Todos os capítulos de Love Beyond Contract: Capítulo 31 - Capítulo 40

“Mama, halina po, nakapagluto na ako,” aya ko kay mama, nanunood pala siya ang K-drama may pinagmanahan talaga ako.Naglakad na ako papunta sa dining table. Nakahanda na ang mga plato at kubyertos nakaupo na rin si Denver.“Manang sumabay na rin po kayo,” aya ko sa kanila marami naman kaming niluto ni Denver.Naupo na ako sa tabi ni Denver at Mama, nagsimula na ako magsandot ng kanin para kay Mama.“Anong nangyari sa daliri mo, nak?” takang tanong ni mama nang makita iyong daliri kong may band aid.“Nasugatan lang po,” nakangiti kong saad saka ipinagpatuloy ang pagsandot.Nagsimula na kaming kumain, may unting kwentuhan lang na naganap. Masaya ako dahil nandito na si Mama at hindi siya kinuha sa akin.Pagkatapos namin kumain ay iniligpit na namin ang pinagkainan namin, kami ni Mama tsaka ni Cara, si Denver naman ay nasa office niya dito sa loob ng mansion.“Oh Steve ngayon ka lang?” Napalingon naman ako kaagad nang magsalita si Mama.Si Kuya Steve nga, tama nga yung nakita naman nakas

Salamat pero… Mamaya ko na lang ito iinumin,” saad ko at inabot ang baso. Tumayo ako para ilapag muna ito sa table na nasa tabi ng kama.“Saan ka nga pala nagpunta Kuya?” tanong ko saka naglakad pabalik sa tabi ni Mama.“Kaya nga, kanina hindi ka sumasagod sa tanong namin… may problema Steve?” dagdag ni Mama.Huminga muna nang malalim si Kuya Steve saka naglakad papunta sa amin at umupo sa tabi ni Mama.“Pumunta lang po ako sa kaibigan ko… pasensya na po kanina pagod lang ako,” mahinahong saad ni Kuya. Nakahinga tuloy ako dahil sa sinabi niya akala ko ay napaano na siya.“Ganon ba, pinag-alala mo naman kami,” medyo galit na Mama.“Huwag na po kayo mag-alala, malaki na po ako at kayo ni Sienna ay lagi kong proprotektahan,” nakangiting saad ni Kuya.“Oh siya, matulog na tayo mag 9:00 PM na,” saad ni Mama saka tumayo na sila ni Kuya.“Ayusin mo na Sienna ang kama niyo at baka dumating na ang asawa mo,” utos ni Mama, tungo-tango at ngumiti bilang sagot.Naglakad na sila palabas ni Kuya, p

★Sienna’s POV★Pagkatapos kong linisin ang sugat ni Denver ay umakyat na muna ako para tingnan ang kalagayan ni Kuya Steve. “Ma, si Kuya?” tanong ko kay Mama nang makasalubong siya sa hagdan na pababa.“Nasa kwarto na,” tugon ni Mama.“Gano’n po ba? Pupuntahan ko muna siya,” saad ko. “Huwag na, ayaw niyang munang lumabas ng kwarto. Asikasuhin mo na si Denver at aalis pa kayo,” ani ni Mama at lumapit sa akin.Hinagod-hagod ng marahan ang aking buhok at saka sinabay ako sa paglalakad niya pababa.Hindi na ako umangal dahil baka gusto na muna ni Kuya mapag-isa.Mga ilang saglit lang ay nakahanda na ang mga bagahe ko sa may sala, nagtungo na muna kasi ako sa kusina.“Aalis na ba tayo?” tanong ko kay Denver.Naabutan ko silang nag-uusap na naman ni Mama. Pero kaagad naman silang huminto nang makalapit ako sa kanila."Yes, our private airplane is ready. We're going to be late otherwise," saad niya.“Gano’n ba, pupuntahan ko lang si Kuya para makapagpaalam,” ani ko at hahakbang na sana kaso

Habang nasa byahe kami, hindi ko talaga maiwasang titigan ang paligid mula sa bintana ng sasakyan. Para akong bata na ngayon lang nakakita ng tunay na snow. Ang ganda talaga ng Korea. Parang nasa pelikula lang ako—puting-puti ang paligid, may mga Christmas lights pa sa gilid ng daan, ramdam mo na talaga na malapit na ang Pasko. Ang bawat liko ng sasakyan ay parang eksena sa isang romantic drama.“Denver, malayo pa ba ‘yung condominium mo?” tanong ko habang nakatitig pa rin sa labas.“We need to stop by Hyundai Seoul first,” sagot niya.Napalingon ako sa kaniya, kunot-noo. “Ano ‘yon?”“It’s a mall. Don’t worry, it’s close by. We just need to buy some warm clothes,” nakangiti niyang tugon.“Ganoon ba…” tango ko, sabay balik ng tingin sa labas.Tahimik muna kami pareho habang umaandar ang sasakyan. Hindi awkward ha—kumbaga, komportableng katahimikan. Naramdaman ko lang na napapangiti ako sa sarili kong damdamin. May something sa presensiya ni Denver na nagbibigay ng hindi ko maipaliwanag

Sienna’s POVKunot-noo akong nakatitig sa direksyon nina Denver at ng babae sa harapan niya. Hindi ako makapaniwala sa nakikita ko—ang flawless na kutis, ang classy na pananamit, at ang recognizable na ngiti… Wait lang. Si Hana Yoon ba 'yan?Parang slow motion akong lumapit, pilit iniisip kung baka naman kamukha lang. Pero nang marinig ko siyang magsalita…“Denver, annyeong, oreonman-iyo!”(Denver, hello, long time no see!)…hala, siya nga talaga!Pakiramdam ko bumagal ang tibok ng puso ko. Isa sa mga iniidolo ko mula pa noong high school—kaharap ngayon ng asawa ko. At hindi lang basta kaharap… close sila?Bago pa ako ma-overwhelm ng emotions, narinig ko si Denver na nagsalita."Joheunhamnida, neo-neun eottehge? Oops, gieoghae bwa, na-ui anae Sienna-o ipkilhaketda.” (I'm fine, how about you? Oops, before I forget, I want to introduce my wife Sienna) Sabay niyang hapit sa akin sa bewang at ngiti niyang parang proud na proud.Mapapansin mo talaga ‘pag proud ang isang lalaki sa asawa niy