جميع فصول : الفصل -الفصل 190

CYDINE WAS very true to his words. Talagang pinangatawanan nito ang sinsasabing aalagaan siya. He took her to some yoga classes that really helped her with her post-partum. Hindi na rin siya nito hinahayaan sa kusina. It’s always Cydine doing the effort to take good care of her. Kahit paghawak sa bata ay hindi na niya magawa dahil pati si Manang Ligaya ay hindi siya hinahayaan.It's kinda overwhelming, especially from the past few days. Feeling niya wala siyang naitutulong sa bahay. But with Cydine, kahit papano ay gumagaan ang pakiramdam niya. Halos palagi rin siyang binibisita ng mommy nito na minsan nga ay inaaway pa si Cydine kapag hindi agad ito nakakabalik sa tuwing inuutusan niya ito.She’s also always heading to the gym, for some workout. Sinasabayan naman siya ni Cydine. And well, she’s not pertaining to a public gym, okay? But she’s talking about the gym inside her house. Dumayo lang dito ang isang bakla para turuan siya sa mga right position sa pagdadala ng mga equipment. An

SHE’S HAVING a hard time to swallow the damn food. At alam niyang napapansin ito ni Cydine dahil agad siya nitong inabutan ng isang baso ng tubig. Hilaw niya itong nginitian at mahinang nagpasalamat. Pasimple niyang sinulyapan ang kanyang mga anak ngunit abala ang mga ito sa pagsubo ng makakain.Wala sa sariling dumapo ang kanyang paningin sa ama ni Cydine na ngayon ay naghihiwa ng steak sa plato, ngunit ang mga mata nito ay nakatuon sa dalawang batang lalaki na ngayon ay busy rin sa pagkain.“Are you alright?” he asked calmly.“Yes,” diretso niyang sagot at hilaw na ngumiti rito. “I am totally fine.”“How old are you, Farrah?”Kusang napatuwid ang kanyang likod nang marinig niya ang malamig na tinig na ‘yon. Wala sa sarili siyang napalunok at nilingon ang pinangaligan ng boses. It was Cydine’s father.“Vlad, stop it,” wika ni Irina na ngayon ay nakasimangot sa asawa. “Ty yeye pugayesh'.” [translation: You're scaring her.]Kahit na wala siyang maintindihan sa kung ano man ang sinabi n

“I WANT to know them more…”Those words slipped through his lips like it was something that he’s been wanting to tell her. Kusang gumuhit ang ngiti sa kanyang labi sa narinig.Kasalukuyan pa rin silang na sa pool area. Bumababa na ang pressure niya sa lalaking katabi niya. Yung kaba niya kanina na halos sumabog na ang kanyang puso sa kaba ay unti-unti nang nawawala. Nagiging komportable na siya sa presensya nito.Because Irina was right a little about this man. Mabait naman pala ito. Since kilala na niya si Cydine, medyo nababasa na niya ang mga behavior ng ama nito. And yeah, they’re almost similar. It’s like having another version of Cydine… an older version.“They want to know you too,” she said with a smile on her lips. “They thought you didn’t like them because you didn’t acknowledge them right after we arrived.”Mahina itong napailing. “Seeing kids is a little bit overwhelming. I’m not used to seeing kids.”Hindi muna siya nakaimik. Siguro ay dahil na rin sa buhay nito, madalas

PANAY ANG kanyang paglunok habang tahimik na nakaupo sa kama. Evans’ already asleep and maybe the kids are already asleep too. Kasama ng mga ito si Cydine, so it means the ones who are left in this room is her and Evans.Sinuot niya ang malaking shirt ni Cydine dahil natawa lang ito sa kanyang suot kanina. Okay lang din naman dahil parang undies lang din naman ang binigay sa kanya ni Irina.Nilingon niya si Evans sa tabi at tulog na tulog ang bata. As much as she wanted to sleep, she can’t. Bukod sa naho-home sick siya, hindi rin talaga siya sanay matulog sa ganitong kalaking bahay tapos siya lang mag-isa. Pakiramdam niya tuloy ay may mumu sa paligid. O baka naman nag-o-overthink lang siya.Unti-unti na rin siyang nakakaramdam ng init. The A/C is still working, but she feels so hot. Makapal din kasi ang suot niya ngayong roba, maybe that’s the reason why. Sinulyapan niya muna nang huling beses ang anak bago siya nagdesisyong bumaba sa kama.The lights are dim, so she thinks it’s okay t

KINABUKASAN ay hindi niya halos maigalaw ang kanyang mga hita. Panay ang kanyang pagngiwi nang maramdaman niya ang hapdi sa kanyang kaselanan. Cydine did really made her whimper and pray last night. Pakiramdam niya ay hindi na halos siya makakalakad ngayon.But despite having this kind of feeling, she still forced herself to sit and rubbed her eyes. Doon niya lamang napansin na ang tanging nakabalot lang sa kanyang katawan ay ang makapal na duvet. Nilingon niya ang kanyang tabi at nangunot ang kanyang noo nang makitang wala na ito sa higaan.“Cydine?” pagtawag niya sa pangalan nito, nagbabakasakaling sasagot ito mula sa banyo.No one answered.Nasaan kaya ang lalaking ‘yon?Bumaling siya sa crib ni Evans at nagulat nang makitang wala na roon ang kanyang anak. She immediately roamed her eyes all over the place, looking for something to wear. Nakita niya naman ang dalawang paper bag sa may nightstand. With all her remaining strength, she used it to reach for the bag and check what’s in