جميع فصول : الفصل -الفصل 230

Samantha's POV"Aray!" anas ni Theo na agad naming ikinatigil sa aming pag-uusap. Sa kanyang likuran ay nakatayo roon si Alya habang gigil na pinipingot ang kanyang tenga. Not long after that, dumating si Neo na sa mga sandaling iyon ay nakangisi habang matamang pinagmamasdan ang tiyuhin. "Saang lupalop kayong dalawa nagpunta, ha?" ani Alya at binitawan ang tenga ni Theo. "Nalinga lang kami saglit, nang-iwan na kaagad kayo! Ikaw, Mr. Buendia, nakakarami ka na! Sinasabi ko na nga ba at aandar na naman 'yang kamanyakan mo."Hinaplos ni Theo ang kanyang napingot na tenga at sinamaan ng tingin si Alya. Bago siya magsalita ay binalingan nito si Neo na sa mga sandaling iyon ay nagkibit-balikat lamang. "Kayo? Saan kayo nagpunta kagabi?" tanong niya na ikinatitig sa kanya ng dalawa. "Bakit bigla nalang kayong nawala? Hinahanap din namin kayo pero hindi namin kayo mahagilap."Lihim na lamang akong natawa sa sinabi niyang iyon. Seriously?May lakas ng loob pa talagang magsinungaling ang lal

Samantha's POV"Saan sila nagpunta?" tanong ko kay Alya na sa puntong iyon ay abala na may kung anong ginagawa sa kanyang cellphone. Sa paglabas ko kasi mula sa comfort room ay natanaw ko sina Theo at Neo na tumayo mula sa kanilang kinauupuan at dali-daling nilisan ang restaurant. Susundan ko sana sila sa labas pero hindi ko na sila naabutan at agad na silang nawala sa paningin ko. Bukod pa roon ay mayroon din akong gustong tanungin kay Theo, pero siguro ay mamaya nalang kapag nakapagsolo na kaming dalawa sa suite."Nag-away na naman ba kayo ni Neo?" muli kong tanong kay Alya pag-upo ko sa pwesto ko. "Parang hindi na naman kasi maipinta ang pagmumukha ng lalaking 'yon. May nasabi ka na naman bang hindi maganda? O nilait mo na naman 'yong tao?"Dali-dali niyang inilapag ang kanyang cellphone sa lamesa at pagak na natawa. "Teka nga!" kunot-noo niyang sambit. "Pansin ko lang. Simula nang maging kayo ni Theo ay palagi mo nalang pinapanigan 'yong mukhang ulikbang pamangkin niya. You're

Neo's POV"Where is my ring?"Hindi ako umimik nang marinig ko ang tanong na iyon ni tito Theo.Bagkus ay napahilamos na lamang ako sa mukha ko at bahagyang pumikit. Minadali kong naglakad patungo sa kanilang suite at nang makarating ako roon ay agad kong isinubsob ang sarili ko sa kama.Nang dahil sa lintik na tanong niyang iyon ay nanumbalik sa akin ang nangyari dalawang taon na ang nakakalipas. Kung tutuusin ay limot ko na iyon at wala na akong balak pang balikan ang naganap na iyon. Kung bakit ba kasi naisipan ko pang pakialaman iyon at nagpasyang itago?Tuloy ay binabangungot ako ng sarili kong kagagawan."Ano? Hindi mo sasagutin ang tanong ko?" anas ni tito Theo matapos nitong isara ang pinto. "Naku, Neo. Wag mo nang subukan pang magsinungaling sa 'kin dahil sigurado ako na ikaw lang naman ang kumuha niyon sa tux ko."Bumangon ako at kunot-noo siyang tinapunan ng tingin."Alam mo? Seryoso ka ba dyan?" Pagak akong natawa. "Loko ka rin eh, 'no? Kunwari may amnesia pero ang totoo a

Third Person's POVIs it true?Tama ba ang naririnig niya?O baka naman nananaginip lang siya?Hindi kaya napipilitan lang si Samantha sa sinasabi niya?Hindi ba't matagal niya nang gustong marinig ang mga salitang iyon mula kay Samantha? Hindi ba't panay ang tanong niya sa dalaga tungkol doon? He's been asking her for so long, pero bakit parang nag-aalinlangan siya ngayon?Iyan lang naman ang mga tanong na paulit-ulit na rumerehistro sa isip ni Theo nang marinig niya ang pagtatapat sa kanya ng nobya. Noon pa man ay gustong-gusto niya nang marinig iyon at noon pa man ay wala na siyang ibang inisip kung paano niya mapapaibig sa kanya ng tuluyan ang dalaga.Ngayon na nandito na siya sa sitwasyong ito, pakiramdam niya ay nananaginip lamang siya.Pakiramdam niya kapag nagising siya ay babawiin ni Samantha ang pagtatapat nito sa kanya.Isang malalim na buntung-hininga ang pinawalan ni Theo matapos niyang patayin ang engine ng kotse. Sa puntong iyon ay nababalot sila ng katahimikan at tila

Third Person's POV"Ibinigay niyo ho ang singsing na 'yon sa anak niyo?" namilog ang mga matang tanong ni Aling Pat kay Ms. L.Tumango siya. "I did. Inilakip ko iyon sa journal na ipinadala ko kay Theo. Ang totoo niyan ay matagal-tagal na rin simula nang mapunta sa mga kamay niya 'yon."Nagkatinginan sina Aling Pat at Mr. Demius. Ilang segundo ang nagdaan ay muli nilang tinapunan ng tingin si Ms. L."Pero hindi ba kayo mismo ang nagsabi na walang magandang idinulot ang singsing na 'yon sa kung sino man ang humawak niyon?" tanong ni Mr. Demius. "Baka ho magkataon na mapunta sa wala ang relasyon ng anak niyo at ng nobya niya?""Oo nga ho," dagdag naman ni Aling Pat. "Base sa kwento ni Vince ay mukhang sobrang mahal na mahal nila ang isa't-isa. Ang sama naman hong tingnan kung magkakahiwalay sila. Paano kung balak na rin ho nilang magpakasal?"Bumuntung-hininga si Mr. Demius. "Maging sa inyo ng asawa niyo ay hindi naging maganda ang dulot ng singsing na 'yon. Muntikan pa nga kayong nagkah