The CEO's Wallflower: His Wife in Name Only のすべてのチャプター: チャプター 171 - チャプター 180

Agad na pinigilan ni Michelle ang ina dahil alam niyang sisikapin nitong pigilan ang apo na lumuhod.“Lahat ng nangyari, ako ang may kasalanan,” sabi ni Juliane.Tahimik pa rin si Derrick, nakatingin sa mukha ng binatang nakaluhod sa harap niya nang may kapanatagan.“Tito, handa akong tanggapin ang lahat ng responsibilidad,” sabi ni Juliane.“Responsibilidad?” Halos matawa si Derrick. Nakararating sa puntong ito ang pinsala sa kanyang anak, at ngayon lang biglang sinabing tatanggapin ang responsibilidad.Hindi pinigilan ni Gabriela ang asawa, kasi hindi ito kayang pigilan. Anuman ang pasya ng asawa, handa siyang makinig.Dahan-dahang lumuhod si Shire sa tabi ni Juliane, humihingi ng patawad sa ama sa kanyang nagawang labis.“Tumayo ka na, Shire. Kung gagawin mo ‘to, masasaktan ang tuhod mo.” Si Juliane mismo ay nakaluhod na, kaya hindi niya maiwasang mag-alala nang makita siyang sumusunod.“Halika ka rito, pumunta ka sa tabi ko,” sabi ni Derrick. Kahit si Juliane, na huli lang dumating

Sa University…“Juliane,” lumapit si Nadine at umupo sa tabi niya na may ngiti sa labi. “Ang saya ko na nakapasok ka na sa klase.” Simula pa noong matapos ang stage play, hindi pa siya nakapasok sa klase, katulad ni Shire.Ngunit hindi naman pinuna ng guro, isinantabi na lang nila ang pagkakataon para makapagpahinga ang dalawa pagkatapos ng mga aktibidad ng University.“Mmm,” sagot ni Juliane, kahit ilang salita pa ang binanggit ni Nadine.“Narinig ko, nagpunta kayo sa outing? Kung pupunta kayo sa bar mamaya, isama mo rin ako ha!”“Nadine!” pinagsabihan siya ni Kyle, kasi sa halip na mag-usap tungkol sa iba pang bagay, puro outing ang pinag-uusapan niya.Tanghali na rin…Habang kumakain, iniisip pa rin niya si Shire. Paano kaya napasok ng ganito kalalim ang buhay niya? Alam ng mga kaibigan niya na iniisip ito ni Juliane, kaya walang gustong makialam.“Vyne, gusto mo ba umupo sa tabi ng mga senior? Bakante ang mesa doon.” Si Bettina, kahit walang pakundangan, alam niyang ayaw makipag-us

Kahit na nagbigay ang ama ng iba’t ibang kondisyon, kabilang na ang paghihiwalay ng kwarto nila, pumayag si Juliane agad. Mas mabuti iyon kaysa hindi na niya muling makita si Shire.Pagkatapos makausap ng mga nakatatanda, kinuha ni Lola Hazel ang pinakamahalagang bagay na dala niya mula sa bag.“Lola?” Nang makita iyon ni Juliane, halos mapaiyak siya. Ito ang bagay na kwento ng lola sa kanya, bilang simbolo ng pagmamahal na ibinigay ni Lolo kay Lola.“Ihahabilin ko na ito sayo, apo,” iniabot ni Lola Hazel ang singsing kay Juliane.Nagkatinginan sina Michelle at Lorien, hindi inasahan na dadalhin ng ina ang bagay na iyon para i-engage ang babae sa apo.“Salamat po, Lola,” bago tanggapin ang singsing, yumuko si Juliane at niyapos muli ang paa ng lola. Kasabay nito, yumuko rin si Shire. Kahit hindi niya alam ang kasaysayan ng singsing, ramdam niya ang halaga nito—kitang-kita sa mukha ng mga nakatatanda ang bigat ng sandaling iyon.Isinuot ang singsing sa kaliwang kamay ni Shire, sa singsi

"Alam mo ba kung ano ang mangyayari sa atin kung mananatili ako dito sa kwarto?"Marahan na tumango ang dalaga bilang pag-amin na alam niya.Kahit na walang ilaw sa kwarto, sapat ang liwanag mula sa labas upang makita ang kanyang mukha... At bakit pa siya mag-aatubili pa nang ang babae ay sumang-ayon na?Muli, yumuko ang binata at hinaplos ito ng isang halik, ngunit hindi nagtagal. Ang kanyang mga labi ay naglakbay pababa sa leeg ng dalaga, at dahan-dahang nagpatuloy sa dibdib, na ngayon ay wala nang butones ng pantulog, ngunit may suot pa ring bra."Umm..." Nang masalubong ng kanyang mga labi ang pagitan ng mga dibdib... isang himig ang narinig.Ang kanyang malapad na kamay ay umabot sa likod upang kalagin ang hook ng bra.Ang tanawin sa harap niya ay hindi kayang tanggihan. Noong naka-swimsuit pa ito, akala niya ay kaakit-akit na ito, ngunit ngayong walang harang, mas lalong nakakabilib.Marahan at maalaga niyang hinaplos ng kanyang mga labi ang mga nakatagong bundok.Naghahanap ng m

Nang maupo na si Shire, agad na lumakad si Juliane papunta sa likod ng tindahan.Hindi nagtagal, bumalik siya na may dalang tissue at plastic bag."Anong gagawin mo, Juliane?" Bahagyang inalis ni Shire ang mga binti nang makita siya na nakayuko sa tabi niya."Titiyempuhin muna natin ang dugo sa binti mo. Kapag natuyo na, mahihirapan tayong linisin," sabi ng lalaki habang hinuhugot ang tissue."Kaya ko naman mag-isa," sagot ni Shire. Napalingon ang mga tao, parehong kakilala at hindi, dahil lalong naging sentro siya ng atensyon."Ano'ng nangyayari?" dali-daling lumapit sina Kyle at ang dalawa pa niyang kaibigan."Wala naman. Mabuti na lang at nandito kayo. Tumayo kayo at nakaharap sa likod, pakiblock ang view," utos niya.Agad namang sumunod ang mga kaibigan, tumayo sa linya upang takpan ang tanaw ng iba."Ano na naman 'to?" usisero si Ron, pilit sumilip sa likuran. "Nilalaro mo ba ang babae hanggang dumugo siya?"Hindi alam ni Shire kung saan niya itatago ang mukha. Hindi rin siya maka