جميع فصول : الفصل -الفصل 560

“Tita Cassandra, please po, h-huwag ninyong sisihin si Shawn,” mahinang sambit ni Monica, bahagyang nanginginig ang boses. “Lahat po ito ay dahil masyadong magaling si Maxine na akitin ang mga lalaki. Dahil sa kanya kaya ayaw ni Shawn na pakasalan ako.”Nanatiling malamig ang ekspresyon ni Cassandra habang dahan-dahang inilipat ang tingin kay Roberto. “Mr. Aguilar, I'm sorry for this trouble.”Umangat naman nang bahagya ang kilay ni Roberto at sa kalmado ngunit matatag na boses ay nagsalita.“Totoo na may kasunduang kasal ang pamilya Velasco at Aguilar. Pero kung ayaw ni Shawn na pakasalan si Monica, hindi kailanman pipilitin ng pamilya Aguilar ang sinuman. Subalit,” sandali siyang huminto, saka nagpatuloy, “Talagang gusto ni Monica si Shawn. Buong puso niyang iniaalay ang sarili niya sa kanya. Bilang ama, ang tanging nais ko lamang ay ang kaligayahan at kapanatagan ng aking anak.”Lumambot ang kanyang mga mata nang tumingin siya kay Monica. Kung nanaisin ng kanyang anak ang mga

Panandaliang nawalan ng salita si Cassandra.Matagal na niyang pinaghandaan ang sandaling ito, iniisip ang lahat ng posibleng hakbang na gagawin niya kung sakaling tumanggi si Maxine. Ngunit ang babaeng kaharap niya ngayon ay lubos na naiiba sa kanyang inaasahan. Sa halip na pagmamakaawa o galit, ang nakita niya ay isang katahimikang nakakabigla, isang tindig na hindi matinag.“Maxine,” marahang wika ni Cassandra, bahagyang huminto bago ipagpatuloy ang kanyang gustong sabihin. “Umaasa akong totoo ang bawat salitang sinabi mo. Ang alyansang kasalan sa pagitan ng pamilya Velasco at Aguilar ay kailangang matuloy.”Humigpit ang kanyang mga daliri sa armrest ng kanyang wheelchair at muling nagpatuloy.“Ang asawa ko ay may anak sa labas. Isang bastardong anak,” dagdag niya, tila walang emosyon ang tinig. “Kaya, Maxine, kailangang pakasalan ni Shawn ang anak na babae ng pamilya Aguilar.”Isang lihim iyon na matagal nang nakabaon sa katahimikan. Isang katotohanang hindi kailanman lantaran

Bahagyang nilamon ng malamlam na liwanag ang malalim at marilag na anyo ni Roberto, dahilan upang hindi ito makita nang malinaw. Ang kanyang ekspresyon ay tila nakatago sa anino at hindi mabasa kung ano ang laman ng kanyang isipan.Marahang nagsalita ang butler, maingat ang bawat salita na kanyang binigkas.“Sir, ang eldest miss ay namuhay sa gitna ng karaniwang mga tao sa loob ng maraming taon. Kaya’t likas lamang na may ilang kapintasan ang kanyang pagkatao. Ngunit kapag nakabalik na siya sa Tycoon City, maaari mo siyang gabayan nang dahan-dahan. Sigurado na matututo rin siyang maging isang mabuting babae.”Matapos muling makasama ni Roberto si Monica, agad siyang nagpadala ng mga tao upang siyasatin ang nakaraan nito. Walang iniwang detalye at alam niya ang bawat hakbang, bawat pagkakamali, at bawat lihim ng anak.Ngunit anuman ang mangyari, si Monica ay kanyang tunay na anak. Ito ay kanyang laman at dugo.Tahimik naman na tumingin si Roberto sa direksyong nilisan ni Maxine. Wa

Galit na galit si Franco. Namumula ang kanyang mga mata habang mariin niyang itinuro ang nasa harapan.“Ikaw—”Ngunit bago pa man siya tuluyang makapagsalita, hinawakan ni Maxine ang kanyang kamay. Marahan niyang iniiling ang ulo, pilit na pinapakalma ito“Franco,” mahinahon niyang sabi. “Ayos lang ito. Pupunta na lang ako sa bahay ng pamilya Garcia.”Napakunot ang noo ni Franco. Lumapit siya at mabilis na bumulong, hindi maitago ang pangamba sa tinig.“Maxine, sinasadya ito ni Monica. Kung pupunta ka sa bahay ng mga Garcia, para kang kusang pumasok sa bitag.”Tumingin si Maxine sa butler na nakatayo sa tabi, kalmado ngunit may matalim na liwanag sa mga mata.“May tiwala ako sa karakter ni Mr. Aguilar,” mariin niyang wika. “Titiyakin niyang makalalabas ako ng ligtas sa tahanan ng mga Garcia.”Ngunit hindi pa rin mapakali si Franco.“Pero, Maxine…”“Franco,” putol ni Maxine, ang tinig ay banayad ngunit puno ng determinasyon. “Kailangan kong pumunta roon. Gusto kong malaman kun

Matalim ang titig ni Roberto, parang kutsilyong bumabaon sa damdamin ng makakakita.“At ganito mo tratuhin ang sarili mong anak?”Namutla pa lalo si Nora. Napaatras siya ng kalahating hakbang, nanginginig ang mga labi nang magsalita.“A-Ako… A-Ako…”Gusto niyang magpaliwanag, ngunit mabilis ang tibok ng kanyang puso. Sa ilalim ng mabigat at nakakakapangilabot na aura ng pinakamayamang tao sa mundo, hindi siya naglakas-loob magsalita nang pabaya. Alam niyang sa bawat dagdag na salita, mas malaki ang posibilidad na mailantad ang mga lihim na pilit niyang itinatago.Sa sandaling iyon, nagsalita ang matriarka ng pamilya Garcia, tila nagmamadaling punan ang katahimikan.“Ang ama ni Maxine ay hindi ko tunay na anak. Inampon ko lamang siya. Sa paglipas ng mga taon, palaging nasa tabi ni Nora si Monica, kaya natural lang na tinrato niya si Monica na parang sariling anak.”Matapos ang paliwanag na iyon, muling bumalik ang katahimikan.Hindi agad nagsalita si Roberto. Dahan-dahan niyang