Todos los capítulos de The Only Woman of the Cold Billionaire Mafia Prince: Capítulo 121 - Capítulo 130

“Kamusta, young lady? Nice seeing you again. Ikaw lang ba ang mag-isa ngayon?” tanong sa akin ng matandang babae na nakasabayan ko ring mag-enjoy sa hot springs kahapon dito sa Agnes Peak, isang sikat na bathhouse sa paanan ng Mount Agnes. “Opo, lola. May lakad kasi ang kasama ko ngayon. Sumama po siya sa amo niya,” nakangiti kong sagot sa kanya bago ako tuluyang lumusong sa umuusok na tubig na may bango ng sulfur at lavender oils mula sa dispensers sa gilid. Kasama ko si Yue kahapon dito dahil katulad ko, hot bath din ang nauna niyang naisip nang tanungin kami ni Vaughn kung saan namin gustong magtungo pagkarating namin dito sa Agnes Peak. Ang bayang ito ang itinuturing na pinakasikat na tourist attraction sa Northhaven dahil sa mga natural hot springs nito, pero napansin ko simula nang dumating kami rito ay tila hindi gaanong karami ang mga turista. “Lola, napansin ko po na parang hindi masyadong marami ang mga tao ngayon?” tanong ko sa matanda habang inaayos ang aking buhok. “Ma

Inabot ko ang phone at pinanood ang bawat segundo niyon. Mas lalong humigpit ang aking panga sa tindi ng poot habang pinapanood si Crusher. They were mercilessly torturing a minor, the beloved brother of my wife, and they were doing it right in front of her. "P-Please, don't hurt my brother! Ako na lang ang saktan ninyo! He is just a minor... please, ako na lang!" pagaw na hiyaw ni Mira habang nakatali ang kanyang mga kamay sa likuran ng isang lumang kahoy na silya, ang kanyang suot na puting roba ay puno na ng mantsa ng luha at alikabok. "Vaughn, help me!" pakiusap niya, ang kanyang mga mata ay nagmamakaawa habang patuloy na umaagos ang kanyang mga luha. “M-Mira...” usal ko, may gusto akong sabihin pero hindi ko mailabas sa bibig ko. Isang malakas at nakapapangilabot na halakhak ang namutawi sa video, galing iyon sa lalaking kumukuha ng video, ang lalaking kanina lang ay kausap ko. Lumapit ito at mas lalong ipinakita ang buong mukha ni Mira sa camera. Halos bumaon na ang kuk

MIRA“One last word, Mira.” Mula sa pagkakatungo ng aking ulo ay dahan-dahan kong iniangat ang aking paningin at sinalubong ang kanyang mga mata habang ang dulo ng kanyang baril ay nakadikit na sa aking noo.Ramdam ko ang lamig ng bakal na tila humahalik sa aking balat at sa isang pitik lang ng kanyang daliri ay alam kong tuluyan nang sasabog ang bungo ko.“Can I have four final requests instead of just one last word before my tragic death?” hiling ko sa isang nanghihinang tinig.Hanggang ngayon ay hindi pa rin ma-proseso ng utak ko na wala na si Crusher. Ang pinakamamahal kong kapatid ay pinatay nila. Namatay siya dahil kay Vaughn. Kung hindi niya kami dinala rito, hindi sana nangyari ito.Ang taong 'yon... hinding-hindi ko siya mapapatawad. Pinahirapan nila ang isang menor de edad, binugbog nang paulit-ulit hanggang sa naisipan nilang kitilin ang buhay nito. Nakakasuklam ang ginawa nila. Hanggang impyerno ay isusumpa ko sila.“P-Please...” pakiusap ko habang tuloy-tuloy ang pagtulo

“Ako na ang bahala,” at mabilis na inutusan ni Camelia ang mga tauhan na kunin na ako at dalhin sa lugar kung saan ako susunduin ni kamatayan.“Sylvette, ikaw na ang bahala sa kapatid ni Mira,” utos ni Camelia rito at ipinaubaya sa kanya ang katawan ni Crusher na walang buhay habang nakakulob sa sahig at nakatali ang mga kamay.Blankong mukha lamang ang ipinasilay ni Sylvette rito at tanging sa akin lamang ang kanyang paningin.“Alam ko naman na gusto mong ikaw mismo ang tumapos sa kanya pero sa akin na pinaubaya ni Vladimir ang babaeng iyan kaya ako na ang bahala sa kanya,” ani Camelia rito nang bahagyang pabulong.“Okay,” maikling tugon nito bago nilapitan ang nakahandusay na bangkay ni Crusher. Gamit ang paa ay itinulak niya ito para mapatihaya ito sa pagkakahiga.Marahas na lamang akong napapikit ng mga mata. He is already dead at hindi ko kayang tingnan ang kanyang kaawa-awang mukha.Habang papalabas kami ng warehouse, naidako ko muli ang matalim na tingin kay Sylvette.She lifte

“His condition is now stable. Ang kailangan na lang nating gawin ay antayin siyang magising,” ani Grace bago siya marahang umupo sa tabi ko. Kasalukuyan kaming nasa labas ng private ICU kung saan nakaratay ang wala pa ring malay na si Crusher.“Grabe ang bugbog na natamo ng bata. Hindi ko akalain na gaganunin nila ang isang inosenteng menor de edad,” dagdag pa niya at ang kanyang boses ay puno ng pait at simpatya.Nanatili akong tulala habang nakatitig sa puting pader ng ospital.“Mabuti kung ganoon. Masaya akong malaman na stable na ang kanyang kalagayan,” tugon ko pero ang tinig ko ay walang buhay.“He is a fighter. Sa kalagayan niya, mas pinili niya pa ring lumaban para huminga. It was a miracle na buhay pa siya,” ani Grace bago niya ipinatong ang kanyang kamay sa aking balikat, isang kilos na nagpalingon sa akin sa kanya.“Ang problema natin ay kung paano sasabihin sa kanya ang nangyari sa ate niya kapag tuluyan na siyang nagising.”Ramdam ko ang muling pagkirot ng aking dibdib. K