All Chapters of Covid-19 มะรุมมะตุ้มรุมรัก (Nc18+): Chapter 141 - Chapter 150

ตกใจดังไฟสุมแพรวรีบเดินปรี่ตามเข้ามาติด ๆ เธอพยายามเค้นเอาความจริงว่าที่เฟิงฉินพูดนั้นหมายความว่ายังไง คนบ้าที่ไหนจะไปอยู่ได้ไกลถึงเพียงนั้น มันฟังดูทะแม่ง ๆ จนชั่ววาบหนึ่งก็คิดขึ้นมาได้ว่าหรือเป็นเพราะตัวเองหูเบาเกินไป เธอไม่ควรจะเชื่อคำพูดที่ฟังดูเหมือนหนังการ์ตูนพันธ์ุนี้ แม้จะมีทั้งหลักฐานเอกสารภาพถ่ายก็เถอะ แต่อย่าลืมสิว่าเธอยังไม่เคยเห็นนวัตกรรมที่ว่านั่นเลย มันจะมีจริง ๆ เหรอเครื่องมือที่จะใช้หยุดการระบาดของเชื้อได้."นี่คุณคิดจะหลอกอะไรฉันอีก!"แตะบ่าพลางตวาดใส่ ที่ถามเช่นนี้ก็เพราะการกระทำในอดีตที่เฟิงฉินทำ เจอกันครั้งแรกเขาก็หลอกเธอด้วยภาพลวงตาจากไอเย็น."ผมจะหลอกคุณทำไมก็ในเมื่อมันเป็นความจริง""ที่ผ่านมาตลอดหลายปีคุณก็เห็นว่าโลกเป็นยังไง ผู้ติดเชื้อกลายเป็นซอมบี้เราต่างก็ต้องหนีตายเอาตัวรอด ขนาดพวกผมยังต้องทิ้งประเทศมาซ่อนตัวอยู่ในสถานบริการตรงนี้ มันไม่มีที่ไหนในโลกหรอกนะคุณที่จะปลอดภัยจากการไล่ล่า!""ข่าวลือบอกว่างานที่ด็อกเตอร์ทำเป็นงานชั้นสูง จำเป็นจะต้องใช้ความละเอียดและปราศจากการรบกวน ผลพวงที่ได้ก็คือโน่น! แกขึ้นไปทำงานบนโน้น! บนสถานีอวกาศ!".แพรวมองบนใส่ ชักสีหน้

ร่วงกราวเป็นทิวแถวพอลูกพี่เปิดลูกน้องก็เป็นตาม ใครจะไปทนได้แม่งหนาวเยือกอย่างกับวิลเลจเป็นถ้ำเอสกิโม ร้อนจัดอยู่ดี ๆ นี่เล่นอุณหภูมิลดฮวบแบบไม่ให้ซุ่มให้เสียง ผนึกน้ำแข็งเผยโฉมให้เห็นไปทั่วแนวกำแพง มันปกคลุมทุกอย่างและย้อมอาณาบริเวณให้กลายเป็นสีฟ้าอมขาว ไม่ต่างจากเมื่อครั้งที่แพรวตกอยู่ในวงล้อมตอนอยู่เมืองเหนือ.ตัดภาพกลับมาที่เบื้องล่างในมุมมองของแพรว พูดไปก็คงไม่เชื่อว่าพลังความเย็นที่จู่โจมใส่กำแพงนั้น แท้จริงอยู่ห่างจากจุดที่คาราวานอยู่เป็นอย่างมาก ตั้งแต่เริ่มต้นแพรวยังไม่ได้สั่งให้รถในกลุ่มทั้ง 3 คันเคลื่อนตัวไปไหนเลย พวกเธอยังคงสแตนบายด์อยู่นอกแนวป่า และใช้เพียงกล้องส่องทางไกลตรวจดูพฤติกรรมของคนบนกำแพงก็เท่านั้น.ไม่เคยพูดสักคำว่าหัวหน้าหน่วยเห็นอะไรบ้างนอกจากเงาตะคุ่ม ๆ ชายชุดดำเห็นเพียงกลุ่มควัน , หมอก , แล้วก็แนวต้นไม้ที่โน้มเอียงลงมาเป็นทิวแถว เสียงเครื่องยนต์กลไกก็เป็นแค่เสียงสะท้อน เฟิงฉินเบิ้ลเครื่องมาจากแนวป่าฟากโน้นซึ่งไม่ใช่เสียงรถยนต์หากแต่เป็นเสียงของเครื่องกำเนิดความเย็น ที่เขาบรรทุกอยู่ตรงกระบะท้าย.ด้วยระยะทางไกลกว่าหลายร้อยเมตร ทำให้ไอเย็นไม่เจ๋งพอจะขึ้นรูปเป

