Todos los capítulos de รักสวมรอย: Capítulo 111 - Capítulo 120

“ทราบคร่าว ๆ ค่ะ รุ้งไม่รู้ว่าเรื่องมันเป็นมายังไง สองวันก่อนรุ้งบังเอิญได้พบกับแม่และเพื่อน ๆ ของเพียงดาว ถึงทราบว่าเธอกับรุ้งเป็น ฝาแฝดกัน ที่รุ้งต้องรีบโทร.หาอาก็เพราะคนร้ายมันไม่รู้ว่าเพียงดาวไม่ใช่รุ้ง คุณเพลิงกลัวว่าพวกมันจะหาทางจับตัวเธอไปเพื่อเค้นเอาความจริงเกี่ยวกับการรอดชีวิตของเราเพราะมันต้องการตัวคุณเพลิงค่ะอา”คำพูดของพราวรุ้งทำให้เขารู้สึกเป็นห่วงเพียงดาวขึ้นมาทันที แต่ยังพอวางใจได้ว่าตอนนี้เธออยู่บ้านซึ่งคนร้ายไม่มีทางที่จะเข้าไปทำอันตรายเธอได้ทำให้ เขาถอนหายใจหนัก ๆ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม“อาจะระวังทางนี้เอง ห่วงก็แต่รุ้งนั่นแหละ ให้อาไปรับเรากลับบ้านดีไหม เพราะถ้าอยู่ในกองบินต่อให้พวกมันติดปีกก็เข้ามาทำอันตรายรุ้งในบ้านของเราไม่ได้แน่ ๆ”“รุ้งก็อยากกลับค่ะอา รุ้งคิดถึงลูก” เธอเอ่ยแผ่วเบาพลางเหลือบตามองเพลิงเพชรที่นั่งเม้มปากฟังเธอสนทนากับธมกรเงียบ ๆ อยู่ข้างกาย“เขายังไม่รู้ใช่ไหมว่าตาหนูเป็นลูกของเขา” ธมกรคาดเดาจากน้ำเสียงของเธอ“ค่ะอา มีหลายอย่างที่รุ้งไม่รู้ว่าควรจะทำยังไง รุ้งคิดถึงอานะคะ มีหลาย ๆ เรื่องที่รุ้งอยากได้คำปรึกษาจากอา” เธอเอ่ยโดยไม่ทันคิดว่าคำพ

“รุ้งเพิ่งโทร.มาเตือนผม แต่เพราะผมชะล่าใจเองว่าเพียงดาวจะปลอดภัยเพราะเธออยู่บ้านแต่ลืมคิดไปว่าเธออาจออกไปเจอกับพวกมันแบบนี้” “ยายรุ้งโทร.หานาย...แล้วรุ้งรู้ได้ยังไงว่าจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้กับเพียงดาวหรือว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับลูกสาวของฉันฮะธาม”อาจหาญนิ่งฟังหนุ่มรุ่นน้องเล่าเหตุการณ์ที่ฟังมาจากพราวรุ้งด้วยความหนักใจ แต่อย่างน้อยก็สบายใจได้ว่าลูกสาวของเขายังปลอดภัยดี ถ้าจะห่วงก็คงจะต้องเป็นห่วงความปลอดภัยของเพียงดาวมากกว่าที่อยู่ ๆ ต้องมารับเคราะห์แทนพราวรุ้ง“แล้วเพื่อนตำรวจของไอ้เก่งที่มันบอกให้ช่วยตามรถคนร้ายล่ะ สรุปว่าได้เบาะแสอะไรไหม ตามพวกมันทันหรือเปล่า”“ตอนนี้ไอ้เก่งมันช่วยตามเรื่องให้อยู่ครับพี่ ผมคิดว่าไม่นานเราคงได้ตัวคนร้าย” ธมกรตอบเสียงเข้ม“ดี...อย่างน้อยเวลาพ่อแม่หนูเพียงดาวเขาถามถึงเรื่องนี้ ฉันจะได้มีคำตอบให้กับพวกเขา”แม้หญิงสาวจะยังไม่ได้สติ แต่จากหลังได้รับคำยืนยันจากแพทย์ที่ทำการรักษาว่าผลการตรวจไม่มีอะไรให้ต้องเป็นห่วงจะมีก็แต่รอยฟกช้ำตามร่างกายเท่านั้นก็ทำให้อาจหาญวางใจมอบหน้าที่ดูแลหญิงสาวให้กับธมกร ส่วนตัวเขาจะรีบกลับไปคุยกับภรรยา แจ้งให้รับรู้ว่า

