All Chapters of The Only Woman of the Cold Billionaire Mafia Prince: Chapter 131 - Chapter 140

“Pero hindi ka niya mahal, Vaughn,” kalmadong singit ni Sylvette kaya naidako ko ang tingin sa kanya.“That’s exactly what she told me. She told me everything—about your marriage deal, about what she truly felt for you—before she died,” kalmadong dagdag ni Sylvette.“N-Nagkausap kayo?” tiim-bagang na tanong ko.Palihim kong iginalaw ang aking kamay sa ilalim ng mesa at hinawakan ang baril na nakasuksok sa aking tagiliran.Muling gumuhit ang kanyang mapanuksong ngisi. Alam niya ang ginagawa ko. Alam niyang hindi ako magdadalawang-isip na kalabitin ang gatilyo kapag napatunayan kong kasabwat nga siya sa pagpatay sa asawa ko.“Oo. Nag-usap nga kami ni Mira, at may hiniling siya.” Sandali siyang tumigil. “She asked me to kill her.”Napahigpit ang aking panga.“She hated you. She cried in agony and fury when she witnessed how Vladimir killed her brother. And when she finally believed that Crusher was dead—when I approached her—she begged me to end her life. She cursed you, blamed you, and

Habang naririto kami sa porch, pinapanood ang paulit-ulit na pagmamakaawa ni Camelia damay na si Caroline na huwag silang paalisin sa mansiyong ito, pasimple akong napatingin kay Sylvette. She was just coldly watching them. Wala man lang bakas ng simpatya o anumang emosyon sa kanyang mukha. Sylvette meant it. Gusto niya talagang lisanin na ng dalawa ang mansiyong ito para tuluyan nang mabura ang kanilang anino sa pamilyang ito.“Where is Vladimir? Is he still alive?” tanong ni Lolo habang ibinabaling niya ang kanyang mga mata sa akin.“Yeah. I’ve been torturing him for days. If you want to see him, I’ll personally take you there,” sagot ko sa mahinahong tinig, kahit nagliliyab ang poot sa loob ko.“Sige. I want to see him. Ayaw ko siyang mamatay nang hindi man lang nararamdaman ang matinding poot ng isang amang naulila dahil sa ginawa niya. Pinatay niya ang kaisa-isa kong anak na si Vina. Inampon ko siya at itinuring na tunay na anak pero ang iginanti niya ay pinaslang niya ang pinaka

Nagmamadali akong naghanap ng damit na maisusuot kahit hindi pa ako nakakapaghilamos. “Sige. Naririto lang naman siya. Dalian mo lang ng kaunti para may magbantay sa kanya,” litanya niya bago tuluyang nagpaalam sa akin.Habang nasa harapan ako ng malaking salamin, napatitig ako sa sariling repleksiyon. Magulong buhok, mga matang may malalalim na eye bags, nangangayat na mukha, at nanghihinang katawan. Ito ang epekto ng ilang araw na walang mintis na paglalasing. Hindi ako makatulog nang maayos kapag hindi ako nakakainom ng alak, at hindi ko na magawang kumain nang tama.I have been thinking of her. I have been thinking of my wife for weeks, still hoping against all odds that she is still alive—na may pinuntahan lang siyang lugar para mag-unwind.Pinatigil ko na ang mga tauhan ko sa paghahanap noong nakaraang linggo pa dahil sa kaibuturan ng puso ko ay alam kong buhay pa ang asawa ko. Malakas ang kutob ko na baka nagbabakasyon lang siya, kaya hindi ko na kailangan ng anumang ebidensya

Nakatitig ako nang seryoso sa screen ng laptop, tinititigan ang bawat anggulo ng mukha ng aking asawa habang kaharap ang isang bote ng mamahaling alak. Hawak ang baso ay dahan-dahan kong nilagok ang likidong nagbabaga sa lalamunan ko bago muling nagsalin nang walang pag-aalinlangan.“Anong pumasok sa isip mo, Mira? Bakit mo ba ako pinagtataguan?” tanong ko sa kawalan, para akong baliw na kinakausap ang kanyang litrato habang mag-isa sa loob ng penthouse. Dito na ako dumiretso pagkatapos mabigo ng aking mga tauhan na madala siya sa harapan ko. Ang lahat ng mga tauhan at koneksyon ko ay tila nawalan ng silbi dahil sa bilis niyang makatakas. Sa dami ng mga tauhan na inutusan kong habulin siya, nagawa pa rin niyang makalusot sa ganoong paraan. “Ganoon ka ba kagalit sa akin kaya tinatakbuhan mo ako, asawa ko?” tuloy ko na may bigat at diin ang bawat pantig na pagkakabigkas bago ako muling lumagok ng alak.Nakailang salin na ako at pakiramdam ko ay kulang pa rin. Gusto ko pang lunurin ang

**VAUGHN**“Anong ginagawa mo rito, Sylvette?” hindi makapaniwalang tanong ko habang pilit na ibinabangon ang aking katawan mula sa malambot na kama.“Tinawagan mo ako kagabi at sinabing pumunta rito, kaya hindi na ako nag-atubiling tumungo agad,” sagot niya sa isang malamig at tila walang pakialam na tono bago niya dahan-dahang hinila ang kumot para ayusin ang pagkakatakip sa kanyang hubad na katawan. Muli kong naibaling ang tingin sa hawak kong phone. Tumatawag na naman si Aila. Ano naman kaya ang ibabalita niya sa akin sa pagkakataong ito? Isa na naman bang balitang hihilas sa huli kong katinuan?“Sir Vaughn, ipapaalam ko lang po sa inyo na humihingi po ng DNA sample si Doctora Grace para po makumpirma kung ibang tao po ang nakita naming bangkay doon sa Northhaven,” aniya sa kabilang linya pagkasagot ko ng tawag. Inis akong napabuga ng hangin. “No need na ang DNA test, Aila. Sabihin mo na lang kay Grace na huwag niya nang ituloy ang binabalak niyang test dahil nakita ko na ang as