Semua Bab Win Me Back, My CEO Husband!: Bab 461 - Bab 470

Mabilis naman na sumagot si Maxine, ang kanyang tono ay may bahid ng pang-iinsulto, na para bang sinasadya niyang hamunin ang malamig na lalaking katabi niya.Samantala, tahimik na pinatakbo ni Shawn ang kanyang mamahaling sasakyan. Maayos itong dumulas sa kalsada habang mahigpit niyang hinahawakan ang manibela. Nakatuon ang kanyang paningin sa unahan, at bahagyang nakatikom ang manipis niyang mga labi. Iyon ay isang malinaw na senyales ng pagpipigil at pagiging mapagmatyag.“Paano ko malalaman kung gusto mo itong nakawin o hindi?” malamig niyang wika. “Napakaraming babae ang gustong kunin ang genes ko para sa kanilang mga anak. Hindi kita basta mapagkakatiwalaan.”Natigilan si Maxine. Hindi siya agad nakapagsalita.Sa isip niya, talagang napakayabang ni Shawn. Ngunit sa hindi niya maipaliwanag na dahilan, alam din niyang may karapatan si Shawn na magsalita nang ganoon.Isang malamig na pakiramdam ang gumapang sa katawan ni Maxine. Ngayon na siya ay buntis, ayaw niyang magkasakit.

Nakaupo si Maxine sa blood-draw station, tahimik ngunit matatag ang kanyang katawan. Bahagya niyang itinaas ang ulo at tumingin kay Shawn, ang mga mata niya ay puno ng pagtitimpi.“Mr. Velasco,” malamig niyang sabi sa pangalan ng lalaki. “Ayokong kunan ng dugo.”Tumingin sa kanya si Shawn, walang bahid ng emosyon ang mukha niya.“Ayos lang. Hindi naman talaga natin kailangan ng blood test,” sagot ni Shawn at bahagya siyang yumuko upang mapantayan ang tingin nito. “Sabihin mo lang ang totoo ngayon sa 'kin kung buntis ka ba o hindi. Ayokong niloloko ako, lalo na pagdating sa ganitong bagay, Maxine.”Dahan-dahang itinaas ni Maxine ang mga mata, tuwid ang likod at walang pag-aalinlangan ang boses nang magsalita.“Hindi ako buntis.”“Okay,” sagot ni Shawn, tila walang narinig. “Kung gano'n, gawin na natin ang blood test.”Nanlaki ang mga mata ni Maxine.“Mr. Velasco,” pigil ang inis sa tinig niya. “Sinabi ko na ang totoo, pero ayaw mo pa ring maniwala. Ano ba talaga ang gusto mong m

Tinanong ni Maxine ang tanong na matagal nang bumabagabag sa kanyang dibdib kung gusto ba talaga siya ni Shawn, o isa lamang siyang pansamantalang aliwan.Hindi sumagot si Shawn. Sa halip, marahang hinawakan niya ang maliit na mukha ni Maxine sa pagitan ng kanyang mga palad at muling inangkin ang kanyang mapulang mga labi sa isang mariin at mapusok na halik.Agad na ibinaling ni Maxine ang ulo, pilit na umiwas.“Hindi!” mariin niyang pagtutol.Hinaplos ni Shawn ang kanyang marilag na panga, marahang ibinalik ang mukha nito paharap sa kanya. Ang kanyang tinig ay mababa at puno ng pang-aakit nang magsalita.“Hanggang dito na lang ba tayo? Kahit ngayon, ayaw mo pa rin? Ayaw mo bang subukan sa kotse?”Tinitigan siya ni Maxine. Ang nakasisilaw na ilaw ng gabi ay gumuguhit sa matikas at gwapong mukha ni Shawn. Isang lalaking bihasa sa mundo, may kapangyarihan, may yaman, at mapanganib na kaakit-akit. Kasabay nang tuwirang paanyaya nito, kumabog ang kanyang dibdib, tila sinabayan ng big

Kakapasok pa lamang ni Maxine sa kanyang condo unit nang biglang tumunog ang kanyang telepono. Isang pamilyar na pangalan ang lumitaw sa screen at pagtingin niya, nakita niyang si Franco iyon.Agad niyang sinagot ang tawag nang walang pag-aalinlangan.“Hello, Brother.”“Maxine, gising ka na pala,” pabirong wika ni Franco. “Kumusta ka? Nakapagpahinga ka ba nang maayos kagabi sa bahay ni Mr. Velasco?”Biglang kumunot ang noo ni Maxine.“Paano naman ako makakatulog sa bahay ni Shawn?” sagot niya, halatang naguguluhan.“Teka, hindi ba kagabi ay dinala ka mismo ni Mr. Velasco pabalik at dinala ka sa kanyang unit?” ani Franco at nagpatuloy. “Sinubukan kitang kunin, pero hindi ka niya ibinigay sa akin. Wala akong laban sa kanya.”Natigilan si Maxine. Biglang bumalik sa isip niya ang mga putol-putol na alaala ng nagdaang gabi, ang katahimikan sa loob ng kotse, ang antok na unti-unting bumalot sa kanya. Mukhang nakatulog nga siya, at iyon ang dahilan kung bakit siya dinala ni Shawn pabal

“Shawn, pakinggan mo ako.” Mariin ang pagkasabi ni Monica, pilit na pinapakalma ang sarili habang sinusubukang ipagtanggol ang kanyang sarili.Tahimik lamang siyang tinitigan ni Shawn. Walang bakas ng init sa kanyang mga mata.“Monica, I don’t want to hear anything else right now. I just want to know where is that necklace?”Ang manipis niyang mga labi ay humigpit, bumuo ng isang malamig at matalim na linya.“Hindi mo ba ako niloloko, Monica?”Napatayo nang tuwid si Monica, pilit pinatatag ang boses. “Niloloko kita? Tungkol saan?”“Ang babaeng nagligtas sa akin noon ay hindi ikaw 'yon,” diretso at walang pag-aalinlangang sagot ni Shawn. “Iba siya. Sa loob ng mga taong ito, hindi mo ba ginamit ang pagkakakilanlan ng iba?”Madilim at matalim ang kanyang tingin, tahimik ngunit puno ng mapang-utos na presyon. Ang ganitong klase ng titig ay nagpa-igting ng kaba ni Monica. Kahit kailan ay hindi pa siya tiningnan ni Shawn nang ganito.'Nadiskubre ba niya ang isang bagay? May nahal