His Dangerous Desire のすべてのチャプター: チャプター 291 - チャプター 300

Neo's POVIsang malalim na buntung-hininga ang pinawalan ko bago pa man ako kumatok sa pinto ng bahay ni tito Theo. Hindi ko alam kung ano ang ginagawa ko rito at kung bakit dito ako dinala ng mga paa ko.Kung tutuusin ay sigurado ako na hindi na naman ako haharapin ng lalaking iyon. Sigurado ako na wala na naman akong mapapala kung magpupumilit na naman akong kausapin siya.Hanggang ngayon kasi ay galit pa rin sa akin ang loko.Hanggang ngayon ay wala pa rin siyang balak na patawarin ako.Hindi ko alam kung hanggang kailan at hindi ko alam kung magagawa pa ba niya akong patawarin. Sa katunayan ay hindi ko siya masisisi kung ituring niya na akong iba dahil sa ginawa kong pagsisinungaling sa kanya.Well, may choice ba ako?Napag-utusan lang din naman ako at kung tutuusin sa ilang taon na pagtatago ko sa kanya ng sekretong iyon ay walang araw na hindi ko binalak na sabihin sa kanya ang totoo.I felt guilty every time I faced him.Mabuti nga at nagawa kong magpakatapang dahil kapag si Ms

Theo's POVIlang minuto ang nagdaan ay tuluyan ko na ring natapos ang trabaho ko na ilang araw ko na ring pinagkakaabalahan. It is finally ready for publishing at ang kulang nalang ay ang approval ng President sa proyektong iyon.Akmang ipipikit ko na ang mga mata ko ay saka naman ako natigil nang marinig ko ang pagtunog ng cellphone ko.  As I opened my phone, bumungad sa akin ang sunod-sunod na text message mula kay Taylor.'Tito Theo, are you done with your work? Pwede bang pumunta ka rito saglit sa office? Meron lang akong importanteng papers na ipapakita sa 'yo.''Sure, that wouldn't be a problem. Sakto at lunchbreak na rin namin dito. Basta ba may ipapakain ka sa akin kapag pupunta ako dyan.' I typed.She reacted to my message with a laughing emoji.'Talagang may kapalit kapag humingi ng favor sa yo, no?' tugon niya na ikinatawa ko. 'Walang problema. Punta ka na rito ngayon. I'll wait for you.'Matapos ang mga sandal

Samantha's POV"Ano? Kamusta ka na?" tanong sa akin ni Alya habang nagtitimpla ng kape. "How about Theo? Wala ba siyang napapansin sa 'yo na kakaiba? Your cravings or your morning sickness?"Umiling ako. "Fortunately, parang normal lang naman ang lahat. Pero ayaw kong makampante dahil si Theo 'yon."She laughed as she turned to me. Right after she sip her coffee, umupo siya sa bakanteng upuan sa harap ko sa dinner table."Right. He's kind of a jerk sometimes. Pero hindi maitatanggi na magaling siyang bumasa ng sitwasyon." Humugot siya ng isang malalim na buntung-hininga. "Hula ko nga ay nahawaan siya no'ng magaling niyang pamangkin na si Neo."Natawa ako sa sinabi niyang iyon.Paanong hindi sila magkakahawaan na dalawa?Noon pa man ay hindi na sila mapaghiwalay. Bukod pa roon ay talagang malapit sila sa isa't-isa to the point na kung minsan ay napagkakamalan silang magkapatid.Minsan pa nga ay mag-ama.Pero sa ngayon ay

Third Person's POVAgad na umangat ang dalawang kilay ni Vince nang mabasa niya ang mga nakasulat sa notebook na nakapatong sa coffeetable.- bridal shoes and gown- groom's suit and shoes- venue- bride's bouquet- pre-meal food and dinner with dessert- hair and makeupNgunit bukod sa mga nakalistang iyon ay mayroon ding mga developed photos na nakakalat sa coffeetable na mas lalong nagpatameme sa kanya.Akmang dadamputin niya na iyon upang rekisahin ay natigil siya nang lumabas mula sa kusina si Ms. L. Ngiting-ngiti ito at ramdam din niya ang hindi matatawarang saya nito sa mga oras na iyon. Kabaliktaran naman ang reaksiyon ni Vince kung saan ay kunot-noo siyang nakatitig sa huli habang hindi maalis sa kanyang isip ang pagtataka."Mukha yatang ang saya-saya niyo ngayon. Anong meron?" bungad niyang tanong na ikinatigil nito.Tinapunan siya nito ng tingin. "Nandito ka na pala. Kanina ka pa ba? Pasensya ka

Theo's POVNamilog ang mga mata ko nang marinig ko ang sinabi ng doktor.Tila ba nanghina ang mga tuhod ko at pakiramdam ko ay nawalan ako ng balanse. Kaya naman sa mga sandaling iyon ay napakapit ako kay Neo.Muli ay tinapunan ko ng tingin ang doktor na sa puntong iyon ay patuloy pa rin sa pagpapaliwanag sa sitwasyon ni Samantha. But my mind couldn't comprehend what I am feeling right now.Halo-halo ang mga nararamdaman ko at tila ba wala akong naririnig kundi ang utak ko na nagsisisigaw sa mga sandaling iyon."She's pregnant," bulalas ni Neo pagkaalis ng doktor. "She's pregnant! Magkakaanak na kayo. Narinig mo ba 'yon?"Marahan akong tumango. "Yeah, I did. Malinaw na malinaw sa 'kin ang mga narinig ko…""What?" ani Neo na ikinatitig ko sa kanya. "Bakit parang iba ang reaksiyon mo sa inaasahan ko? Hindi ba't gustong-gusto mo na magkaanak na kayo? You want it more than her, right? Wag mong sabihin na nagbago ang isip mo?"