Tous les chapitres de : Chapitre 11 - Chapitre 20

-Vaughn-“Are you sure dito ang bahay niya?” I asked Harvey as soon as we got out of my car. Nakatingin ako sa isang maliit na apartment sa Tondo, at I still can’t believe na dito nakatira ang babaeng nakaniig ko bago ang kasal ko.Sobrang laki siguro magtip ng mga customer nito kaya nakakabili ito ng mga mamahaling bagay katulad ng bvlgari perfume at diamond necklace.Speaking of the necklace, kaninang umaga ko pa hinahanap pero hindi ko ito makita. Ang alam ko isinuksok ko ito sa bulsa ng suit ko, pero wala na ito doon pagkakuha ko sa kuwarto ni Beatrice kaninang umaga. I asked her about it, and she said wala naman daw siyang nakita.“Huy ang ganda ng kotse!” isang batang lalaki ang gumalaw sa side mirror ko, at “napa-shit!” na lang ako nang makitang puro putik ang kamay nito.“Normal na dito ang ganyan.” natatawang sabi ni Harvey sabay saway sa bata. “Bata, alis diyan! Huhulihin ka ng kaibigan ko. Pulis ‘yan!”I couldn’t do anything but to shake my head and sigh deeply as I watched

-Vaughn-“Sister Bianca?” kunot noong tanong ko. “Siya ba ang nag-alaga sa’yo sa bahay-ampunan?”Tumango ito. “She’s like a mother to me. Gusto ko siyang maging mommy.” Justin blinked a few times, at pilit pinipigilan ang pag-iyak. “Hindi niya alam na umalis ako sa orphanage. Baka hinahanap niya na ako, daddy Vaughn. I miss her so much.”Nagulat ako sa pagtawag niya sa akin ng daddy Vaughn, pero mas nagulat ako nang pumaikot ang mga braso niya sa leeg ko at saka isiniksik ang mukha bago umatungal ng umiyak. “Ssshhh… Its okay, baby.” I whispered in his ear. “It’s okay. Magkakaroon ka naman ng bagong mommy. Do you want to meet her?”Justin shook his head. “I only want Sister Bianca.” sabi nito at mas lalo pang humigpit ang yakap sa akin.“But she can’t be your mommy.” biglang singit ni daddy. “Hindi pwedeng magkaroon ng anak ang mga sisters dahil nanumpa sila na maglilingkod sa Diyos habang-buhay.”Bigla namang tumahimik si Justin, at pahikbi-hikbi na lang ito.“Don’t worry. Dadalawin

-Vaughn-“You said she’s as nice as Sister Bianca.” kumurap-kurap na naman ang mga mata ni Justin na parang naiiyak, and I really felt sorry for him. I don’t know what happened to Beatrice. Hindi ganun ang pagkakakilala ko sa kanya. She shouldn’t have done that in front of the kid. Kahit man lang sana pakitang-tao na mabait siya, para hindi masaktan ‘yung bata, pero bigla na lang itong nagwalk-out.“I’m sorry, Justin. Pagod lang si mommy Beatrice, at saka nabigla lang siya. Please try to understand her. She’s really nice, especially kapag nakasama mo na siya.” I told him as I placed him in the backseat of the car. “We’re going to Jollibee now!” Pagkarinig sa favorite restaurant nito ay bigla ulit sumaya ang kanyang awra na gustong-gusto kong makita. Nakakawala ng pagod at stress ang mga ngiti ng batang ito, and whenever he was sad, I was feeling the same way. Kaya hangga’t maaari ay ayaw ko siyang nakikitang malungkot.I strapped him with the seatbelt, bago ako umikot at pumuwesto s

-Vaughn-Bigla ay nagbago na naman ang mood ko. Nakakainis na nakakagalit. Bakit kailangan niyang pumasok bilang madre?Naiwaksi ng ilang sandali ang babaeng nakasama ko sa kama five years ago, at ang pumalit ay ang magandang madre na ito.“You’re welcome, sister.” At tinignan ko ito mula ulo hanggang paa. Kung pwede ko lang itaas ang mahaba niyang palda para makita ko ulit si Doraemon. “Next time, magsuot kayo ng short sa ilalim kung balak niyong umakyat ng puno. Kitang-kita tuloy ang pink niyong panty na may mukha ni Doraemon.” Inis na sabi ko dito bago tumalikod at umalis.Hindi tuloy ako makafirst base dahil isa siyang madre, kainis!Pagbalik ko sa loob ay sinalubong ako ng isang matandang madre. “Good morning, iho. Ikaw pala ang sinasabi ni Sir Von, ang napakaguwapong anak niya. I’m Sister Veronica.”“Hello, Sister. Hindi na po ako magtatagal at may trabaho pa ako.” at saka iniabot dito ang sobre na nasa bulsa ng suot kong business suit. “Iaabot ko lang po itong donation ni daddy

-Bianca-I destructed Mr. Avery by reaching out to his hair. “Sir, may uban ka na!” at saka ako humila ng itim na buhok nito. “Ouch! What the hell are you doing?” “Ay sorry po.” natatawang sagot ko, at wala sa loob na isinuksok ko sa bulsa ng pantalon ko ang buhok niya.“I’m telling you this, Miss, hindi kami naghahire ng nakaface mask. And also, nasaan ang resume mo? Let me check it first.” sabi nito, sabay lahad ng kamay, and I sighed in relief. Hindi na niya maalala sa boses ko na ako ‘yung madreng sinalo niya mula sa pagkakahulog sa puno.“Wala nga po akong dala, sir. Naglayas ako, di ba?” sagot ko sabay tampal sa palad niya.“Hey! Magiging boss mo ako, tapos gayan ka umasta. “Who gave you the right to slap my palm?”Slap agad? Hindi ba pwedeng give me five lang?“Bakit mo nga ba itinatago ‘yang mukha mo sa akin? Kahit kanina, nung niligtas kita sa magnanakaw, you kept on hiding your face from me. Tanggalin mo nga ‘yan. Kapag tinanggal mo ‘yan ihahire kita bilang bagong personal