All Chapters of Win Me Back, My CEO Husband!: Chapter 571 - Chapter 580

'Ano ang sinabi niya?'Galit na galit si Adrian. “Jessica!”Ngumisi naman si Jessica nang may bahid ng pang-aasar. “Adrian, galit ka ba? Ano ba ang dahilan para magalit? Normal lang naman na kasama mo si Crizza. Pero kung patuloy mo akong ginagambala nang ganito, wala akong magagawa kung hindi pagsabihan ka.”Naghiwalay na sana sila ng landas ni Adrian, ngunit patuloy siyang hinahabol nito. Ngayon, may marka ng halik sa leeg nito, at mahigpit niyang hawak ang pulso ni Jessica, na labis na nagbigay nang kakulangan sa ginhawa sa dalaga.Sinubukan ni Jessica na hilahin ang kanyang kamay. “Adrian, pwede mo ba akong bitawan?”“Ikaw—” sambit ni Adrian, ngunit naputol ang kanyang boses.Sa sandaling iyon, bumaba si Crizza mula sa sports car at tinitigan si Jessica nang may galit. “Jessica, ano ba ang ginagawa mo? Boyfriend ko si Adrian! Paano mo nagawang hawakan ang boyfriend ko? Walang-hiya ka!”Napanganga si Jessica. Tumitig siya kay Crizza at tahasang nagsalita.“Crizza, ba

Napatingin si Jessica, parang natigilan. Hindi pa niya kailanman nakita si Raven na ganito. May kakaibang aura ng lamig at determinasyon na hindi niya alam kung paano haharapin.Ngumisi si Adrian nang may bahid ng pang-aasar sa kanyang ekspresyon.“Jessica, nakikita mo na ba siya ngayon? Ito pa rin ba ang Raven na iniisip mong kilala mo? Pumasok na siya sa mundo ng casino, hinalo sa ilalim ng lipunan. Namumuhay siya sa ganap na ibang mundo kaysa sa 'yo. Hindi siya karapat-dapat sa 'yo!”Tiningnan ni Jessica si Adrian, at sa wakas ay naintindihan niya kung bakit siya dinala rito. Para bang alam na nito na narito si Raven.“Kahit na ano pa ang pagkatao ni Raven, hindi ikaw ang maghuhusga. Wala kang karapatan na husgahan siya!” tugon ni Jessica, puno ng paninindigan.Ngumisi naman si Adrian, tila nasisiyahan sa reaksyon niya. “Jessica, hanggang ngayon ba ay pinagtatanggol mo pa rin si Raven? May ginawa ba siyang sumpa sa ’yo?”“Ano ang pakialam mo?! Ayokong manatili rito. Gusto ko

Nakatayo pa rin si Jessica sa kinatatayuan niya, ang mga mata ay tuwirang nakatitig kay Raven.Parang biglang nagyelo sa paligid.Nanigas si Raven sa kinatatayuan niya, hindi agad makagalaw. Ang dati ay kalmadong ekspresyon, bahagyang nagbago, tila hindi niya inaasahang muli siyang makikita roon, sa lugar na iyon.Sinundan naman ni Zenaida ang direksyon ng kanyang tingin at agad ding napansin ang dalaga. Bahagyang kumunot ang noo niya.“Raven, sino siya?”Nanatiling tahimik si Raven. Hindi niya magawang sumagot.Sa sandaling iyon, inalis ni Jessica ang tingin niya. Walang pag-aalinlangan, tumalikod siya at mabilis na umalis, tila ba ayaw manatili kahit isang segundo pa.Gusto niyang makalayo. Ayaw niya sa lugar na iyon. Ang mga ilaw, ang amoy ng sigarilyo at alak, ang mga matang puno ng kasakiman. Para bang unti-unti siyang sinasakal ng kapaligiran.Dahil sa pagmamadali, bigla siyang nakabangga ng isang lalaking nasa kalagitnaan na ng edad.Agad siyang huminto at yumuko nang b

Natahimik si Raven sandali, bago niya inalis ang kamay ni Jessica at hinarap ito.“Miss Pablo, ginagawa mo ba ito dahil sa awa?” tanong niya nang malamig.Umiling si Jessica at sinabi, “Hindi. Hindi gano'n. Hindi iyon ang ibig kong sabihin. A-Ako... Naniniwala lang ako sa kakayahan at talento mo. Gusto kong—”Ngunit iginalaw ni Raven ang kanyang manipis na mga labi sa isang mapanuyang ngiti.“Gusto mo? Tingnan mo ang sarili mo. Lahat ng sinasabi mo ay sariling ideya mo lang. Gusto mo lang ipilit sa akin ang ideya mo.”Muling umiling si Jessica. “Raven, talagang hindi ko—”“Huwag kang magsinungaling. Gusto mo lang akong kontrolin! Pero naiintindihan ko dahil mayaman ka. Sa mata mo, hindi mo ako tinitingnan bilang kapantay. Gusto mo lang manipulahin ang buhay ko!”Nang marinig ang malamig at malupit na mga salita, namula ang malinaw na mga mata ni Jessica.“Raven, sinabi ko na sa ’yo na hindi! Ganito ba talaga ang nakikita mo sa akin?”Nag-aalala lang siya para sa lalaki, pino

Inabot naman ni Damian kay Jessica ang gamot para sa lagnat. “Beatrice, inumin mo na ang gamot mo.”Nakahiga pa rin si Jessica sa kama, mahina ang katawan, halos hindi makagalaw. “Daddy, ayoko na.”Tumingin si Damian sa kanya, may bahagyang pagkabahala sa kanyang ekspresyon.“Ano'ng nangyari? Nasasaktan ba ang puso mo? Tinanggihan ka ba ni Raven?” nag-aalalang tanong ng ama.Nagngitngit naman sa galit si Jessica sa kanyang ama nang itanong iyon. Sa isip niya, tlaga namang may kakayahan si Damian sa pagbabanggit ng mga bagay na ayaw niyang marinig na siyang lalo pang nagpapasidhi ng lungkot na bumabalot sa kanya.Ngumiti si Damian nang mahina bago siya muling magsalita.“Beatrice, hindi ba’t sinabi ko na sa ’yo? Hindi mo kayang akitin si Raven. Mas mabuti pa na nalimutan mo na siya.”Tahimik lamang si Jessica, pinipilit kontrolin ang sarili niya sa mga oras na ito.“Marami pang magagaling na lalaki sa mundong ito. Kilala ko ang maraming magagaling na kabataan. Maaari kitang