All Chapters of สุดที่รักของเสี่ยแฝด: Chapter 71 - Chapter 80

หลายวันผ่านไปสุดที่รักและคุณสิงห์เดินทางกลับมาถึงประเทศไทยหลังคุณเสือบินกลับมาเพียงไม่กี่วัน สิ่งที่เกิดขึ้นที่สวิตเซอร์แลนด์ทิ้งร่องรอยไว้ในแววตาของหญิงสาวแม้จะพยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุด แต่ความหนักอึ้งในอกยังคงไม่จางหายไปหลังกลับกันมาแล้ว พักผ่อนอยู่คอนโดกันต่ออีกหนึ่งคืนคุณสิงห์ก็ต้องกลับไปทำงาน ส่วนเธอที่ปิดเทอมอยู่ในขณะนี้มีเวลาว่างมากมายจึงนัดกับมีนาที่ไม่ได้เจอกันร่วมสัปดาห์ให้ไปนั่งคุยกันที่ร้านกาแฟแห่งหนึ่ง เพื่อให้สะดวกทั้งเธอทั้งคนของสิงหราชที่ตามมาเฝ้า สุดที่รักจึงเลือกร้านข้างนอกห้างสรรพสินค้ามีเรื่องหลายเรื่องทีเดียวที่เธออยากเล่าให้เพื่อนฟัง“คือ...เขาล่มงานแต่ง แล้วก็บินตามไปง้อแกถึงที่นู่นเหรอ”“อืม ก็เห็นว่าอย่างนั้น เฮียสิงห์บอกว่าคุณเสือหักกับพ่อตัวเองแบบจริงจังเป็นครั้งแรกเลย”ดวงตาสวยที่กำลังมองควันซึ่งลอยอ้อยอิ่งจากแก้วกาแฟอยู่เหลือบขึ้นสบตากับมีนา สุดที่รักได้ฟังคำถามก็เอ่ยตอบเสียงแผ่ว ความรู้สึกผิดแล่นริ้วขึ้นมาเมื่อนึกถึงใบหน้าของพยัคฆ์เขาที่ยอมพังทุกอย่างเพื่อกลับมาหาเธอ“เรื่องใหญ่อยู่นะรัก ขนาดคุณทิโมธีเป็นลูกเมียน้อย พ่อเกลียดขี้หน้าจนสั่งให้สักมัง

สุดที่รักไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ รู้ตัวอีกทีเธอก็ถูกพาลงจากรถคันที่ถูกพวกมันจับมายัดเอาไว้หลังจากที่โดนฉุดคร่ามาจากรถคันแรกเธอถูกผู้ชายสองคนจับแขนคนละข้าง ลากให้เดินไปทั้งที่มองอะไรแทบไม่เห็น แต่ขณะที่หัวจินตนาการถึงสิ่งที่เลวร้ายที่สุด เธอก็สัมผัสลมเย็น ๆ กับกลิ่นสะอาดที่ลอยปะทะใบหน้าทุกก้าวเดินสัมผัสได้ถึงความเย็น ต่างจากอากาศข้างนอกนี่เธอถูกพามาที่ไหนกัน“มาแล้วครับนายใหญ่” ขณะที่คิดซ้ำ ๆ แบบนั้น เธอก็ถูกพาเข้ามาในห้อง ๆ หนึ่ง เป็นห้องที่เย็นกว่าด้านนอก กลิ่นซิก้าร์ฉุนกึกลอยมาเข้าจมูก แต่นั่นไม่ใช่เรื่องที่เธอจะสนใจเพราะสิ่งที่เธอสนคือคำว่านายใหญ่กว่านายใหญ่งั้นเหรอ...เธอเคยได้ยินพวกบอดี้การ์ดของคุณ ๆ เรียกใครคนหนึ่งว่านายใหญ่ ซึ่งคนคนนั้นก็คือ...“เอาถุงผ้าออก” น้ำเสียงทรงอำนาจดังขึ้นต่อจากนั้น อึดใจต่อมาถุงผ้าที่ครอบหัวเธออยู่ก็ถูกดึงออก เชือกที่มัดมืออยู่ก็ด้วยดวงตาสวยปิดลงก่อนจะกระพริบถี่ ๆ เพื่อปรับสภาพ แต่เมื่อปรับสายตาได้และเห็นภาพเบื้องหน้าชัด ๆ หัวใจดวงน้อยก็ร่วงลงไปกองที่ตาตุ่มใบหน้านั้น...เธอรู้ได้โดยที่ไม่ต้องมีใครบอกเลยว่าผู้ชายที่นั่งสูบซิการ์ แผ่รังสีคุก

