All Chapters of ยั่วรักภรรยาในนาม: Chapter 61 - Chapter 70

“ฉันจะได้เป็นย่า หนูอินท้องแล้วจ้ะ ฉันจะได้อุ้มหลาน”“จริงหรือคะ เยส! วิดีใจด้วยค่ะ”จากที่ยิ้มหน้าบาน เมื่อคิดว่าตอนนี้อินทุภาหายไปไหน แล้วธีรุตม์ยังทำเป็นทองไม่รู้ร้อน ไม่ออกตามหา แล้วยังไม่กลับมารายงานความผิดปรกตินี้อีกด้วย“ฮึ... เจ้ารุต ถ้าแม่เจอแกแม่จะจัดการแก แม่จะเอาเลือดหัวแกออก”“คุณหญิงคะใจร่ม ๆ นะคะ ใจเย็น ๆ ค่ะ วันนี้ประชุมบอร์ดด้วยค่ะ”“ดีสิ ทุกคนจะได้เป็นพยาน ถ้ามันยังดึงดันจะไปอยู่กับยายมายาวี และทิ้งหนูอินลูกสะใภ้ของฉัน ฉันจะตัดชื่อมันออกจากกองมรดก จะไม่ให้เงินมันสักแดงเดียว” ทั้งวิภาและต้นได้แต่สบตากัน ซึ่งต้นมองมาจากกระจกมองหลัง ต่างเสียวสันหลังแทนธีรุตม์ห้องทำงานของธีรุตม์คุณหญิงนั่งรอลูกชายโดยไม่ได้ไปแสดงตัวที่ห้องประชุมบอร์ด เมื่อธีรุตม์เข้ามา ท่านก็มีสีหน้าเคร่งเครียดทันตาเห็น ทว่ามีคนที่เครียดยิ่งกว่าคือคนเป็นลูกชาย“แกนี่มันจริง ๆ เลยนะ อะไรที่รู้ว่าแม่ไม่ชอบก็ยังทำ”“ใครไปฟ้องคุณแม่ล่ะครับ”ในแวบแรกนั้นเขาแอบดีใจว่าอินทุภากลับถึงบ้าน ธีรุตม์รู้สึกโล่งอก แต่พอท่านส่งเอกสารที่พรินต์ออกมาจากมือถือที่คนที่ให้ไปสืบส่งมาให้ เป็นผลการตรวจการตั้งครรภ์และผลการรักษาข

ศีลเดินทางมาถึงภายในสิบห้านาทีจริง ๆอินทุภาส่งยิ้มให้กับเขาทันทีที่เจอหน้ากันที่ล็อบบี้“สวัสดีค่ะคุณศีล”“คุณอินทำให้ผมแปลกใจนะครับ ทำไมไม่ไปเจอกันที่บ้านของนายรุต หรือว่าคุณมาทำอะไรที่นี่กับสามีของคุณครับ”อินทุภาเคยบอกกับศีลแล้วว่าเธอแต่งงานแล้ว“นั่งก่อนค่ะคุณศีล แล้วอินจะเล่าอะไรให้ฟัง แต่เมื่อฟังจบแล้ว อินขออย่างเดียวให้คุณศีลช่วยเหลืออินด้วย”“ได้ครับคุณอิน ผมยินดี และเต็มใจที่สุดเลย”น้ำตาของอินทุภาก็รื้นขึ้นมาทันที แล้วเธอก็เล่าความจริงให้ศีลฟังทุกอย่าง สีหน้าของศีลเริ่มแย่ลงเมื่อได้รู้ความเป็นไปเป็นมา และที่เขาเริ่มโกรธตรงที่เพื่อนรักของเขา ธีรุตม์ทำร้ายจิตใจของอินทุภาในฐานะเมียแต่ง แต่พาเธอไปเที่ยวที่บ้านของเขา“ผมรู้สึกแย่มาก ๆ ครับ”“อินก็เหมือนกันค่ะ และตอนนี้ที่อินไม่อยากติดต่อกับเขาอีก หรือว่าแม้แต่คุณแม่ ก็เพราะว่า... อินท้องค่ะ”“หา!” เขาทำสีหน้าตกใจมาก“คุณศีลคะ ถ้าทางนั้นรู้ เขาจะแย่งเอาลูกของอินไปค่ะ อินรักลูก อินไม่อยากให้เขาได้ลูกไปค่ะ ขอร้องนะคะคุณศีล อินไม่มีทางไป อินคิดแล้วคิดอีก มันมืดแปดด้านไปหมดเลย”“คุณศีลคะ คุณจะช่วยอินได้ไหมคะ” เธออ้อนวอนด้วยน้ำตา“ได้

