สามพิศวาส의 모든 챕터: 챕터 61 - 챕터 70

ในช่วงเวลาเดียวกัน พ่อหมอไกรตั้งใจจะออกไปตามตัวเมียรักมาพบกับมารดา เพื่อที่จะเปิดโอกาสให้ลูกสะใภ้กับแม่ผัวได้เริ่มทำความสนิทสนมกันใหม่ทว่าศรีจันทร์ก็เข้ามาขัดจังหวะเสียก่อน หล่อนยกสำรับอาหารว่างเข้ามาในห้องพักของคุณหญิงจำปา โดยอ้างว่าต้องการพูดคุยกับเขาต่อหน้าผู้ใหญ่อย่างเปิดอก“น้องรู้ว่าพี่ไกรรักแม่การะเกด และพี่ไกรก็คงรู้ว่าน้องรักคุณพี่มากไม่แพ้กัน น้องยินดีที่จะแต่งเข้าเรือนนี้ในฐานะเมียรอง หากคุณพี่ไม่รังเกียจ”หล่อนทำหน้าเศร้าสลด“แม่ศรีจันทร์ไม่จำเป็นต้องลดศักดิ์ศรีเพื่อพี่ หรือผู้ชายหน้าไหน หล่อนสูงส่งดีงามเกินกว่าจะเป็นเบี้ยล่างคนอื่น ที่กล่าวมาทั้งหมดนี้พี่ไม่ได้พูดจาประชดประชัน เข้าใจไว้ด้วย”เขาบอกหล่อนไปตามตรง เพื่อที่หล่อนจะได้รู้คุณค่าของตัวเอง“หากน้องดีเลิศขนาดนั้น ทำไมพี่ไกรไม่รักน้อง” ศรีจันทร์ย้อนถามเสียงเครือ“ความรักไม่ได้ขึ้นอยู่กับความดี หรือความสงสาร”“ฮึ ช่างไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย”“แม่ศรีจันทร์พูดถูก ความรักไม่มีเหตุผล”“ถ้าหากน้องหมดหวังแล้ว ก็คงไม่มีประโยชน์ที่จะดื้อดึงอยู่ที่นี่ต่อไปให้คนอื่นชังน้ำหน้า น้องขอลากลับเรือนตัวเองตอนนี้เลยดีกว่า ข้าขอกราบลาคุ

“ปล่อยกูเดี๋ยวนี้ ! มึงคิดจะทำบ้าอะไร ? ปล่อยนะ ไอ้ช้าง ไอ้สารเลว !”“มึงยิ่งสารเลวมากกว่ากูหลายเท่า อีหญิงชั่วหัวใจทราม เสแสร้งดัดจริตทำตัวเป็นผู้ดีตีนแดง ชอบจิกหัวใช้กูนัก คราวนี้กูจะเป็นคนบงการชีวิตมึงบ้าง !”ไอ้ช้างโยนหญิงสาวลงพื้นอย่างไม่ถนอม ก่อนจะพุ่งเข้าไปปลุกปล้ำถอดทึ้งเสื้อผ้าอาภรณ์ออกจากเรือนร่างอวบอัดจนเหลือเพียงความเปลือยเปล่าล่อนจ้อน“ไอ้ชุ่ม ! ช่วยด้วย ถ้าหากมึงช่วยกูคราวนี้ กูจะให้อัฐตอบแทนน้ำใจไม่อั้น”ศรีจันทร์หันไปร้องขอความช่วยเหลือจากบ่าวชายอีกคนซึ่งกำลังนั่งก่อกองไฟอยู่ใกล้ ๆ เนื่องจากเวลานั้นท้องฟ้าเริ่มมืดแล้วไอ้ชุ่มมองดูไอ้ช้างปลุกปล้ำหญิงสาวท่าทางไม่รู้สึกยินดียินร้าย ครั้นศรีจันทร์เห็นไอ้ชุ่มดึงมีดออกจากปลอกหนังที่เหน็บอยู่ข้างเอว หล่อนก็ทำตาโตอย่างมีความหวังทว่า...“พี่ช้างจับอินังคุณหนูมัดไว้แน่น ๆ ข้าจะโกนขนเพชรมันออกให้เกลี้ยง อินี่โคกใหญ่เหมือนกับเต่าบก แต่ขนดกรุงรังเหลือเกิน ข้ามองเห็นไม่ถนัด”“กรี๊ด ! ไอ้พวกทาสสถุน ไอ้พวกขี้ข้าหื่นกาม ปล่อยกูเดี๋ยวนี้ หากพ่อกูรู้ว่าพวกมึงทำเรื่องชั่วช้าอัปปรีย์กับกู พวกมึงต้องโดนกุดหัวแน่ ปล่อยกูเดี๋ยวนี้ ! ปล่อย !”