ทว่ายังไม่ทันได้ทำแบบนั้น ร่างสูงใหญ่ของลูกชายคนโตก็มายืนตระหง่านอยู่ที่หน้าประตูห้อง ทำเอาผู้เป็นพ่อชะงัก สิงหราชเดินเข้ามาข้างในห้องร่างสูงใหญ่ไม่แพ้กันมาบังทั้งสองคนเอาไว้ บรรยากาศในห้องดูเล็กลงไปถนัดตา ชายชุดดำนับสิบคนที่ยืนอยู่รอบห้องทำงานอันกว้างใหญ่นี้หันมองหน้ากันเลิ่กลั่กเพราะไม่มีใครคาดถึงว่านายน้อยคนโตจะเข้ามาเหยียบที่บ้านใหญ่อีก หลังทะเลาะกับนายใหญ่รุนแรงไปเมื่อหลายปีก่อน"แกมาทำไม ฉันสั่งไม่ให้แกมาเหยียบที่นี่อีกไม่ใช่เหรอ""ไม่ได้อยากมาเหยียบนักหรอก คุณเอาเมียผมมาทำไมล่ะ ไม่พามาดี ๆ ด้วยนะ กระทืบคนของผมจนต้องเข้าโรงพยาบาล ให้ผมสั่งกระทืบคนของคุณบ้างไหม"ว่าจบดวงตาคมของสิงหราชก็หันไปที่คนของพ่อตัวเอง มองหน้าเรียงไปทีละคนด้วยสายตาอาฆาต เพราะยังไม่ได้รับการยืนยันว่าคนไหนกระทืบคนของเขาจนไส้แทบแตกกันแน่"พวกมึงระวังตัวเอาไว้ อย่าคิดว่าพ่อกูจะคุ้มกะลาหัวไปได้ตลอดนะ" และเมื่อเห็นชายชุดดำเหล่านั้นหลบตาเขาอย่างขลาดกลัว สิงหราชจึงหันกลับมาที่พ่อของตัวเองอีกครั้ง"คุณไม่ละอายใจบ้างเหรอ ควบคุมไอ้เสือไม่ได้เลยต้องใช้วิธีสกปรกแบบนี้" สิงหราชถามเสียงเข้ม ก่อนจะยกมือขึ้นชี้หน้าผู้เป็นบ

