All Chapters of Covid-19 มะรุมมะตุ้มรุมรัก (Nc18+): Chapter 151 - Chapter 160

กำแพงม่านน้ำที่เต็มไปด้วยเชื้อไวรัสยกตัวสูงขึ้นราวกับกำแพงเมืองจีน มันโค้งแตกตัวออกเป็นแพรขนาดมหึมา หนำซ้ำยังกระจายตัวไปในทุกทิศทางแบบ 360 องศา จุดศูนย์กลางคือดาวเทียมจากอวกาศที่มีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางกว้างถึง 10 เมตร มันทิ้งดิ่งลงสู่ผิวน้ำด้วยสีสันที่ดำเมือบ เกิดกลุ่มควันโพยพุ่งฟุ้งโขมง และตอนนี้ก็ไม่ทราบเหมือนกันว่าคนที่อยู่ภายในจะมีชะตากรรมเป็นเช่นไร.เพราะลำพังกลุ่มคนที่อยู่บนเรือสปิดโบ๊ทด้านนอกก็แทบจะเอาตัวไม่รอด เฟิงฉินใช้เครื่องทำความเย็นของเขาในโหมด Heavy metal มันเปรียบได้กับพัดลมเกียร์ 3 ที่ทั้งแรงสุดแล้วก็กินไฟสูงสุด แต่เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว เพราะถ้าไม่ทำแพรน้ำยักษ์ที่โค้งพับเกลียวลงมาก็จะโถมเข้าใส่กาบเรือเต็ม ๆ มันจะเหมือนกับปากของตัว Pack man ที่กำลังเขมือบจุดสีเข้าไปไม่มีผิด."ฟู่! , ฟู่! , ฟู่!"(เสียงไอเย็นสีขาวสะอาด พุ่งออกมาจากปลายกระบอกเครื่องมือ).ลักษณะมันคล้ายกับสารเคมีที่พ่นออกมาจากถังดับเพลิง แต่ทว่าหนุ่มหน้าตี๋กลับทำมากกว่านั้นไปอีกขั้น เมื่อจู่ ๆ เขาก็นึกถึงปลายกระเจี๊ยวเวลาที่ตัวเองยืนเยี่ยวขึ้นมา จะมีวิธีการไหนอีกเล่าที่จะทำให้สารหล่อเย็นข้างในพุ่

เจอตวาดดังลั่นเข้าไปเป็นใครก็ต้องได้สติ คุณพ่อของพีค่อย ๆ ปล่อยมือออกแกหรี่ตามองใบหน้าของทั้ง 3 ด้วยใจจดจ่อ แต่ก็เหมือนเดิมคือแกจำแพรวกับมิวท์ไม่ได้เอาซะเลย ด้วยความที่คนกลุ่มนี้เคยเจอกันแค่ครั้งเดียว บวกกับกรณีของแพรวที่เจอกับคุณพ่อก็ตอนที่แกเมาสัด ๆ ห้องใต้ดินแห่งความลับจนป่านนี้คุณพ่ออดีตนักวิจัยของ AP ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเคยถูกแพรวบุกเข้าไปค้น."พวกเธอเป็นใคร.. แล้วพูดเรื่องอะไรมิทราบ ฉันไปสำคัญต่อโลกขนาดนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่?""โลกแย่ตรงไหนถ้าแย่จริงก็ต้องใส่หน้ากากครอบแก้วไว้ด้วยสิ! แต่นี่ไม่เห็นใส่กัันสักคน?".ด็อกเตอร์พูดพลางกดปุ่มที่หลังหู เรียกหน้ากากของตัวเองให้ตวัดดีดตัวขึ้นมาครอบใบหน้า."แกร๊ก.. ก.. ก.. ก! , แกร๊ก.. ก.. ก.. ก! , ฟึบฟับ! , ฟึบฟับ!"ซุ่มเสียงยังคงเสนาะหู อุปกรณ์ดังกล่าวตรงรวบผมเพ้าที่ฟูขาวให้ยุบรวมกันเข้าไปเก็บไว้ภายใน เหลือไว้แต่ใบหน้ากับลูกตากะพริบปริบ ๆ.เฟิงฉินที่อยากมีบทบาทในการสนทนาบ้าง ก็เลยงัดเอาเป้กำเนิดพลังงานความเย็นกับสายต่อท่อออกมาโชว์ มิหนำซ้ำเจ้าตัวยังฉีดโชว์คุณพ่อที่เป็นผู้สร้างไปฟอดหนึ่ง."ฟู่~!"."ไงครับด็อกเตอร์พอจะจำได้รึยังว่าผมเป็น

