บททั้งหมดของ Hostile Takeover (of My Heart): บทที่ 11 - บทที่ 20

(Erena's POV)Nakalabas na siya ng Kingson Group building, ramdam pa din niya ang kaba at gulat sa nangyare. Habang naglalakad nararamdaman niyang nanghihina ang tuhod niya. Parang anytime bibigay ito. Parang naiwan ang kaluluwa niya sa conference room kung saan siya nag-present kanina. Hindi siya makapaniwalang... siya ‘yon. Si Aki.“That freakin' guy,” bulong niya habang naglalakad sa sidewalk, bitbit ang tablet at folder. Inaantay niya ang kanyang assistant na dala ang sasakyan para sunduin siya sa labas ng building. Makalipas ang ilang minuto at nakasakay na sila sa kotse pabalik sa opisina. Tahimik si Erena habang nakatingin sa labas ng bintana. Sa utak niya, parang may mini fire drill. *What the hell just happened?*“Ma’am, tumawag po sila kanina. They accepted our proposal and they want to do the contract signing tomorrow sa office nila. They are preparing the terms and contract today.” ulat ng isa sa mga staff na kasama niya na nagmamaneho.Napatingin siya sa harap ng sasaky

Napapangiti si Erena habang papasok sa kanyang opisina. Kahit kita niya ang pagtataka sa mga taong nakakasalubong niya mula sa baba hanggang pagakyat niya sa floor kung nasaan ang opisina niya, tuloy tuloy lang siya at walang pakialam sa paligid.Kahit ang sekretarya niya ay gulat na gulat na parang nakakita ng multo. Pero lahat yun ay iwinaksi niya at patuloy lang siya sa paglalakad. Para na siya nababaliw dahil nakangiti siya sa buong paglalakad. Hindi niya maintindihan bakit ngiting ngiti siya. Well, masaya naman talagang sa wakas ay she got the deal with the Kingson group. Pero bukod dun ang sarap ng almusal niya kanina. Para siyang nasa alapaap. Bigla siyang napahinto ng maisip kung in love na ba siya sa lalaki. Halos gusto niya ng batukan ang sarili dahil ilang araw pa lang sila nagkatagpo in love agad?Ganun na ba ako karupok? Makakita lang ng gwapo, in love na? Hindi nga naging maganda ang tagpo nila. Inihilig niya ang ulo sa sandalan ng kanyang upuan. Sino ba namang mag-aak

Maagang dumating sa opisina si Erena. Para daanan ang mga mahahalagang papeles na kakailanganin sa meeting nila sa Kingson Group. Naisip niya nga kahapon na huwag na ipasabi sa kanyang pinsan ang meeting ngayong araw sa Kingson group dahil alam niyang masisira lang ang araw niya dito. Pero dahil maaaring magsumbong ito sa ama kaya naman kahit labag sa loob niya ay ipinaalam niya ito sa pamamagitan ng kanyang sekretarya. Nang masiguro niyang wala na siyang nalimutan, agad din siyang lumabas sa opisina. At sinabihan ang kanyang sekretarya na tawagan si Mikaela na doon na lamang sila magkita sa Kingson Group.Mahigit isang oras din ang inabot ng byahe niya bago makarating sa Kingson Group. Pagbaba niya ng sasakyan agad siyang sinalubong ng valet sa harap ng lobby. Kinuha ang susi ng sasakyan at binigyan siya ng ticket, habang ang kotse niya’y mabilis na inikot papuntang basement parking. Wala pang limang minuto, nasa loob na siya ng building.Sa loob, sinalubong siya ng tauhan roon ng

(Joaquin's POV)Tagaktak ang pawis sa mukha ni Joaquin habang nainom ng tubig. Linggo ngayon pero maaga siyang gumising para tumakbo. Nakailang ikot din siya sa park bago huminto at magpahinga. Maliwanag na ang paligid. Pinili niyang umikot pa ng isang beses bago umuwe. Paguwe niya sa kanyang condo, agad siyang dumiretso sa cr upang maligo. Hinayaan niyang umagos ang maligamgam na tubig ng shower sa kanyang katawan. Bigla niyang naalala ang mukha ni Erena kahapon ng hindi sinasadyang makita ito sa Mall. He went to check on the mall yesterday and got a glimpse of Erena from the crowd. Masaya itong natawa kasama ang pinsan niya at ang lalaki. Hindi niya maalis ang tingin sa pagkakahawak ng lalaking iyon sa braso ni Erena. Napakunot ang noo niya. Sa pagkakaalam niya ay walang nobyo ang dalaga. "Who is that guy?" Tanung ni Joaquin sa kanyang assistant. Agad namang tumalima ang kanyang assistant at sinundan ng tingin ang kanina pa pinagmamasdan ng amo. Naglabas ng tablet ang kanyang

Hindi niya maiwasang paulit-ulit na isipin ang bawat sulyap ni Mikaela kay Joaquin, ang bawat pagtawa nito sa mga biro ng binata, at ang bawat pagkakataong tila parang nag eenjoy din ang binata sa presensya ni Mikaela. Pagdating sa opisina, agad niyang isinara ang pinto. Binagsak ang bag sa mesa at walang sabi-sabing hinubad ang kanyang blazer, saka ito itinapon sa isang sulok. Parang may apoy sa loob ng dibdib niya na ayaw magpahupa. “Anong problema ko?” bulong niya sa sarili habang naglalakad paikot sa opisina. “Bakit ba ako nagkakaganito?” Umupo siya sa gilid ng mesa at kinusot ang sentido. Gusto niyang ibalik ang focus sa trabaho. Sa Eco Mall. Sa plano. Para sa ikatatagumpay nitong proyekto. Pero lahat ng iyon ay biglang naitaboy ng isang emosyong hindi niya inaasahang maramdaman—selos. “Selos? Talaga ba, Erena?” sambit niya, halos mapatawa sa sarili. “Eh ano bang meron? Hindi naman kayo. Hindi ka naman niya nililigawan. Wala nga kayong usapan. Wala. Isa pa, puro trabaho