นี่ไม่ใช่การ "เจตนาฆ่า" แล้วก็ไม่ใช่การ "เจตนาพลาด" ด้วยเช่นกัน ต่อให้ใช้ทนายดังทำงานร่วมกัน คดีนี้ก็ไม่มีทางพลิกจนต้องถึงมือพี่หนุ่มกรรชัยแห่งโหนกระแสแน่นอน จบลงตรงนี้แหละสำหรับความสัมพันธ์ของคนทั้งคู่ มิวท์ยังคงนอนแน่นิ่งปล่อยกระแสเลือดไหลรินหยดติ๋ง แม้จะมืดแต่ก็สังเกตเห็นความเปียกชุ่มตามชุดนอนของเธอได้อยู่.แพรวลุกขึ้นยืน พลางเดินเข้าไปดูผลงาน."หึ! แม่นกว่าที่คิดแฮะ"ดูใจเธอพูดดีแค่ไหนที่สาวเจ้าไม่กลั้วน้ำลายแล้วถุยใส่มิวท์ลงไปด้วย.ร่างบางเก็บปืนทั้งสองกระบอกเหน็บไว้ที่ด้านหลัง จากนั้นจึงเริ่มใช้หลังเท้าสะกิดเขี่ยลงไปที่หลังมือเพื่อนเพื่อเช็คชีพจร ทั้งหมดทั้งมวลแม้แพรวจะเป็นนศ.คณะเภสัชที่เรียนไม่จบ แต่ศาสตร์การแพทย์แขนงไหนก็ไม่เคยสอนให้เช็คการมีชีวิตของคนด้วยวิธีนี้ การกระทำดังกล่าวบ่งบอกว่าแพรวเกลียดมิวท์มากถึงมากที่สุด และที่เธอทำก็ไม่ใช่เพราะความเป็นห่วงเป็นใย หากแต่เป็นเพราะต้องการเช็คให้มั่นใจว่ามิวท์ยังมีลมหายใจอยู่มากกว่า."แฮ่ก.. ก.. ก.. ก ๆ , แฮ่ก.. ก.. ก.. ก.. ก ๆ "สลบเหมือดแต่ยังคงพะงาบ ๆ ร่องอกชุดนอนตัวบางเผยอในทุก ๆ ครั้งที่มิวท์หอบหายใจ.แพรวค่อนข้างโล่งที่ทุก