ตึกร้างเคหะสถานถูกปล่่อยทิ้งแลดูเวิ้งว้างอเนจอนาถ ทั่วทุกหย่อมหญ้าแผ่ขยายความแห้งแล้งแดดิ้นมาจากเมืองหลวง มีเชื้อที่ไหนที่นั่นมีแต่ความตาย ผู้คนกลายเป็นผีออกไล่ล่าฆ่าฟันพวกเดียวกันเองเพื่อขยายอาณาเขตจนกลืนกินทั้งผืนโลก นี่คือเหตุการณ์จริงที่หัวหน้าหน่วยทหารรับจ้างชุดดำ กับหัวหน้าหน่วยลาดตระเวนประสบพบเจออยู่ พวกเขารับคำสั่งจากแพรวให้นำกำลังพลรุกคืบเข้ามาสแตนด์บายด์รอไว้ที่ย่านปริมณฑลตรงนี้ตามลำดับ.เป็นเวลาเดียวกันกับที่ทีมของแพรวออกไปรับด็อกเตอร์ที่ตกลงมาจากฟากฟ้า ทีมของพวกเขาฝั่งนี้ก็ได้เดินทางออกจากวิลเลจมาพร้อมกับอุปกรณ์และกลุ่มคนชาวจีนซึ่งเป็นลูกทีมของเฟิงฉิน รวม ๆ แล้วกำลังรบจากแนวหน้าน่าจะมีมากกว่า 200 นายเห็นจะได้ แบ่งเป็นทีมทหารรับจ้างที่เชี่ยวชาญการรบในเมืองหนึ่งร้อยนาย อีกห้าสิบเป็นพลลาดตระเวนจากวิลเลจ ส่วนอีกห้าสิบที่เหลือก็คือพลรบชาวจีนที่มาพร้อมกับทักษะการใช้อุปกรณ์การทำความเย็น.น้ำน้อยย่อมแพ้ไฟฉันใด ขบวนทัพที่มีปริมาณคนน้อยกว่าย่อมเสียเปรียบกว่าฉันนั้น แต่ก็ยังเทียบไม่ได้กับประเด็นปัญหาด้านการสื่อสารที่ต่างคนก็ต่างฟังกันไม่เข้าใจ ตัดภาพมาอีกทีตึกในปริมณฑลทั้งย่านก็โดน

