All Chapters of สามพิศวาส: Chapter 31 - Chapter 40

พ่อหมอเมฆินทร์ครางเสียงแหบ สองมือรั้งสะโพกผายเข้ามากระเด้ากระทั้น ยิ่งกดดันเข้าลึกร่องกลีบอวบอูมยิ่งขมิบดูดหนึบแน่น เขาเร่งขยับบั้นเอวกระทุ้งกระถอกลำลึงค์เข้าไปในความสาว กึ่งกลางกายของทั้งคู่อัดกระแทกเข้าหากันเน้น ๆ“อ๊ะ ๆ พี่เมฆินทร์จ๋า... ผัวจ๋า... อ๊า... อร๊า !”บุหงาหวีดร้องเสียงแหลมขณะที่ชายหนุ่มตะบันกายบดขยี้ความอ่อนนุ่มด้วยจังหวะหนักหน่วงและถี่ยิบ หล่อนเกร็งก้นแอ่นเนินโหนกเด้งรับท่อนเอ็นใหญ่ยาวที่กระหน่ำตอกรวงรูรัดรึงอย่างเอาเป็นเอาตายเสียงเนื้อกับเนื้อปะทะกันดังระรัวแรงราวกับไม่มีจุดสิ้นสุด ฉับพลันน้ำรักสองสายก็แตกซ่านสวนทาง“โอ...” พ่อหมอเมฆินทร์คำรามเสียงเข้ม ร่างสูงใหญ่บึกบึนโอบกอดร่างบางไว้แนบแน่น ก่อนจะทรุดฮวบนอนลงบนพื้นหญ้า สุขสมจนสั่นสะท้านไปถึงแก่นกระดูก ความเหนื่อยล้าทำให้บุหงาผล็อยหลับไปครู่ใหญ่ ครั้นลืมตาขึ้นอีกครั้ง หล่อนก็ได้เห็นรอยยิ้มปลื้มปริ่มของพ่อหมอเมฆินทร์“งามเหลือเกิน... แม่บุหงาเมียพี่”ชายหนุ่มทำท่าจะก้มลงมาจูบ หล่อนจึงยกมือดันร่าง

เพิ่งจะบ่ายแก่ ๆ แม้ว่าหน้าต่างและประตูทุกบานถูกปิดมิดชิด แต่ภายในห้องหับก็ยังสว่างคำพูดสัพยอกของพ่อหมอดำทำให้พ่อหมอเมฆินทร์ต้องลำบาก บุหงาบ่ายเบี่ยงอยู่นานกว่าจะยอมให้เขาถอดชุดเจ้าสาวของหล่อนออก “พี่เมฆินทร์ห้ามทำเสียงดังนะจ๊ะ ประเดี๋ยวคนข้างนอกได้ยิน ฉันอาย...” บุหงาพูดเบาราวกระซิบ มองชายหนุ่มด้วยสายตาบีบบังคับขู่เข็ญร่างบางอ้อนแอ้นนอนหนีบขากระมิดกระเมี้ยน ใช้มือซ้ายปิดจุกบนสองเต้าตูมเต่งและมือขวาปิดเนินเนื้อโหนกนูน แต่สัดส่วนโค้งเว้าและผิวพรรณขาวใสอล่องฉ่องก็ยังทำให้หล่อนดูยั่วยวนน่าใคร่เมื่อไหร่ที่พ่อหมอเมฆินทร์เห็นเมียเด็กคนนี้แก้ผ้า เขาจะมีอาการปวดหน่วงทรมานตรงเป้ากางเกงทุกครั้ง “แม่บุหงาคงต้องเอาอะไรยัดปากพี่ไว้”เขาก้มลงบดจูบกลีบปากอิ่ม พรมจูบหล่อนตั้งแต่บนลงล่าง ฝ่ามือหนาบีบขยำคลำเคล้นสองเต้ากลมโตไม่ออมแรง  เสียงอ๊ะดังขึ้น เมื่อชายหนุ่มแหวกกลีบแคมอวบอูมแล้วดูดเลียน้ำหวาน เขาสอดนิ้วยาวใหญ่แทงคว้านเข้ามาลูบคลึงจุดกระสันภายในความสาวของหล่อน โดยไม่อนาทรต่อซุ่มเสีย

ในวันบูรณจันทร์ ลานฝึกดาบและพื้นที่โล่งบริเวณด้านทิศตะวันออกของเรือนพ่อหมอดำได้ถูกดัดแปลงให้กลายเป็นลานประกอบพิธีกรรมบวงสรวงสิ่งศักดิ์สิทธิ์การสรรเสริญอันเชิญทวยเทพเทวดาและครูบาอาจารย์จำต้องกระทำอย่างเปิดเผย ผู้ฝักใฝ่ในไสยเวทย์วิชาจึงแห่แหนกันมาร่วมงานจำนวนหลายชีวิตการสวดบริกรรมคาถาเริ่มตั้งแต่ย่ำรุ่งและเสร็จสิ้นในเวลาสองชั่วยามถัดมา หลังจากนั้นพ่อหมอดำ พ่อหมอเมฆินทร์ และพ่อหมอไกรจึงปลีกตัวไปพักผ่อน แต่บริเวณลานพิธียังมีกลุ่มชายฉกรรจ์นุ่งขาวห่มขาวยืนสนทนากันเกี่ยวกับเรื่องปลุกเสกวัตถุของขลังหายากเสียงพูดคุยต่าง ๆ จึงดังมาเข้าหูของการะเกดที่แอบด้อม ๆ มอง ๆ อยู่แถวนั้น“เหล็กไหลโกฏิปี[1] มีอิทธิอำนาจเหนือเหล็กไหลทั้งมวล ยิ่งผ่านการปลุกเสกจากพ่อหมอทั้งสามก็ยิ่งมีความศักดิ์สิทธิ์ ผู้ใดได้ครอบครองถือว่ามีบุญวาสนามาก ข้าอยากเร่งให้ถึงเวลาเที่ยงวันใจจะขาด”“อุตส่าห์ตั้งตารอวันบูรณจันทร์[2] มาเป็นแรมปี อดทนรออีกสักประเดี๋ยวคงไม่ถึงตายหรอกกระมัง”“พวกเอ็งพูดราวกับจะได้ครอบครองเครื่องรางของขลังเสียเอง ล้วนเห็นอยู่กับตาว่าเหล็กไหลแยกตัวออกเป็นสามชิ้นเท่านั้น”“ไม่แน่นักหรอก เมื่อถึงตอนเที่ยงว

