Todos los capítulos de FROM OLD MAID TO BILLIONAIRE'S WIFE: Capítulo 271 - Capítulo 280

PUMASOK si Honeylet sa kuwarto ng kanyang anak. Tanghali na ay tulog pa ito isang linggo na ang nakalipas simula noong mangyari ang masasakit na pangyayari sa mismong kasal ng kanyang anak. Napailing-iling si Honeylet. Binuksan niya ang kurtina at sumilaw ang liwanag ng sikat ng araw sa loob ng kuwarto ni Jav. "Mom... natutulog pa po ang tao, e..." reklamo ni Jav. "Wala ka na bang gagawin sa buhay mo, kundi ang uminom at magdala ng babae sa mansyon. Napapabayaan mo na ang kompanya. Alam mo ba 'yon?" Dahan-dahang umupo si Honeylet sa gilid ng kama. Kita niya ang bakas ng pagod at pagkalugmok sa mukha ng anak. Ang dating maayos at palaging kontroladong si Jav ay tila anino na lamang ng dating sarili. “Hindi mo puwedeng takasan ang ginawa mo sa pamamagitan ng alak,” mariin niyang sabi. “May mga taong nasaktan. May mga responsibilidad kang iniwan.” Napabuntong-hininga si Jav at napaupo. Magulo ang buhok, namumugto ang mga mata. “Mom, hindi n’yo naiintindihan… Mahal ko po si Elorda.”

"UNO... Dos, pumasok na nga kayo sa bahay at kakain na tayo..." tawag ni Elorda sa mga anak. Namumuhay sila nang tahimik sa isang malayong probinsya. Nagtayo siya ng isang maliit na tindahan para kahit paano ay may pangtustos siya sa mga pangangailangan nilang mag-ina. Nagpakalayo-layo sila para takasan ang kahihiyang nangyari at si Jav mismo. Kasama niya nag inay at itay niya, kasama ang bunsong kapatid na si Eros. Sina Elaine at Harry ay nasa malapit lang nakatira. Suportado siya ng kanyang buong pamilya. Umalis na si Elorda mula sa kusina matapos ihain ang pagkain, at tinutok ang mga mata niya sa maliliit niyang anak na sabik nang kumain. Napangiti siya nang makita silang nag-uusap at nagtatawanan, parang normal na pamilya lang, kahit sa likod ng kanyang puso ay may kirot pa rin mula sa nakaraan. “Salamat at nandito kayo lagi para sa akin,” bulong niya sa kanyang sarili, habang tinutulungan ang bunso nilang si Uno na may sabay na halakhak. Lumapit si Eros at hinawakan ang bali

LUMIPAS pa ang isang buwan, medyo nasasanay na si Elorda sa buhay nilang mag-iina sa probinsya ng San Carlos. Wala na rin siyang balita kay Jav at wala na siyang balak pa na alamin ang nangyayari sa dating asawa. "Inay, ako na po ang bahala kay Joy. Kayo na lang po muna dito sa tindahan..." sabi ni Elorda habang nilalapitan ang ina na karga ang anak. "Anak, magpahinga ka kaya muna. Kaya naman naming bantayan ang tindahan at si Joy." "Kaya ko po... saka para po ito sa mga anak ko. Wala na po kaming aasahan ngayon. Kundi ang mga sarili namin," determinadong sagot ni Elorda. "Andito kami para sa inyo. Hindi namin kayo pababayaan ng mga apo ko." Ani ni Elina. Napangiti si Elorda sa sinabi ng ina. May kirot pa rin sa puso niya, pero unti-unti na niyang tinatanggap ang realidad ng buhay. “Salamat po, Inay,” mahina niyang tugon bago hinalikan sa noo ang anak. “Pero kailangan ko ring matutong tumayo sa sarili kong mga paa.” Lumabas siya ng tindahan bitbit si Joy, diretso sa likod-bah

ARAW ng fiesta ng San Carlos. Bihis na bihis ang mag-anak ni Elorda. Lahat sila ay pupunta sa bahay ni Manuel. Ang sabi nito ay may susundo sa kanila para dalhin sila sa lupain nito. "Alam mo, anak, bumabalik na ang dati mong sigla. Nakakangiti ka na ngayon. Hindi latulad noong medyo sariwa pa ang sakit," sabi ni Elina sa anak. "Andito po ang mga anak ko. Kailangan ko pong maging matatag." Napangiti si Elina sa sagot ng anak. Kita sa mga mata ni Elorda ang pagod at bakas ng pinagdaanan, pero nariyon din ang bagong tibay na unti-unting umuusbong. “Ganyan ka talaga, anak,” sabi nito habang inaayos ang kwintas ni Elorda. “Kahit anong pagsubok, inuuna mo pa rin ang mga bata.” Tahimik na tumango si Elorda. Napatingin siya sa kanyang mga anak na abalang-abala sa pagsusuot ng kanilang mga damit. Sa sandaling iyon, may munting kirot pa ring sumisilip sa kanyang dibdib. Pero mas nangingibabaw ang pasasalamat na kahit wasak ang ilang bahagi ng kanyang buhay, buo pa rin ang kanyang pagigi

NASA bar na naman si Jav at nagpapakalunod sa alak. Kahit siya pakiramdam niya ay nagiging inutil siya. Natigilan siya nang may tumapik sa balikat niya. "Kevin..." sinundan niya ng mata ang pag-upo ng kaibigan sa tabi niya. "Kumusta ka na, Jav?" May ilang linggo na rin silang hindi nagkikita, simula noong insidente ng kasal nila. "Ito sira pa rin ang buhay..." sagot niya. Napaharap si Jav sa kaibigan. "Sabihin mo nga sa akin ang totoo, Kevin." Parang namutla si Kevin at napaiwas ng tingin kay Jav. Kinuha niya ang isang bote ng beer at tinungga. "Ano bang nangyari noong gabi ng bachelor's party ko? Wala talaga akong maalala." "H-Huh? Wala akong alam..." Napatitig si Jav kay Kevin. Kita niya ang panginginig ng kamay nito habang ibinababa ang bote. “Kevin…” mariing tawag niya. “Huwag mo akong gawing tanga. Kung wala kang alam, bakit parang guilty ka ngayon? Hindi ka nagpapakita sa akin.” Napabuntong-hininga si Kevin. Matagal itong nanahimik, para bang nag-iipon ng lakas ng loo