1 สัปดาห์ผ่านไปไวเท่ากับ 7 วัน แพรวกับเฟิงฉินพ้นระยะกักตัวเป็นที่เรียบร้อย พวกเขาตรวจไม่พบเชื้อเลยสามารถออกมาใช้ชีวิตภายนอกได้ตามปกติ เช่นกันกับเจนิสแล้วก็มิวท์ที่บาดแผลเริ่มประสานหายเจ็บ ทั้งสองได้รับการอนุญาตให้ปล่อยตัวออกจากเรือนพยาบาลได้.State Quarantine หรือจะสู้ส้นตีนใจสั่งมา เจนิสผู้เสียตำแหน่งประมุขแห่งวิลเลจคืนให้แก่แพรวไปแล้ว รีบรับคำสั่งจากรุ่นพี่ทันที เธอกับเฟิงฉินถูกสั่งให้ไปตระเตรียมห้องประชุมที่เรือนบังคับการ จะมีการแนะนำตัวบุคลากรใหม่ ลำดับเรื่องราว ตรวจเช็คอัrเดทยุทโธปกรณ์ สารพัดสิ่งที่มั่วซั่ววุ่นวายจะถูกสะสางกันที่นั่น ให้เจนิสทำการประสานงานเรียกหัวหน้าหน่วยต่าง ๆ มาเข้าร่วมประชุมทั้งหมด ส่วนเฟิงฉินถึงตอนนี้เขาจะยังไม่รู้อะไรมาก แต่สาเหตุหลักที่เขาถูกเชิญออกไปด้วย ก็เพราะแพรววางแผนเอาไว้ว่าจะอยู่กับมิวท์ตามลำพัง."ตุบ! , ตุบ! , ตุบ! , ตุบ!"เสียงฝ่าเท้ากระทบพื้นไม้โรมรัน เฟิงเฉินวิ่งตามเจนิสออกไปโดยพลัน พร้อมกับกวักมือเรียกเด็ก ๆ และลูกทีมออกมาจากห้องปลอดเชื้อแห่งนี้ด้วย."ตามหนูมาเลยค่ะพี่ชาย หนูอาจจะพูดจีนไม่ได้แต่พี่พอฟังไทยได้ใช่ไหมคะ?""หนูว่าเราควรจะพาเด็ก

ด้วยมือคู่นี้กับแหวนทั้ง 10 วง หลักฐานก็เห็นอยู่ทนโท่ว่าพลังของมันนั้นใช้เทเลพอร์ตฝูงซอมบี้ทั้งกองทัพข้ามประเทศเลยยังได้ แล้วกับดาวเทียมที่ลอยอยู่นอกอวกาศคิดเหรอว่าโบ๊ทจะไม่มีปัญญา เพียงแต่เขาคงต้องใช้ตัวช่วยสักหน่อย."คนเราเก่งหนึ่งอย่าง แล้วก็จะมีอีกหลายอย่างที่เราไม่เก่งครับพวกพี่ ๆ เพราะงั้นผมถึงอยากให้พี่เฟิงฉินช่วย"จากนิ้วป้อม ๆ เล็ก ๆ น่ารัก บัดนี้กลับเริ่มถูกสีดำของแหวนคืบคลานกลืนกินขยายพื้นที่จนแทบมิดฝ่ามือ.นั่นทำให้ทุกคนนิ่งเป็นเป่าสาก การทะเลาะเบาะแว้งยุติลงแทบจะทันที สอดรับกันกับเฟิงฉินที่รีบชะเง้อคอขานรับ."好吧，你可以告訴我你想要什麼。"(ได้สิ! ได้เลย! อยากได้อะไรฉันยินดีช่วย)เขาเอี้ยวตัวฝ่ากลุ่มคนออกมายืนเด่นหลาด้านหน้า พร้อมกับเครื่องทำความเย็นจากเมืองบ้านเกิดที่ถือไว้ในมือ.เฟิงฉินคาดการณ์ไว้แล้วว่าโบ๊ทน่าจะพึ่งพาได้ เพราะเจ้าเด็กคนนี้แหละที่เป็นตัวจักรสำคัญที่ทำให้ตัวเขายอมรับในแคลนของแพรว เมื่อตอนตกอยู่ในวงล้อมที่เมืองเหนือ ถ้าไม่ได้การพลีชีพของฝ่ามือและแหวนของโบ๊ทล่ะก็ บางทีการเจรจากันในวันนี้อาจจะไม่เกิดขึ้นก็เป็นได้ มันจะกลายเป็นบัตเตอร์ไฟน์เอฟเฟ็คไปเลย.เห็นพี่ชายชาวจ