“อูยยย... หอยอิคุณหนูศรีจันทร์กระแทกมันจริง ๆ โดนของใหญ่บี้แทงจนแคมปลิ้น รูหงี่ก็ยังตอดริก ๆ ไม่หยุด ซี้ดดด... วาสนาของไอ้ควายทุยแท้ ๆ”ไอ้ชุ่มพ่นวาจาหยาบคายออกมาตามประสาสันดานชายโฉด ร่างกำยำกระแทกกระทั้นเข้าหาหว่างขาขาวด้วยอารมณ์เมามันสะใจ ความกักขฬะหื่นตัณหาของมัน ทำลายล้างจริตมารยาความเป็นหญิงผู้ดีของศรีจันทร์ไปจนหมดสิ้นเพลานั้นศรีจันทร์ไม่รู้เนื้อรู้ตัวเลยสักนิดว่าพันธนาการที่ผูกมัดหล่อนไว้ ได้คลายออกจากกันตั้งนานแล้ว แขนขาทั้งสองข้างของหล่อนเป็นอิสระ ไม่มีใครบังคับฝืนใจหล่อนให้นอนแบรองรับความหื่นของไอ้ช้างกับไอ้ชุ่มครั้นสำเหนียกในความจริงศรีจันทร์ก็ไม่ได้ดิ้นรนขัดขืนพวกมัน หล่อนป่ายมือไปขยุ้มยึดกอหญ้าและถ่างขาจิกปลายเท้าเพื่อประคองร่างไว้ ขณะที่ชายโฉดทั้งสองถาโถมกระแทกกระทั้นเข้าใส่ สะโพกผายส่ายร่อนไม่ติดพื้น โคกอวบแอ่นกระเด้งสวนทางแท่งทวนสีเข้มที่เสียบแทงเข้ามาในร่องสวาทอย่างร่านกาม“เป็นอย่างไรบ้างล่ะมึง โดนพวกกูผลัดกันตอกแค่คนละทีสองทีถึงกับน้ำแตกนัยน์ตาลอยเชียวรึ คงอร่อยรูมากสิท่า ฮ่า ๆ ... ดูดเอ็นของไอ้ผัวขี้ข้าคนนี้สักหน่อยปะไร มึงจะได้หายคอแห้ง มีแรงร้องครางต่อจนถึงสว่าง

