All Chapters of สุดที่รักของเสี่ยแฝด: Chapter 51 - Chapter 60

เธอไม่ต้องเอ่ยปากขอซ้ำเขาก็เริ่มขยับสะโพกเข้าออกเนิบนาบ ลากน้ำหล่อลื่นที่ยังอยู่ภายในให้ไหลย้อยออกมาตามจังหวะที่ลากผ่าน ก่อนที่ไม่นานเอวสอบจะเริ่มขยับถี่ขึ้นตามแรงอารมณ์หลังจากนั้นสิงหราชก็ไม่เบาให้เธอเลยสักชั่วอึดใจ ที่คิดจะถนอมเหมือนลอยหายไปพร้อม ๆ กับเสียงหวานที่ขอให้เขาเอาเธอเมื่อครู่เขาทั้งตอกทั้งเน้น ขย้ำเธอไปเสียทุกที่จนแดงเป็นรอยมือ ทั้งยังโลมเลียฝ่าเท้าขาวผ่องอย่างหิวโหย ราวกับเท่าไหร่ก็ไม่พอ“ยะ อ๊า!! อย่าเลีย อื้อ อ๊ะ ๆ ” หญิงสาวร้องลั่นอย่างรับมือไม่ได้ เจอตอนที่เขาทำแรง ๆ จนเธอแทบไม่เป็นผู้เป็นคนมาแล้วก็หลายหน แต่ไม่เคยเจอคุณสิงหราชเวอร์ชันนี้เลยเขาไม่เคยทำให้เธอทั้งเสียวทั้งอายแทบแทรกแผ่นดินหนีขนาดนี้มาก่อน“ไม่เลียก็ได้ค่ะ” สิงหราชว่าอย่างนั้น ก่อนที่จะยันตัวขึ้นอัดแก่นกายใส่ช่องทางของเธออีกระลอกใหญ่ จนได้ยินเสียงเฉอะแฉะของน้ำหล่อลื่นที่กำลังหลั่งไหลเด็กสาวดิ้นพล่านเมื่อเขาเริ่มเสียบเสยท่อนลำเข้าใส่จุดจีสปอร์ตของเธออย่างแม่นยำ มือซ้ายของชายหนุ่มวางลงบนเนินเนื้อขาวนวลก่อนจะเริ่มใช้นิ้วโป้งขยี้เม็ดบัวสีสดเป็นจังหวะเดียวกันกับท่อนเนื้อที่กำลังอัดกระแทกถี่ระรัว“อ๊ายยย!

“อื้มม”“หวานจัง ทานลูกอมเหรอครับ”“นิดหน่อยค่ะ”“เฮียชอบกลิ่นสตรอเบอรี่นะ”“จริงเหรอคะ”“ทั้งตอนนี้ ทั้งตอนที่หนูอมแล้วกลิ่นมันติดปากมา”“เฮียยย”เสียงเรียกเฮียลากยาวของเธอเรียกรอยยิ้มของสิงหราชได้เป็นอย่างดี เขาขยับเข้ามาหอมที่ลำคอขาว มือหนาจับขาของเธออ้าออกจากกันแล้วแทรกตัวเข้าไปตรงกลางจัดการกอดแนบแน่นจนร่างกายของเราแทบหลอมรวมกันเห็นเธอหน้าแดงชายหนุ่มก็จู่โจมเข้าที่ริมฝีปากนุ่มทันใด ลำแขนแกร่งทั้งสองข้างโอบร่างเล็กจ้อยของสุดที่รักพาเดินไปยังโต๊ะสำหรับวางของที่ทำแบบนั้นเพราะเค้าน์เตอร์มันสูงเกินไป ต่อให้เขาสูงก็ยังทำอะไร ๆ ไม่ค่อยถนัด เพราะจูบครั้งนี้มันชักเลยเถิดไปไกลแล้ว“อื้อ แฮ่ก อื้มมม”ริมฝีปากของเธอและเขาไม่ห่างกันเลยสักวินาที มือหนาล้วงเข้าไปในเสื้อตัวเล็ก เคล้นคลึงเอวคอดของเธอหนัก ๆ จนสุดที่รักเผลอครางออกมาเสียงหวานยามที่ผละออกมามองตากันอีกครั้ง ก็ไม่ต้องมีคำพูดใด เพราะความต้องการในดวงตามันสื่อให้เห็นอยู่ชัด ๆ“ทำได้ไหมครับ”“แต่นี่มันในครัวนะคะ เดี๋ยวใครเข้ามาเห็น”“เฮียไล่ออกไปหมดแล้ว ในบ้านมีแค่เราสองคน”“แต่ว่าถ้ามีใครเข้ามา…”“ไม่ใครกล้าหรอก ใครเข้ามาจะไล่ออกให้หมด”

