บททั้งหมดของ นางร้ายเหนื่อยแล้ว: บทที่ 31 - บทที่ 40

บทที่ 14‘การร่วมมือกันของอาหลาน’..“พี่หญิงรองท่านจะไปจริง ๆ หรือเจ้าคะ?” เย่ซูเจินเดินเข้ามาสวมกอดพี่สาวด้วยท่าทางออดอ้อนเพราะไม่อยากให้พี่จากไปไกล เหลือกันอยู่สองคนพี่น้องจึงไม่อยากแยกกัน“เมืองหลวงไม่ปลอดภัยสำหรับข้า ข้าเบื่อที่จะต้องเผชิญหน้ากับปัญหาเลยหนีปัญหาดีกว่า” นางหันมาพูดกับน้องสาวด้ว

บทที่ 15‘อำลาวังหลวง’..“ทำไมฝ่าบาทไม่ถามความสมัครใจของหม่อมฉันบ้างล่ะเพคะ”เย่ซูชางที่ได้รับราชโองการพระราชทานสมรสก็รีบเข้าวังมาเข้าเฝ้าฮ่องเต้ทันทีเพราะตอนแรกนางกะว่าจะหนีไปหนานตูคนเดียวให้มันชื่นบานใจเสียหน่อย เห็นว่าที่นั่นมีบุรุษจากต่างแดนแวะเวียนมามากมายเพราะเป็นเมืองท่า ไอ้ตัวนางก็ว่าจะไปส

บทที่ 16'ดวงดาวกับข้าและเจ้า'..“เจ้าพาข้ามาที่นี่ทำไม?” เย่ซูชางขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อหยวนฉินพานางมาที่ทุ่งหญ้าเขียวขจี“พาเจ้ามาดูทะเลดาว”นางหยุดฝีเท้าลงก่อนจะเงยหน้ามองฟ้าที่ยังคงมีแสงอยู่เลย มันจะเอาดาวมาจากไหนวะแดดเปรี้ยงขนาดนี้ นอกจากดาวบนหัวเขาอะหาท่อนไม้สักท่อนฟาดเข้าให้น่าจะได้เห็นดาวจริ

บทที่ 17'ค่ำคืนวสันต์'..เสียงดังเซ็งแซ่ลอยมาตามลมให้ได้ยินแว่วหู เย่ซูชางในชุดเจ้าสาวสีแดงที่กำลังนั่งรอเจ้าบ่าวอยู่เงียบ ๆ เพียงลำพังภายในห้องหอที่ประดับประดาไปด้วยสีแดงก็นึกเบื่อเพราะให้นั่งนิ่ง ๆ มันไม่ใช่นิสัยของนางเลย สุดท้ายจึงเลิกผ้าคลุมขึ้นไปไว้ด้านบนแล้วลุกเดินมายังโต๊ะอาหารที่มีขนมวางอ

บทที่ 18'ฉีฉีชิงชิง'..ห้าปีต่อมาเมืองหนานตูเสียงเด็ก ๆ วิ่งกันเจื้อยแจ้วไปตามถนนของเมืองที่ครึกครื้นไปด้วยผู้คนมากมายที่แวะเวียนมาค้าขายตามประสาของเมืองท่าติดทะเลที่มีเรือขนส่งมากมายมาจอดเทียบท่า ผู้คนล้วนมีความสุขกับการใช้ชีวิตภายใต้เมืองที่เงียบสงบไร้เหตุร้ายเพราะทุกคนล้วนมีงานทำมีเงินใช้จึง