All Chapters of Win Me Back, My CEO Husband!: Chapter 421 - Chapter 430

Bukod pa roon, nahubad na rin ni Jessica ang kanyang panlabas na damit.Biglang napaungol si Jessica.“A-Ah...”Nais niyang sumigaw, ngunit mabilis na tinakpan ni Raven ang kanyang bibig, mariing pinigilan ang tunog.“Huwag kang gumawa ng ingay,” mahina ngunit mariing sabi niya. “Maaaring marinig tayo ng nanay ko at ng kapatid ko. Gusto mo ba nilang makita ito?”Agad na kumurap si Jessica, gulat na gulat ang hugis-almond niyang mga mata. Inalis niya ang kamay ni Raven at mabilis na umiling.“H-Hindi ako sisigaw. Ilagay mo muna ako sa sahig.”Pinakawalan siya ni Raven. Pagkalapag ng mga paa niya sa sahig, umatras agad si Jessica, pilit na lumalayo sa kanya.Ngunit sa pag-atras niya, hindi sinasadyang nahawakan ng kanyang kamay ang isang bagay. Hindi iyon ang unang beses na nakasalamuha niya ang ganitong pakiramdam.Sa kuryusidad, kusang gumalaw ang kanyang kamay.“Ano ito rito?” takang tanong niya.Nagbago naman agad ang ekspresyon ni Raven.“Jessica, huwag mo ’yan hawakan!”

Hinila ni Raven ang kumot hanggang matakpan ang kanyang mukha. Tahimik lamang siya, hindi nagsasalita, tila ba nagkukubli hindi lang sa liwanag kung hindi pati sa kahihiyan. Ayaw niyang magsalita. Sa unang pagkakataon na gumawa siya ng mali, nahuli pa siya ng mismong babaeng ayaw niyang makasaksi nito. Para bang sinumpa ang kanyang kapalaran.Inabot ni Jessica ang kumot at marahang hinila iyon pababa, inilantad ang mukha niyang pilit nagtatago.“Raven, magsalita ka,” mariin niyang sabi. “Bakit ka nanonood nang ganitong klaseng video?”Nakahiga si Raven sa kama sa isang tamad at halos pabaya na postura, ang isang paa ay nakaunat, ang katawan ay sobrang relax lang. Isang anyong hindi sinasadyang naglalabas ng mapanganib na alindog.Inagaw ni Jessica ang kumot mula sa kanya at lumapit pa. Sa sobrang lapit nila, bahagyang sumalpok ang maliit niyang katawan sa lalaki.Hindi na nag-abala pang magkunwari si Raven. Bahagya siyang tumagilid at malamig na nagsalita sa babae.“Ano ngayon ku

Naglibot ng tingin si Shawn sa loob ng condo unit. Ang mamahaling dekorasyon, ang bawat detalye, lahat ay nagpapahiwatig nang labis na paggasta.“The decoration here must have cost quite a lot, right?” malamig na saad ni Shawn.Walang emosyon ang mukha ni Maxine nang sumagot siya. “So?”Bahagyang kumunot ang noo ni Shawn, nagtanong.“Kay Franco ba galing ang lahat ng perang ’to?”“Oo,” diretso ang sagot ni Maxine, walang bahid ng pag-aalinlangan. “Lahat ay galing sa boyfriend ko. Siya ang bumili ng luxury car, siya rin ang bumili ng mamahaling condo unit ko. Dala ko lang ang bag ko nang lumipat ako rito.”Biglang pinisil ni Shawn ang manipis niyang mga labi. May kung anong kumislap sa mga mata niya. Sa sandaling iyon, may napansin siya sa ibabaw ng coffee table.Humakbang siya palapit doon.“Ano ’to?” tanong niya.Tumingala si Maxine at sa mismong sandaling iyon, kumitid ang malinaw at matatalim niyang mga mata.Isang pregnancy test ang nakahiga roon. Agad niyang inabot iy

“Shawn, tinawagan ko si Monica!”Matapang ang naging tawag ni Franco sa kanya, at nagpasya si Maxine na tawagan si Monica para malinaw niyang makita kung ano ang nangyayari.At tama nga. Huminto ang lalaking nakadagan sa kanya. Mula sa itaas, tumingin pababa si Shawn.Ngumisi si Maxine. Matagal na niyang alam na magiging kapaki-pakinabang ang pangalan ni Monica. “Shawn, umalis ka na sa bahay ko ngayon din, kung hindi sisiguraduhin kong malaman ni Monica na sinubukan mo akong akitin ngayong gabi. Maaaring wala siyang magawa, pero sisiguraduhin niyang wala ka nang magagawa pa,” banta ni Maxine.Dahil diyan, tila nag-aapoy ang titig ni Shawn, paos at mababa ang boses niya nang sabihin, “Maxine, ano ba ang nangyayari sa ’yo?”Nanlaki ang mga mata ni Maxine. Si Monica ang pinag-uusapan nila pero bakit iba ang tinatanong niya? Ano ba ang mali?Yumuko si Shawn at hinalikan ang maputi niyang tenga. “Maxine, may tumutulo.”'Ano ang tumutulo?'At dahil diyan, biglang may naunawaan si

“Mr. Velasco, gabi na. Maaari ka nang umalis.” Malumanay ang pagkakasabi ni Maxine sa mga salitang ito kay Shawn. “Gabi na. Matulog ka na rin,” sagot naman ni Shawn, ang boses niya ay mababa, pero may halong pagnanasa.'Balak ba niyang matulog dito ngayong gabi?' tanong ni Maxine sa sarili, bahagya nang kinakalabit ang dibdib sa kaba.“Mr. Velasco, hindi pa ba naihahatid ng assistant mo ang card ng condo mo?” dagdag ni Maxine, pilit kinokontrol ang tono ng boses.“Bukas pa niya madadala. Kaya ngayong gabi, dito ako matutulog, kasama mo,” malamig at determinado ang sagot ni Shawn.“Hindi. Hindi pwede,” ani Maxine, habang napabuntong-hininga. Ramdam niya ang bigat ng sitwasyon.Tumingin siya nang diretso, ang tingin ni Shawn ay malinaw at walang pag-aalinlangan.“Just to remind you, I am not asking your permission.”Bago pa makasagot si Maxine, dumilim ang kanyang paningin nang dumampi muli sa kanya ang labi ni Shawn. Hindi na niya alam kung saan ang hangganan ng kanyang saril