunin na mamuhay ng bago, ibinaba niya ang lahat ng bagay na nagpapakita ng kanyang lumang katayuan sa lipunan."Sabihin mo sa amo mong dumating na si Thomas," sabi ni Thomas nang walang emosyon at hindi tumitingin sa guwardyang nasa tarangkahan.Agad na pumasok ang guwardya para makausap ang kanyang amo. Ang mga salitang binanggit ni Thomas ay nagpapatunay na hinihintay ng kanyang amo ang lalaking ito.Si Haring Watson na nag-iisang nakaupo sa hardin sa tabi ng mansyon ay mukhang malungkot at nalulungkot, hindi niya man lang napansin ang p

"Oo... hindi ako mahilig na magmukha siya. Masyado siyang mahina, paano niya kayo hinayaan ni Emy na mabuhay ng ganito? Dapat ay mas matapang siya dahil siya ang tanging lalaki na maaari ninyong pagkakatiwalaan."Yumakap si Ginang Watson sa baywang ni Thomas, "noon ikaw ang lagi kong yakapin ng ganito, mahilig mong ikabit ang iyong maliliit na kamay sa baywang ko. Ngayon naman ay ang aking mga kamay ang mukhang napakaliit." Mas higit na humigpit si Thomas sa yakap sa kanyang ina."Huwag mong ibaling ang usapan." Ngumiti ng totoo si Ginang Watson ngunit patuloy pa rin ang pagdaloy ng kanyang luha."Oo... hindi ako mahilig, siya ang aking asawa." Ngumiti si Thomas nang marinig iyon. Pagkatapos ay inalis niya ang yakap at inanyayahan ang kanyang ina na umupo sa balkonahe."Hindi ka kasama ng iyong asawa at anak? Gustong makilala sila ng Ina mo, pwede ba?" Ang tanong ni Ginang Watson ay tila masigla at puno ng pag-asa."Pumunta ako rito nang walang nakakaalam. Gusto kong hanapin ang katot

Ang sumasang-ayon na si Jonas nang may kagalakan, "Syempre naman, Inay, dapat kang masaya dahil napakasaya ko. Gusto kong ibalita ito kay Tito, siguradong masisiyahan siya."Malamlam na ngumiti si Ruby nang marinig iyon. May kakaibang pagkakalapit sina Jonas at Hevan. Hindi nila ipinapakita ang kanilang pagkakalapit sa pisikal o salitang paraan, napakabihirang lang ng kanilang mga pakikipag-ugnayan.Ngunit, lahat ng nakakakita sa kanila ay maaaring maramdaman na ang dalawa ay magmahalan nang parang tunay na ama't anak. Kahit pa si Hevan ay seryosong tinutugunan ang pagnanais ni Jonas na maging manugang nila.Sobrang nagpapasalamat si Ruby para rito, napakahalaga ni Jonas para sa kanya, gayundin si Hevan na itinuturing din na napakahalaga ang batang makisig na iyon. Kung si Jonas naman ang tatanungin, para sa kanya si Hevan ang pinakamamahal niyang tao bukod kay Thomas, ang kanyang ama.Patuloy pa si Jonas, "Mamaya, ipapakilala ko sila sa iyo at sa lahat ng miyembro ng pamilya dito. Si

Halos huminto ang puso ni Lucas nang malaman niyang darating ang kanyang amo para hamunin siyang makipaglaban. Sa ngalan ng langit at lupa, ito ang pinakabaliw na biro na narinig niya kailanman.Para sa kanya, hindi karapat-dapat na kalaban si Hevan. Gaano man siya katatag, hindi siya karapat-dapat na makalaban ang kanyang amo. Lalo pa’t hindi pa ganap ang kanyang kakayahan, ang makalaban kay Hevan ay katumbas ng paghahanap ng kamatayan.Sinulyapan niya si Peter na yumuyuko nang may paggalang sa kanilang amo; hindi talaga siya matutulungan ng lalaking iyon. Pakiramdam ni Lucas na naipit siya ng pinuno ng mga bodyguard na iyon.Samantala, nagmadaling pumasok si Hevan sa ring ng boksing. Hinubad niya ang lahat ng suot na damit pati ang kanyang sapatos, at nanatili na lamang ang kanyang panloob na suot.Nakita ang kanyang perpektong at matipunong mga kalamnan na hinubog sa loob ng ilang dekada. Nahihirapang lumunok si Lucas; sa ganitong sitwasyon, mas mabuti pang kausapin na lamang niya