Tous les chapitres de : Chapitre 451 - Chapitre 460

Nakatutok ang lahat ng mga mata kay Monica. Parang mga kutsilyong walang awa ang mga titig na tila mapanuri, mapanghusga, at puno ng pagkamuhi.“Siguradong magkasabwat sina Nora at si Monica. Talatang sinubukan nilang patayin si Maxine.”“Mabuti na lang at legend ang medical master na si Maxine, o si Surgery Master. Kung hindi, matagal nang namatay si Surgery Master sa kanilang mga kamay.”“Itong naman ay Monica ay ninakaw na nga niya ang ina, pamilya, at posisyon ng iba tapos kung ano pa ang naiisip gawin. Ano pa ba ang kulang sa kanya? Bakit gusto pa rin niyang saktan si Surgery Master?”“May mga taong likas talagang masama.”Nanatiling tahimik si Monica sa kabila ng kanyang mga naririnig mula sa iba. Ang tinatawag nilang likas na masama ay siya iyon.Ngunit sa loob-loob niya, malinaw na malinaw ang isang bagay. Ngayong gabi, bawat hakbang ay isang patibong na inihanda ni Maxine. At ang mas masahol pa, siya mismo ang kusang pumasok sa bawat isa.Hindi maitago ang pagkadismaya

Tumingin si Monica kay Shawn. Ang kanyang mga mata ay namumula, puno ng hinanakit, at kumikislap ang mga luha na tila anumang sandali ay tutulo na. Umaasa siyang kahit kaunting awa o pag-aliw ay maibibigay nito sa kanya.Ngunit walang anumang emosyon sa mukha ni Shawn. Sa halip, mahinahon at malamig siyang nagtanong.“How exactly did Maxine’s father die? Who in your family is the murderer?”At sa tanong na iyon ni Shawn, parang biglang nabalot ng yelo ang paligid.Sabay na nanahimik sina Marivic at Nora. Walang makapagsalita ni isa sa kanila. Wala ring sinumang naglakas-loob na tumingin nang diretso sa mga mata ni Shawn.Hindi na nagtanong pa si Shawn. Wala na ring paliwanag na hiningi. Para bang sapat na sa kanya ang katahimikan bilang sagot.Samantala, dumating naman si Mike sakay ng marangyang Porche 911. Walang pag-aalinlangang sumakay si Shawn. Hindi na siya lumingon pa. At ilang sandali lang, tuluyan nang nawala ang sasakyan sa dilim ng gabi.****Sa lumang mansyon ng p

“Okay po, Dad, pero kailangan mo akong tulungan.”“Naintindihan ko, Monica. Bumalik ka na sa kwarto mo at magpahinga. Kahit bumagsak pa ang langit, ako ang sasalo niyan para sa ’yo,” wika ni Haiping sa kanyang anak.“Sige po,” mahinang sagot ni Monica habang naglalakad patungo sa kanyang silid, dala ang bigat ng takot at pangamba.Nagbalik din sa kanilang kwarto sina Wilbert at Nora. Naunang maligo si Nora at humiga sa kama. Pagkatapos maligo si Wilbert, nahiga ito sa tabi niya. Tahimik naman siyang pinagmamasdan ni Nora bago magsalita.“Haiping, kailangan mong tulungan si Monica.”“Paano?” tanong ni Wilbert, bahagyang nag-aalangan.“Siyempre, sa pamamagitan ng pakikipag-ugnayan sa malaking tao sa negosyo. Kapag nakaabot tayo sa kanya, malulutas ang lahat nang ito. Kahit gaano pa kagaling si Maxine, sa harap ng taong iyon, isa lang siyang langgam. Madudurog siya sa isang kamay,” sagot ni Nora, ang kanyang tono ay nangungumbinsi.Nag-alinlangan si Wilbert at sinabi, “Pero ayaw ng

Naalala pa rin ni Shawn ang gabing una siyang humiling ng diborsyo. Iyon ay ang kanyang kaarawan. Noong gabing iyon, naghanda si Maxine ng buong mesa ng pagkain at naghintay sa kanyang pag-uwi.Ang mga bagay na noon na hindi niya pinapahalagahan, ngayon ay nawala na lahat. Ang biglaang pagkawala ay nag-iwan kay Shawn ng isang kalungkutan sa puso, kasabay nang banayad ngunit tumatagal na kirot. Marahil ito na ang panghihinayang ng hindi marunong magpahalaga sa isang bagay hanggang sa ito ay mawala.Hawak ang kanyang baso, tahimik na uminom si Shawn ng maligamgam na tubig. Ang mainit na likido ay kumalat sa kanyang bibig, dumulas sa kanyang lalamunan kasabay ng paggalaw ng kanyang Adam's Apple, at nalunok.Hindi niya noon alam na siya pala ay si Surgery Master. Kung siya ay si Surgery Master, bakit nga ba siya nanatili sa kanyang tabi?Sa Ateneo De Manila University, may mga litrato sila na magkasama. Nang siya ay naging inutil, umatras si Maxine sa mata ng publiko sa rurok ng kanyan

Hila-hila ni Shawn si Maxine palabas. Natisod pa si Maxine habang pilit na makasabay sa mga hakbang ni Shawn.“Mr. Velasco, saan niyo ako dadalhin? Bitawan mo nga ako! Ayokong sumama!”Ngunit hindi siya binigyan ng pagpipilian ni Shawn. Hinila niya palabas ng unit si Maxine at diretso itong ipinasok sa elevator.Nabigla si Franco sa pagiging dominante ni Shawn at agad itong pinagsabihan.“Mr. Velasco, ikaw—”Hindi pa siya tapos magsalita nang magsara na ang pinto ng elevator, at tuluyan nang nawala sa kanyang paningin ang dalawa.Napailing at napabulong na lamang si Franco.Samantala, hinila naman ni Shawn si Maxine pababa at hinawakan ang kanyang pulso patungo sa kanyang marangyang sasakyan.Marahas na nagpumiglas si Maxine, sinusubukang kumawala rito.“Mr. Velasco, ano ba ang ginagawa niyo? Nababaliw na ba kayo? Saan niyo ako dadalhin? Sinabi ko na sa 'yo na ayokong sumama!” galit na sambit ni Maxine sa kanya.Binuksan ni Shawn ang pinto ng passenger seat ng kanyang Porche