"จริงเหรอรัก เขาถึงขั้นจะซื้อคอนโดให้แกเลย?"มีนขณะที่ใช้ช้อนตักเค้กเข้าปาก ท่าทางเหมือนไม่ได้แปลกใจแต่ยินดีกับเธอเสียมากกว่า“อืม อยู่ ๆ เมื่อเช้าก็มาถามว่าอยากได้คอนโดแถวไหน”“เว่อร์อยู่นะ ตั้งแต่กลับมาจากภูเก็ตเนี่ย แล้วผัวหลวงแกจะซื้ออะไร ไม่น่ายอมกันป้ะสองคนนั้น"“ไม่ยอมหรอก ได้ยินคุณเสือถามฉันคุณสิงห์ก็บอกว่าจะซื้อรถให้ เดี๋ยวจะให้ฉันไปเลือกว่าเอาคันไหน แล้วเดี๋ยวจะส่งไปเรียนขับรถด้วย”“กาจะบู้ แล้วแกเอาไหม”“ไม่เอาก็โง่แล้วมีน แต่ว่าฉันไม่ค่อยสันทัดเรื่องคอนโดสักเท่าไหร่เลยขอเปลี่ยนเป็นตึกแถวแทน ฉันอยากทำร้านให้ป้า จะได้ไม่ต้องเข็นรถขายของร้อน ๆ อีก”“ตึกแถวเหรอ แถวไหนวะ”“แถวชุมชนที่ป้าเย็นอยู่นั่นแหละ แต่ว่าขยับออกมาข้างนอกหน่อย ยิ้มจะได้ไม่ต้องเดินเข้าออกทางเปลี่ยวทุกวัน”“แล้วเขาก็โอเคไหม ตอนแรกเขาอยากซื้อให้แกไม่ได้ซื้อให้ป้าแกนี่” มีนถามขณะตักเค้กเข้าปากอีกคำ สุดที่รักได้ยินดังนั้นก็พยักหน้านึกถึงเมื่อเช้าที่ตื่นมาเสี่ยก็เปย์ตึกแถวเสียแล้ว"เขาบอกว่าโอเคนะ ตราบใดที่เป็นชื่อฉันเขาก็จะซื้อให้ จิ้มโลเคชั่นมาได้เลย พอฉันบอกว่าอยากได้แถวไหนเขาก็ให้เลขาเอาสัญญาโอนกรรมสิทธิ์มาให

