ลมพายุหิมะบนยอดเขาพัดกรรโชกรุนแรงดั่งเสียงกรีดร้องของวิญญาณนับหมื่นที่ทนทุกข์ทรมาน ทางเดินขึ้นสู่ยอดเขาเทือกเขาเงาทมิฬนั้นทั้งแคบและลื่น ชันดิกราวกับบันไดสู่สวรรค์...หรือไม่ก็ขุมนรกคณะผู้กล้าทั้งห้ารวมเด็กน้อยอีกสองกัดฟันปีนป่ายขึ้นไปอย่างไม่ย่อท้อ เบื้องหลังพวกเขาคือฝูงชาวเมืองผีดิบที่แม้จะเคลื่อนที่ช้าลงเพราะความลาดชัน แต่จำนวนที่มหาศาลก็ทำให้พวกมันดูเหมือนคลื่นมนุษย์สีดำที่กำลังไล่กลืนกินภูเขาทั้งลูก"อีกนิดเดียว!" จวิ้นอี่ตะโกนแข่งกับเสียงลม มือข้างหนึ่งจับหินผา อีกข้างดึงแขนเหยียนอวี่ให้ก้าวตามขึ้นมา "ข้าเห็นแสงไฟแล้ว!"แสงสีม่วงอาถรรพ์ส่องสว่างวาบๆ มาจากยอดเขา ยิ่งเข้าใกล้ ความรู้สึกอึดอัดกดดันก็ยิ่งทวีคูณ ไป๋เหวินเจี๋ยที่แบกหลงอวี่ซึ่งหมดสติไปแล้วเริ่มหายใจติดขัด ส่วนเจ๊หงที่ช่วยแบกหลงหยางก็หน้าซีดเผือด"พลังกดดันนี่มันอะไรกัน..." เจ๊หงบ่นพึมพำ "เหมือนอากาศกำลังบีบปอดข้าจนจะแตก""มันคืออาณาเขตของหยกทมิฬ" เหยียนอวี่ตอบเสียงหอบ ร่างกายของเขาร้อนผ่าวสวนทางกับอากาศหนาว พลังหยกลิขิตในกายกำลังตื่นตัวอย่างรุนแรงเพื่อต่อต้านศัตรูตามธรรมชาติ "มันไม่ต้อนรับสิ่งมีชีวิต..."เมื่อพวกเขาปี
ปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-08
เข้าสู่ระบบ