สายัณห์ถอนสายตาจากอดีตภรรยาหันไปหรี่ตามองคนตอบสีหน้าครุ่นคิด “หรือว่าเป็นคุณ ที่ฉุดลูกสาวของผมออกมาจากผับที่กรุงเทพฯ” ธมกรถอนหายใจยาวขณะมองประสานสายตากับบิดาของเพียงดาวแน่วนิ่งแล้วยอมรับความผิดที่ทำอย่างเต็มปากเต็มคำ“ครับ มันเป็นความเข้าใจผิดของผมที่คิดว่าเธอคือพราวรุ้ง” “ตอนนั้นยายดาวไม่ได้ปฏิเสธหรือว่าไม่ใช่พราวรุ้ง” คนเป็นพ่อถามเสียงขรึม “ปฏิเสธครับ...แต่ตอนนั้นเธอดื่มมาค่อนข้างหนัก และผมกำลังโกรธที่เห็นเธออยู่ในสภาพนั้น เพราะคิดว่าเป็นพราวรุ้ง และเป็นความบังเอิญที่ทำให้ผมปักใจเชื่อความคิดตัวเองเพราะตอนที่เกิดเรื่อง พราวรุ้งหายตัวไปในจังหวะที่เหมาะเจาะกันพอดี” “หลังจากนั้นล่ะ เกิดอะไรขึ้น ทำไมยายดาวถึงยอมอยู่ที่นี่และไม่ติดต่อทางบ้าน” “เกิดอุบัติเหตุครับ หลังเธอฟื้นก็จำอดีตไม่ได้ แม้แต่ชื่อของตัวเอง ส่วนผมยังคงคิดว่า เธอคือพราวรุ้งเลยพาเธอกลับบ้าน ให้เธออยู่ในสภาพแวดล้อมคุ้นชินตามที่หมอแนะนำ แต่เพียงดาวไม่ใช่พราวรุ้ง ที่นี่จึงไม่มีกลิ่นอายและเรื่องราวที่สร้างความคุ้นเคยให้เธอ มันก็เลยไม่มีประโยชน์ต่อการรื้อฟื้นความทรงจำขอ

การกลับมาของเจ้าของสายตาเว้าวอนคู่นั้นที่ทำให้หัวใจของคนป่วยเต้นในจังหวะที่เปลี่ยนไป สมองของเธอทำงานหนักตั้งแต่รับฟังเรื่องเล่าจากรุ่งทิวาประกอบกับภาพความทรงจำขมุกขมัวที่แทรกขึ้นมาอย่างกะทันหันเมื่อสบตากับเขาอีกครั้ง ภาพเลือนรางไม่ชัดเจนในหัวทำให้เธอรู้สึกอึดอัดแน่นหน้าอก และส่งผลให้เกิดอาการปวดศีรษะขึ้นอย่างรุนแรงจนแพทย์ที่ทำการรักษาต้องรีบสั่งพยาบาลให้ยาบรรเทาอาการปวดกับเธออีกครั้ง ข่าวการพบตัวเพียงดาวซึ่งเข้ารับการรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลในจังหวัดสุราษฎร์ธานีจากคำบอกเล่าของสายัณห์กับรุ่งทิวา ทำให้เพื่อน ๆ ของเธอรวมถึงแสงฉานคู่หมั้น กระหายใคร่ที่จะรู้ว่าเพียงดาวไปอยู่ที่นั่นได้อย่างไร และไปอยู่กับใครจึงไม่ติดต่อทางบ้าน แต่ก็ไม่มีใครกล้าซักไซ้ เอาคำตอบจากบิดาของเธอ เฌอปรางกับวิทวัสโทร.ถามอาการเพื่อนจากรุ่งทิวาเป็นระยะเพราะยังไม่สามารถปลีกตัวจากงานเดินทางไปได้ขณะที่แสงฉานกำลังไม่สบายใจหลังถูกบิดาค่อนขอดด้วยเรื่องของเพียงดาวหนักข้อขึ้นทุกวัน การหายตัวไปของหญิงสาวทำให้กำนันแป๊วเกิดทัศนคติไม่ดี ประกอบกับสายสุรีย์มีปากเสียงกับอนุภรรยาของตนกลางเมืองอย่างไม่ไว้หน้า ทำให้พ่อกำนันเกิดคว

เมื่อความจริงทุกอย่างเปิดเผย คนร้ายและผู้บงการถูกนำตัวเข้า สู่กระบวนการยุติธรรม สถานการณ์กลับคืนสู่ปกติเพลิงเพชรจึงเดินทางไปเยี่ยม พันแสงน้องชายที่ถูกคุมตัวรอฝากขัง และได้พูดคุยกันอย่างเปิดอก ทำให้ได้ปรับความเข้าใจกัน พันแสงก้มลงกราบที่เท้าของพี่ชายอย่างสำนึกผิดทั้งน้ำตา ขณะที่คนเป็นพี่ตบบ่าน้องอย่างให้กำลังใจพร้อมกับสัญญาจะหาทางช่วยเรื่องคดีแม้เพลิงเพชรจะสามารถแก้ปัญหาทุกอย่างให้คลี่คลายได้ด้วยดี แต่สำหรับปัญหาส่วนตัวที่พันพัวกันอย่างยุ่งเหยิงดูจะไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ เลยเมื่อเขาพาพราวรุ้งกลับบ้าน เขาทรุดกายก้มลงกราบขอขมาราตรีกับอาจหาญอย่างสำนึกผิดและให้สัญญาเป็นสัจจะว่าจะดำเนินการทำทุกอย่างระหว่างเขากับ พราวรุ้งอย่างถูกต้องโดยเร็วที่สุด“อย่าหาว่าผมดูถูกคุณเลยนะนายหัว...แต่ผมยังมองไม่เห็นทางที่คุณจะทำให้ครอบครัวของคุณเต็มใจให้การต้อนรับลูกสาวผมในเมื่อมองมุมนักธุรกิจ มองอย่างคนมีฐานะการเงิน ไม่ว่ามองมุมไหนพราวรุ้งก็ไม่มีอะไรที่คู่ควรกับคุณเลย”“ใครจะมองแบบไหนผมไม่สนใจหรอกครับ เพราะคนที่จะอยู่กับ พราวรุ้งคือผม และสำหรับผมไม่มีผู้หญิงคนไหนในโลกจะเหมาะกับผมเท่าเขาอีกแล้ว คุณอาได้โปรดอย่