ตอนที่เหลียวหลังกลับไปเห็นนวลเงื้อท่อนไม้ฟาดลงมาที่ต้นคอ การะเกดคิดว่าหล่อนคงไม่รอดตายแน่ จนกระทั่งรู้สึกตัวเพราะบ่าวไพร่ของเศรษฐีทองก้อนจับหล่อนแก้ผ้าอาบน้ำ ขัดสีฉวีวรรณอย่างหนักมือ ราวกับจะถลกหนังหล่อนออกเหมือนลอกคราบงู“ไม่ต้องทาแป้งแต่งหน้า แค่สวมเสื้อผ้าใส่เครื่องทองให้หล่อนก็พอ ท่านเศรษฐีต้องการเห็นเนื้อแท้ของสาวงาม”บ่าวหญิงวัยกลางคนเดินมาตรวจสอบรูปโฉมของหล่อนโดยละเอียดถี่ถ้วนอีกครั้งจึงยอมปล่อยผ่านการะเกดนุ่งซิ่นไหมยกทองกับผ้าแถบสีงาช้างและสวมเสื้อผ่าอกสีทองเนื้อบางคลุมไหล่ เข็มขัดทองฉลุลวดลายที่คาดทับหน้านาง เน้นให้เห็นความคอดกิ่วของเอวบางและสัดส่วนโค้งเว้านูนเด่นตรงช่วงอกกลมกลึงกับสะโพกผายเส้นผมยาวตรงถูกเกล้าเป็นทรงสูงและปักด้วยปิ่น เปิดเผยใบหน้าเรียวรูปไข่และลำคอระหง หลังจากแต่งองค์ทรงเครื่องเรียบร้อยแล้ว เด็กสาวก็ถูกฉุดลากออกมาข้างนอกสายตาทุกคู่พุ่งตรงมาที่ร่างเล็กเป็นจุดเดียว ไม่เว้นแม้แต่ทหารรับจ้างที่กำลังเฝ้ายามซึ่งแอบชำเลืองมองหล่อนหลายครั้งอย่างอดใจไม่ไหวขณะนั้นการะเกดยังมีอาการหัวหมุนตาลาย กว่าจะมีสติรู้สึกตัวว่าหล่อนกำลังทำอะไรอยู่ที่ไหน ไอ้เศรษฐีบ้ากามก็ย่างสา

ด้านนอก การต่อสู้ระหว่างพ่อหมอเมฆินทร์กับขจรยังไม่ยุติ ขจรรู้ว่าตนเองกำลังจะพ่ายแพ้จึงเพ่งจิตเรียกผีดิบบริวารมาช่วยแต่พ่อหมอดำไล่ตามมาจัดการกับผีดิบซึ่งเหลืออยู่แค่สามตนจนสิ้นซากผีดิบตนหนึ่งที่กระโจนใส่พ่อหมอเมฆินทร์ ถูกพ่อหมอดำเตะกระเด็นไปชนกำแพง แล้วก็โดนบุญส่งใช้ดาบฟันซ้ำ ในเวลาเดียวกับที่พ่อหมอเมฆินทร์สะบัดดาบหั่นร่างขจรขาดเป็นสองท่อนเดิมทีชายหนุ่มทั้งห้าตกลงกันว่าจะไปนอนที่เรือนของไกรในหมู่บ้านถลางใหญ่ ภายหลังที่ชิงตัวการะเกดกลับมาได้แล้ว แต่การะเกดยังไม่ได้สติ หากให้หล่อนขี่ม้าในสภาพนั้นจะเป็นอันตราย ทุกคนจึงค้างแรมในป่า และแยกย้ายกันเดินทางกลับเรือนตนเองในตอนเช้าวันรุ่งขึ้นหลังจากที่แม่ผัวกับลูกสะใภ้ ได้ปรับความเข้าใจกัน สตรีสองวัยซึ่งมีพื้นนิสัยคล้ายกันจึงผูกสายสัมพันธ์รักใคร่กลมเกลียว ประหนึ่งเป็นแม่ลูกที่พลัดพรากแล้วหวนกลับมาเจอกันอีกครั้งคุณหญิงจำปาติดใจฝีมือการทำอาหารของลูกสะใภ้ จนไม่ยอมเดินทางกลับเรือนของตนเองที่หมู่บ้านถลางใหญ่เนื่องจากนางหลับนอนอยู่ในห้องพักทางด้านฝั่งทิศตะวันออกเช่นเดียวกันกับลูกชายและลูกสะใภ้ ตอนกลางคืนคู่รักข้าวปลามันจึงทำอะไรไม่ค่อยสะดวก“ตอนน