"แหวนเธอเป็นไงบ้างโบ๊ท ยังใช้งานได้อีกไหม!?"เสียงตะโกนจากเจนิสพุ่งแหวกอากาศ ทแยงสวนขึ้นไปบนแนวกำแพงวิลเลจ."ไม่ได้แล้วพี่.. ลำพังใช้ดึงดาวเทียมให้ตกลงมาสู่ชั้นบรรยากาศ นิ้วผมก็แทบจะขาดอยู่แล้ว!"โบ๊ทป้องปากตะโกนตอบลงมา จากนั้นจึงพาดฝ่ามือลงกับสันกำแพง เขามองเห็นลอยห้อเลือดปูดบวมและเส้นเลือดฝอยมากมายที่บ่งบอกได้ถึงอาฟเตอร์เอฟเฟ็คหลังการใช้แหวน.เย็นย่ำอาทิตย์อัสดงใกล้ค่ำ วันนี้ก็เหมือนวันวานเมื่อวานก็เหมือนวันก่อน ที่วิลเลจย่อมต้องถูกโจมตีเป็นเรื่องปกติ จะต่างจากเดิมหน่อยก็แค่หนนี้แทบจะไม่มีใครเหลืออยู่ที่นี่เลย แพรวไม่อยู่หัวหน้าหน่วยทั้งคู่ก็ไม่อยู่ กระทั่งเจนิสต้องลงไปไฟว้กับสัมภเวสีไวรัสข้างล่างด้วยตัวเอง เธอถึงกับต้องเกณฑ์คุณลุงคุณป้ากับทหารรับจ้างคลาสต่ำที่ถูกหัวหน้าหน่วยทิ้งไว้ให้มาเป็นสหายร่วมรบ.เด็ก 9 ขวบอย่างโบ๊ทกลายเป็นคนคุมสถานการณ์จากบนกำแพง แต่ก่อนข้างบนนี้จะมีทหารรับจ้างยืนสลับเวรยามคุ้มกันตลอด 24 ชั่วโมง แต่ปัจจุบันกลับเหลือแค่โบ๊ทเพียงคนเดียว อาญาสิทธิ์เด็ดขาดทั้งหมดจึงตกเป็นของเขา ชี้นกเป็นนกชี้ไม้เป็นไม้โบ๊ทใช้แหวนเวอร์ชั่น 2 ที่สร้างขึ้นจากเศษเหล็ก ย้ายผีดิบผู้

หนาวตัวสั่นทั้งยังควันออกปาก แทบไม่อยากจะเชื่อว่าตัวเองจะมาตกอยู่ในสภาพนี้ได้ เปรมมองไปด้านหลังเพื่อเช็คว่านี่คือหน้าตึก AP ไม่ใช่กระท่อมเอสกิโม ทว่าเช็คแล้วเช็คเล่าก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าชานเมืองฝั่งโน้นนั้นเกิดอะไรขึ้น เขารู้แต่เพียงว่าคราวก่อนเป็นฝ่ายเขาเองที่เพลี่ยงพล้ำเสียท่า ซึ่งน่าจะเป็นผลมาจากกลศึกของศัตรู ความเย็นเฉียบเงียบขรึมที่เป็นอยู่จึงเปรียบได้กับสาส์นเตือนให้เขารับรู้ว่าต้องละเอียดรอบคอบมากยิ่งขึ้น."หึ๊ยยย!"กัดกรามกรอดก้มหน้าลงหงุดหงิด.เรียนตามตรงว่ากองทัพผู้ติดเชื้อเวอร์ชั่นตีบวกเป็นล้าน ๆ สู้กับคนจำนวนหลักร้อยนั้นโคตรจะไม่สูสี แต่ครานั้นเปรมก็ไม่อยากพลาดอีกแล้ว เขาเคยเสียหมามาแล้วหนหนึ่งจึงรีบหลับตาลงเร่งทำสมาธิอีกครั้ง ก่อนที่ต่อมาหน้าจอคอนโทรลในจิตใจจะสว่างโพลงขึ้นทีละดวงสองดวง! มันคือตัวแทนของลูกสมุนผู้ติดเชื้อแต่ละตน ซึ่งเปรมสามารถคอนโทรลได้ไกลถึง 30 กม.!."วิ้ง~!"."โคร่งงงงง~!"."โคร่งงงงงงงง~!"."โคร่งงงงงงงงงงงง~!".ตัดภาพไปฝั่งโน้นจะเห็นสัมภเวสีไวรัสจำนวน 10 ตัวที่ถมึงทึงดวงตาขึ้น! ดวงเนตรสีแดงก่ำร้อนฉ่าน่ากลัวสยดสยอง แต่ละตัวเดินง่อนแง่นเยื้อย่างอ