"เฮีย...""เรื่องคุณเสือใช่ไหมครับ""..."หลังได้ยินคำถามนั้นของเขาสุดที่รักก็เงียบไป เด็กสาวยืนนิ่งเป็นรูปปั้นราวครู่ใหญ่ ๆ ทว่าสิงหราชสัมผัสได้ถึงไหล่เล็กที่สั่นน้อย ๆ ชายหนุ่มจับให้เธอหันหน้ากลับมาหาตัวเอง"เด็กดี...""หนูเห็นคุณเสือไปกินข้าวกับผู้หญิงคนหนึ่ง เธอดู…""แตกต่างใช่ไหม""ใช่ ฮึ่ก! ค่ะ""คุณเวธิกา" ทันทีที่สิงหราชเอ่ยชื่อหญิงสาวก็เงยขึ้นมองเขา ใบหน้าสวยเต็มไปด้วยน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม ยิ่งเห็นชายหนุ่มก็ยิ่งรู้สึกเจ็บหัวใจมากเขาไม่น่าปล่อยให้เธอรู้เองเลย อย่างน้อยถ้าได้รับการบอกกล่าวดี ๆ อะไร ๆ มันก็คงจะดีกว่า แบบนี้มันโหดร้ายมาก สุดที่รักคงรู้สึกเหมือนโดนไม้ตีแสกหน้าถ้าเป็นเขาเองคงไม่เก็บความรู้สึกได้เท่าเธอด้วยซ้ำ"…เขาคือใครเหรอคะ""เป็นผู้หญิงที่ป๊าของพวกเฮียทาบทามให้แต่งงานกับคุณเสือครับ""…""ที่จริงเฮียก็รู้เรื่องนี้คร่าว ๆ มาสักพักแล้วล่ะ แค่ว่ายังไม่รู้ว่ามันจะเกิดขึ้นตอนไหน ไม่ใช่จะไม่อยากบอกหนูนะ เฮียแค่คิดว่ามันควรเป็นคนมาบอกกับหนูเอง ไม่คิดว่าหนูจะไปเห็นก่อนแบบนี้""หนูเข้าใจค่ะ" สุดที่รักตอบขณะที่ปล่อยน้ำตาให้ไหลบ่าลงมาอาบแก้มอย่างสุดกลั้น แต่เธอไม่สะอื้นเลยสั

เธออาจไม่ประสาเรื่องความรักมากนัก อาจไม่รู้จักวิธีการเป็นเด็กเสี่ยเท่ามีนา ไม่มีลูกล่อลูกชน เล่นเกมไม่เก่งเหมือนคนอื่น ๆแต่ด้วยอายุเท่านี้เธอรู้ว่าตัวเองมีศีลธรรมมากพอที่จะไม่ยุ่งกับผู้ชายที่มีเจ้าของหรือกำลังจะมีเจ้าของ“เฮียมีสิ่งที่ต้องทำ หนูเข้าใจจริง ๆ นะคะ แต่อย่าบังคับให้หนูต้องทำเรื่องแบบนั้นเลย ทำไม่ได้หรอก”แววตาเด็ดเดี่ยวของหญิงสาวแทงลงกลางหัวใจของเขาได้อย่างแม่นยำจนถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ เหนือไปกว่านั้นคือสิ่งที่เธอพูดมันกำลังตีแผ่ความเลวของเขาจนหมดท่าสุดที่รักไม่ได้ด่าเลย แต่พยัคฆ์กลับรู้สึกหน้าชา ชาไปหมดทั้งตัวด้วยความละอายใจ เพราะเขามันเลวที่ยังอยากเก็บเธอเอาไว้ ทั้งที่ตนจะไปทำเรื่องแบบนั้นจริง ๆทั้งที่ตัวเองก็โตขึ้นมาในบ้านที่ไม่อบอุ่น เขายังจะกล้าส่งต่อความเจ็บปวดไปให้คนอื่นหน้าด้าน ๆมันก็จริงอย่างที่สิงหราชว่า ในเมื่อตัดสินใจแล้วก็ควรไปให้พ้น ไม่อย่างนั้นเขาก็จะทำร้ายคนพร้อมกันถึงสามคนทั้งเวธิกาที่ไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลย เด็กสาวที่จิตใจดีอย่างสุดที่รัก และพี่ชายฝาแฝดที่แม้จะด่าเช้าเย็นแต่เขารู้ว่ามันรักเขามากกว่าใครที่สำคัญ สิงหราชมันรักสุดที่รักมากทำไมเรื่องน