บทสนทนาของสองคนพี่น้องจบไปเพียงแค่นั้น ทั้งสามพากันกลับบ้านซึ่งเคยอยู่ด้วยกัน คฤหาสน์หลังนั้นที่ไม่มีใครนอกจากแม่บ้านอยู่มานานแล้วสุดที่รักคอยเป็นพยาบาลส่วนตัวของพยัคฆ์ด้วยความเป็นห่วงแทบจะตลอดทันทีที่ไปถึง ส่วนตัวชายหนุ่มเองก็ได้ทีออดอ้อนอย่างหนักกระทั่งเวลาล่วงเลยมาถึงช่วงก่อนนอน พยัคฆ์ก็ยังไม่ยอมห่างกับเธอเลยแม้แต่วินาทีเดียว เหมือนว่าต้องการชดเชยช่วงเวลาสามเดือนที่ไม่ได้ใกล้ชิดกันเลย"เฮียคะ ทำไมไม่นอนหงายล่ะ มานอนซุกหนูแบบนี้เดี๋ยวแผลที่เย็บเอาไว้จะฉีกเอาได้นะคะ""ไม่ฉีกหรอก เฮียอยากกอดหนูนี่""โธ่...ถ้าเจ็บอีกจะทำยังไงล่ะคะ""ไม่เป็นไร ที่รักคะ เฮียขอโทษจริง ๆ นะ เฮียโง่เองที่เอาแต่เชื่อฟังป๊า จนเกือบทำให้เสียสิ่งที่ล้ำค่าที่สุดไป""หนูบอกแล้วไงคะว่าไม่โกรธแล้ว" เธอยิ้มให้เขาก่อนจะกดจูบลงบนหน้าผากเบา ๆ "วันนี้เฮียก็พิสูจน์แล้วนี่คะ ว่าเฮียเลือกหนูจริง ๆ"“งั้นเราเป็นแฟนกันนะคะ หนูเป็นแฟนกับคุณสิงห์แล้วก็ต้องเป็นแฟนกับเฮียด้วยสิ”“โอเคค่ะ เป็นแฟนกัน”ภาพคนกระหนุงกระหนิงกันพาให้สิงหราชที่นอนอยู่ข้าง ขวาถึงกับถอนหายใจ เขาเห็นมันอ้อนกอดหอมเมียมาตั้งแต่กลับมาถึงบ้าน ยิ่งเธอมาลืมเขาแ

ทั้งสิงหราชและพยัคฆ์ได้ยินอย่างนั้นก็หันไปมองหน้ากันยิ้ม ๆ ก่อนจะเดินเข้ามายืนข้างกัน คนพี่ประกบหน้าคนน้องประกบหลังอย่างที่ทำจนเคยชินมาตลอดหนึ่งปีที่เป็นแฟนกับพวกเขา“ไว้ค่อยแกะก็ได้ค่ะ แต่เส้นนี้ต้องใส่เลยนะคะ” พยัคฆ์ที่อยู่ด้านหลังกระซิบที่ข้างใบหูขาว ชายหนุ่มล้วงเอากล่องกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้มกล่องเล็กออกมาเปิดเผยให้เห็นสร้อยข้อมือสีโรสโกลด์ประดับจี้เพชรเม็ดงามต้องกับแสงไฟในห้องเป็นประกายวับวาว ขณะที่พี่ชายเกี่ยวเส้นผมของเธอไปทัดหู“ใส่ของคุณเสือก็ต้องใส่ของเฮียด้วยนะ” ด้านสิงหราชเองก็ไม่น้อยหน้า มือใหญ่ล้วงเอากล่องกำมะหยี่สีแดงออกมา เขาเปิดกล่องออกเผยให้เห็นสร้อยสีเงินอีกเส้นที่ประดับจี้เพชรขนาดพอกัน“ก็ใส่สิคะ ทั้งสองคนเลย” สุดที่รักว่ายิ้ม ๆ ไม่คิดปฏิเสธให้ใครเสียอารมณ์ทั้งนั้นเธอยกแขนขึ้นมาให้แฟนหนุ่มใส่กันคนละข้าง คุณเสือใส่ฝั่งซ้ายส่วนคุณสิงหราชใส่ฝั่งขวา พอใส่เสร็จเรียบร้อยแก้มขาวทั้งสองข้างก็ถูกสองแฝดกดจมูกหอมไปคนละฟอดสุดที่รักคิดว่าจบแล้วทว่าเธอคิดผิด เพราะเมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้นคุณสิงห์กับคุณเสือก็พาไปนั่งที่โซฟาเธอยังไม่เข้าใจสถานการณ์นักแต่ก็นั่งอย่างเชื่อฟัง มองพวกเขาท