ศีลยังนอนกดมือถืออยู่ในห้องพักที่โรงแรม(คุณวีครับ มาเจอกันไหมครับ ผมนัดกับรุตเอาไว้ด้วย ผมอยากเจอคุณวี) เขาตั้งใจส่งข้อความหามายาวีศีลจะได้จัดการธีรุตม์ให้รับผิดชอบชีวิตของผู้หญิงทั้งสองคนนี้ และให้มายาวีเลือกทางเดินชีวิตของเธอใหม่ เขาจะบอกกับมายาวีว่าอินทุภาภรรยาของธีรุตม์ท้องแล้วแม้ว่าศีลจะสงสารและเห็นใจมายาวี แต่เขาเห็นแก่เด็กน้อยตาดำ ๆ ที่ไม่รู้ว่าพ่อกับแม่ หรือใครก่อเรื่องอะไรเอาไว้ แต่เด็กบริสุทธิ์ที่กำลังจะเกิดมานั้นไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลยแล้วศีลจะไม่ยอมให้เด็กที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่มารับผลกรรมเรื่องนี้ได้อย่างไร ศีลไม่อยากให้เด็กเป็นเหมือนเขาที่เติบโตมาโดยไร้แม่ เพราะพ่อกับแม่เลิกกัน แล้วพ่อไม่ยอมให้ศีลได้เจอหน้าของแม่อีกเลย จุดดำด่างจุดเล็ก ๆ ในใจของศีลที่พอมีเรื่องแบบนี้เข้ามาทำให้เขารับรู้ ศีลมักจะสะเทือนใจมากยังไม่ทันที่เขาจะได้ขยับตัวไปไหน มายาวีก็ตอบกลับมาทันควัน(วีต้องขอโทษนะคะคุณศีล วีไปไม่ได้จริง ๆ และวีจะไม่ไปไหนมาไหนกับรุตอีกแล้วค่ะ) จากนั้นเธอก็ส่งรูปกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ พร้อมกับรองเท้าของเธอเอง กำลังอยู่ที่สนามบิน(คุณจะไปไหนคุณวี)(ไม่บอกได้ไหมคะ วีต้องไปทำใจค

ศีลเอามันมาอ่านซ้ำ ๆ เพราะเขาก็เจ็บปวดที่ถูกเพื่อนรักโกหก ทั้งที่แต่งงานกับอินทุภา แต่ก็ไม่บอก ทำให้เขาเข้าใจผิด แล้วยังมาสารภาพขอจีบอินทุภากับธีรุตม์อีกด้วยศีลปากระดาษที่มีรอยพับนั้นใส่หน้าเพื่อน“อะไรของมึงวะ ไอ้ศีล”“หลักฐานไง มึงยังเห็นกูเป็นเพื่อนหรือเปล่า ทั้งทะเบียนสมรส และผลตรวจร่างกาย”“ผลตรวจร่างกายของใคร”“ผลตรวจร่างกายของคุณอินไง ที่เธอท้องกับมึง”ธีรุตม์คลี่ออกดูทันที เขาเห็นใบทะเบียนสมรสของเขากับอินทุภา และยังมีเอกสารที่มีโลโก้ของโรงพยาบาลเดียวกับที่คุณแม่ได้มา ตัวหนังสือยึกยือที่เขาอ่านไม่ออก และวิภาอ่านให้ฟัง ทว่าตอนนี้ธีรุตม์อ่านมันออกแล้ว“อินท้อง”“ใช่ไอ้ควาย ท้องลูกของมึง ไอ้รุต กูขอด่ามึงทีเถอะ มึงมันเลวโคตร ไม่ว่าจะเป็นมายาวีหรือว่าอินทุภา ผู้หญิงสองคนนี้ไม่ควรจะได้รับการทำร้ายจิตใจ มึงมันเลวโคตร กูไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาด่ามึงละ ไอ้สัตว์ หมาเย็ดแม้ม...”ศีลอดใจไม่ไหว ตอนท้ายเขาสบถเป็นภาษาใต้“มึงทำลงไปได้ไง พาทั้งคนรักและเมียไปเที่ยวทริปเดียวกัน ไอ้เวรตะไล คิดถึงใจของผู้หญิงสองคนนั้นด้วยสิวะ เธอทั้งคู่จะรู้สึกเสียใจแค่ไหน จะระทมทุกข์และทรมานใจอย่างไร โธ่! นี่ยังน้

‘เราต้องห่างกันก่อน ขอให้อินเข้มแข็ง และสามารถยืนด้วยลำแข้งของตัวเองได้ก่อน ถึงตอนนั้นเขาและคุณหญิงแม่ก็ไม่มีสิทธิ์มาแย่งลูกของแม่ไป’ น้ำตาของอินทุภาก็ยังเอ่อท่วมความรู้สึกปวดร้าวเกาะกินในใจ เธอไม่อยากจะรักเขา แต่ก็หักห้ามหัวใจตัวเองไม่ได้ และที่รู้สึกทรมานเหลือเกิน เพราะรู้ว่าคนที่ได้ชื่อเป็นสามีรักกับผู้หญิงคนอื่นอินทุภาพยายามฝืนกิน ฝืนนอนเพื่อทำให้ตัวเองแข็งแรง‘ลูกจ๊ะ อย่าทรมานแม่เลย อย่าให้แม่เวียนหัว ตัวร้อน แม่อยากแข็งแรง แม่จะได้ดูแลลูก อีกอย่างหนูรู้ไหม ถ้าหนูทำให้แม่แพ้มาก ๆ และแม่กินอะไรไม่ได้ หนูจะตัวเล็กนะคะ’มือบางของแม่ยังลูบไล้ไปที่หน้าท้องของตัวเอง แม้จะยังไม่นูนเด่นอะไร อินทุภารู้ว่าลูกน้อยของเธอรับรู้ได้ถึงความรักของเธอ ลูกเป็นคนพิเศษของอินทุภาตั้งแต่รู้ว่าแกได้ก่อกำเนิดอยู่ในท้องของเธอแล้ว“แม่รักหนูนะ” แล้วเธอก็ร้องเพลงกล่อมตัวเอง ซึ่งเป็นเพลงที่แม่เคยร้องกล่อมเธอตอนเด็ก ๆสายของวันรุ่งขึ้นหลังจากที่ศีลกินอาหารเช้าที่โรงแรมเรียบร้อยแล้ว เขาเดินทางไปหาอินทุภาที่โรงแรมที่เธอพัก โดยที่เขาไม่รู้ว่ามีใครบางคนสอดแนมและรอดูเขาอยู่ คนที่ว่าก็คือธีรุตม์ เขาอดทนอดกลั้นนอ