บททั้งหมดของ His Abandoned Wife Sweetest Comeback : บทที่ 171 - บทที่ 180

Nagulanta ang dalawang tao sa loob, hindi sila handa at wala silang nagawa noong pwersahan tinulak ang pinto. Naikuyom ni Aella ang mga palad nang masalayan ang eksena sa loob. Namulagat sa takot si Theodore. Bumakat sa mukha ang panic na kadalasang kalmado. "A-Ano'ng ginagawa mo rito?" Matalas n'ya itong inirapan na parang binabatuhan niya ng maraming kutsilyo. Halatang kakaligo lang nito. Nakalaylay ang suot na abuhing bathrobe, kitang-kita ang malapad nitong dibdib na puno ng pulang tuldok na sa palagay niya ay kiss marks. May kamot rin ng kuku. Idadag pa ang nakakakalat na mga damit sa sahig. Saka magulo ang bed sheet. Hubo't hubad si Scarlet nang pumasok sila at dali-dali nitong tinakpan ang sarili. Kahit anong tago ay huling-huli ng mga mata niya ang kiss marks sa buong katawan nito. Naiwan pa ri sa ere ang pagnanasa ng dalawa. Malamang katatapos lang gumawa ng milagro. Mistulang sinampal ng magkahalong gulat at kaba ang mukha ng dalawang demonyo. Binalot s'ya ng matinding ga

"Who told you that I was here tonight? And how did you get in?" kalmdong singhal ni Theodore sa kanyang asawa. Gusto niyang ipakita na galit siya pero nagiging marupok s'ya sa harap nito. Biglaan ang pagpunta niya rito sa Hidden Leaf kaya paano nalaman agad nito na nandito siya at talagang eksakto ang ang kwarto kung nasaan sila ni Scarlet. May nakatagong galamay pa rin yata ito. Sarkastikong ginulong ni Sandra ang mga mata. "Mahalaga pa ba iyan? Wala ng kinalaman ang taong nagsabi nito sa pagiging cheater mo! Dumating na tayo sa ganitong punto, Mr. Larson kaya wala ng dahilan para i-delay ang hiwalayan niyo. Aella is asking you for an annulment. Now!" Matagal na n'yang pinapalampas ang kabastusan nito at nakikisawsaw na naman sa buhay nila, uminit ang ulo n'ya at tinitigan ito ng matalim. Subalit mas mabangis ang mga mata ni Sandra. Makapangyarihan nga ang Larson Family sa buong bansa pero hindi s'ya magpapatalo! Laking Mandaluyong siya, saka hindi rin simple ang pamilya niya. May

Binalot ng kalungkutan si Theodore. Pinakita niyang malamig s'ya, naikuyom niya ang kamay at mariin na diniin ang mga ngipin. "H'wag kang mag-aalala, kahit anong mangyari, ikaw pa rin ang ama ni Angelica. Hindi ako kagaya mo at kino-consider ko ang feelings niya. Ayoko rin ikalat ang bagay na ito sa internet kasi baka makita niya at madumihan ang mga mata niya." Hindi s'ya umimik pero kumbinsido s'ya sa pahayag nito. He know how much she cared about their daughter. Parang nabiyak ang puso n'ya nang matanto na nangyayari na nga ang tinatakutan niya. Ang realidad na pagiging hiwalay sa taong kinokonsidera mong mahal mo pala pero huli na. Tila wala ng saysay ang mamuhay, may kulang na Gusto niyang magpalamunin na lamang sa lupa. Binigyan niya ito ng huling nagsusumamong tingin bago umalis. Nakahinga ang nervous system ni Aella matapos umalis ng kanyang officially ex-husband, ang hindi n'ya maintindihan ay ang paglambot ng kanyang mga binti at nanginig ang buong katawan n'ya. "What'

"May nangyari ba'ng masama sa'yo, Betty? Sabihin mo ang totoo," nag-aalalang tanong ni Helen nang makaramdam s'ya ng masama. Tumugon agad ito. "W-Wala, kaka-resign ko lang at balak kong umuwi kami ni Nnay sa probinsiya. Maayos na kasi ang kalagayan niya ngayon, kaso kailangan niya ng sariwang hangin. Hindi na rin ako gipit ngayon." Sumikip ang dibdib ni Aella nang marinig ito. Nangangamba s'ya na baka nahuli ito ni Theodore at sinisante sa trabaho. Saka nangangailangan din ng malaking pera para gumaling ang ina nito at dapat may stable job din na pwedeng pagkukunan ng income. "H'wag ka munang umuwi, Betty. Magkita tayo bukas at pag-usapan natin ito," sabad niya. Natameme ang babae sa kabilang linya. "M-Ma'am Aella?" "Oo, ako nga," nakangiti niyang saad. "Malaki ang tinulong mo sa akin pero nawalan ka ng trabaho na hindi mo man lang sinabi. This is not fair, you know?" Namayani ang katahimikan ng ilang saglit. "Pumunta ka rito sa apartment ko bukas gaya ng sinabi. Ise-send

Gaya ng sinabi ni Aella ay nagkita sila sa isang coffeshop ni Betty. Binati agad siya ng dalaga nang makita siya. "Ma'am Aella!" anito. Magkatapos nilang umupo ay um-order na dalawang cappucino at pistacchio croissant saka sinimulan ang pag-uusap nila. "Malaki ang inambag mo sa hiwalayan namin ni Theodore ngayon," pasimula niya at nilapag puting sobre sa harap nito. "It's my small token of gratitutude. Please, sana tanggapin mo." Nakalimutan ata huminga ni Betty ng isang segundo, binaha siya ng maraming pag-aalala at magalang niyang tinanggihan. "Bukal sa loob po ang pagtulong ko sa inyo, hindi po ako humihingi ng premyo. Hindi ko lang talaga kayang makitang binu-bully kayo ng ganyan ni Sir. Saka sobra-sobra na ho ang naitulong niyo sa akin. Kulang pa nga ito para mabayaran ko ang lahat ng utang na loob ko sa inyo." Mariin na nilapat ni Aella ang manipis niyang bibig. Nakita niyang determinado itong tinatanggihan ang pera niya kaya sa huli ay binalik n'ya sa bag ang sobre. "N