บรรยากาศยามค่ำคืนเงียบสงัด แต่ภายในคฤหาสน์ของท่านเศรษฐีใหญ่แห่งหมู่บ้านถลางน้อยสว่างไสวด้วยแสงตะเกียง มีกลิ่นควันกำยานปลุกกำหนัดลอยคละคลุ้ง รอบกายของทองก้อนรายล้อมไปด้วยสาวงามที่สวมใส่เสื้อผ้าหลุดลุ่ย เรือนกายขาวท้วมท่อนล่างมีหญิงบำเรอกามสองนางแย่งกันครอบครองทองก้อนมิใช่ผู้ชายหน้าตาอัปลักษณ์ เขาเป็นหนุ่มใหญ่วัยสี่สิบปีที่มีรูปพรรณสัณฐานโดดเด่นเป็นสง่าเหนือชาวบ้านธรรมดาทั่วไป อีกทั้งยังมีฐานะร่ำรวยมั่งคั่งเมียแต่งของทองก้อนเพิ่งจะป่วยตายไปเมื่อไม่นานนี้เอง เหล่าหญิงบำเรอกามที่คอยรับใช้ปรนนิบัติ จึงพยายามหว่านเสน่ห์ทำให้เขาหลงใหล เพื่อจะได้เป็นที่โปรดปราน“ซี๊ดดด... ดูดแรง ๆ เลยนังหนู”ทองก้อนยื่นมือข้างหนึ่งลงไปกดศีรษะหญิงสาวที่ใช้ปากทำโอษฐ์กามให้กับตน เปล่งเสียงคำรามแหบโหยในลำคอ ใบหน้าบิดเบี้ยวเหยเกด้วยความเสียวซ่านหฤหรรษ์หากเป็นบุรุษทั่วไปอาวุธประจำกายจะอ่อนตัวหลังจากที่ได้ปลดปล่อย แต่ทองก้อนมีเครื่องเพศประหลาดเหมือนสุนัข พอได้คัดหลั่งน้ำกามออกมา ความเป็นชายยิ่งแข็งแกร่งชูชันผงาดกล้าทองก้อนเป็นชายมักมากในตัณหาราคะ เดิมทีองคชาตของเขามีขนาดล่ำสันไม่ธรรมดาอยู่แล้ว แต่ทองก้อนก็ยังสร

พ่อหมอไกรอุ้มเด็กสาวเข้ามานอนในห้องพักส่วนตัวของหล่อน แล้วก็ผละออกมายืนมองร่างบางอยู่ข้างเตียงเงียบ ๆ ไม่ยอมเดินหนีไปไหน“พ่อหมอไกร” ดอกแก้วกระแอมเตือนชายหนุ่มทีหนึ่ง “พวกฉันต้องเช็ดตัวให้น้องสาว”“ก็เอาสิ” เขาพยักหน้าเป็นเชิงอนุญาต“แม่การะเกดมิใช่เด็กะโปโลแล้วนะจ๊ะ”บุหงากล่าวเตือนเขาอีกรอบ“อ้อ... จริงด้วย”ชายหนุ่มยิ้มแห้งด้วยความเก้อเขิน ก่อนจะเดินออกไปจากห้องอย่างไม่เต็มใจนักครั้นพ่อหมอไกรโผล่หน้ามาให้เห็น พ่อหมอดำกับพ่อหมอเมฆินทร์ซึ่งนั่งรอเพื่อนรักอยู่ที่แคร่ไม้กระดาน ใต้ร่มต้นสักทองด้านหน้าเรือน ก็ส่งเสียงเอ่ยสัพยอกอีกฝ่ายอย่างคะนองปาก“เฮ้ย... ไอ้ดำ” พ่อหมอเมฆินทร์ใช้ศอกกระทุ้งสีข้างคนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ“มึงช่วยกูดูหน่อยสิวะ นั่นใช่ ไอ้คนที่เคยพูดปาว ๆ ว่าไม่อยากมีเมียเป็นห่วงผูกคอหรือไม่”“มึงตาไม่ฝาดหรอก”“รวมหัวกันผลักภาระมาให้กู ยังจะมาทำปากดี ไอ้พวกกลัวเมีย” บ่นพึมพำแล้วก็ส่ายหน้า“ตอนวิ่งเร่ไปกอดสาว กูไม่เห็นว่าจะมีใครผลักมึงสักคน” พ่อหมอดำยอกย้อนเจ้าตัวเถียงไม่ออก ได้แต่มองเพื่อนตาขวาง“ในบรรดาลูกศิษย์ของพ่อปูฤษีฯทั้งหมด มึงรู้วิชาโหราศาสตร์ดีกว่าใคร มึงไม่ได้ตรวจดูด